II SA/Bd 582/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie wypłacenia zaległych kwot z tytułu dodatku za posiadaną klasę specjalisty wojskowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień we W. z dnia [...] 2006 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] 2006 r., nr [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień we W. odmówił przyznania i wypłacenia J. K. zaległych kwot z tytułu dodatku za posiadaną pierwszą klasę specjalisty wojskowego za okres od 1.09.2002 r. do dnia 1.07.2004 r. wraz z ustawowymi odsetkami. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż Dowódca [...] Bazy Materiałowo-Technicznej w T., który decyzją nr [...] przyznał zainteresowanemu od dnia [...] 2000 r. dodatek do uposażenia zasadniczego za posiadanie pierwszej klasy kwalifikacyjnej, w wysokości 10 % uposażenia bazowego, nie był organem właściwym do przyznania jakiegokolwiek dodatku J. K. Organem właściwym w świetle obowiązujących wówczas przepisów był Kierownik Wojskowej Administracji Koszar w T. Ponadto organ zauważył, iż mimo posiadanej pierwszej klasy kwalifikacyjnej w specjalności wojskowej (SW) nr [...] otrzymał on dodatek za posiadanie klasy w SW [...], co świadczy zdaniem organu o brak podstaw do przyznania wnioskodawcy dodatku. Ponadto organ zwrócił uwagę, że zainteresowany został wyznaczony na stanowisko w Wojskowej Komendzie Uzupełnień o [...], z tego też względu nie przysługiwał mu dodatek za posiadanie pierwszej klasy, ani dodatek wyrównawczy. Organ podniósł także, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 1750, z późno zm.) bowiem wniosek zainteresowanego został złożony w dniu 12.10.2005r .. Przepisy tejże ustawy nie przewidują zaś możliwości przyznania dodatku za klasę kwalifikacyjną. Roszczenie J. K. jest nieuzasadnione tym bardziej, że uległo ono przedawnieniu stosownie do art. 75 ust. 1 cyt. ustawy. W odwołaniu od powyższej decyzji J. K. podniósł naruszenie przez organ art. 75 ust. 1 oraz art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (cyt. wyżej) a także art. 107 § 1 w zw. z art. 16 § 1 k.p.a. Zwrócił uwagę, iż świadczenia, których się domaga są świadczeniami okresowymi i każde ma odrębny termin wymagalności, a co za tym idzie odrębny termin przedawnienia. Zdaniem odwołującego świadczenia powyższe stają się wymagalne po doręczeniu dłużnikowi wezwania do zapłaty, co nastąpiło w jego przypadku w dniu 29 sierpnia 2005 r. Podkreślił, że nie może ponosić skutków opieszałości organu. Decyzją z dnia [...] 2006 r., nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, iż dochodzone roszczenie uległo przedawnieniu. Wymagalność tegoż roszczenia rozpoczęła się bowiem od 1.09.2002 r., natomiast złożenie wniosku o jego wypłatę nastąpiło w dniu 12.10.2005 r .. Ponadto roszczenie jest nieuzasadnione ze względu na fakt, iż obecna ustawa z dnia 11 września 2003 r. (cyt. wyżej) nie przewiduje już dodatku za klasę kwalifikacyjną. Przy tym organ zakwestionował twierdzenia odwołującego, iż w niniejszej sprawie zastosowanie powinna mieć poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 2002 r., Nr 76, poz. 693, z późno zm.). Odnosząc się do przesłanego przez skarżącego pisma wystawionego przez Zastępcę Dowódcy [...] Bazy Materiałowo-Technicznej w T. z dnia [...]2006 r., organ stwierdził, iż nie podziela zawartego w nim stanowiska. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję J. K. ponowił zarzuty zawarte w odwołaniu wskazując ponadto, iż organy obu instancji nie mogą podważać ostatecznej decyzji administracyjnej Dowódcy [...] Bazy Materiałowo-Technicznej w T.. Zwrócił uwagę także, iż organ błędnie przyjął, iż wniosek o zwrot należności został złożony dopiero w dniu 12 października 2005 r. Stosowne pismo skarżący złożył bowiem do Wojskowego Komendanta Uzupełnień we W. w dniu [...] 2005 r .. Ponadto organ nie wziął pod uwagę korzystnej dla skarżącego opinii prawnej radcy prawnego [...] Bazy Materiałowo-Technicznej ([...]) w T. W treści decyzji nie wskazano powodów pominięcia tej opinii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wskazując ponadto, iż kodeks cywilny nie ma zastosowania do stosunku administracyjnoprawnego, a zatem sporne świadczenie nie może być uznane za okresowe. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego nieuwzględnienia opinii prawnej radcy prawnego [...] BMT w T., organ wskazał, iż otrzymał ją dopiero w dniu 19.04.2006 r. Organ nie podzielił zawartego w niej stanowiska. Błąd w decyzji powinien prowadzić do wydania stosownego rozstrzygnięcia w formie postanowienia, którego jednak nie wydano. Dlatego też organ pozwany uprawniony był oprzeć się na dowodach zebranych przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, iż doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując niniejszą sprawę należy mieć na uwadze to, że w myśl przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. podstawą wyrokowania przez sąd są akta sprawy. Zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny jest zatem kształtowany w oparciu o materiał faktyczny i dowodowy, który legł u podstaw wydania zaskarżonej decyzji i znajduje się w nadesłanych przez organ aktach sprawy. Zadaniem sądu administracyjnego jest w rezultacie ustalenie, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym i znajdujący się w przedstawionych sądowi aktach sprawy materiał dowodowy jest pełny, czy został prawidłowo oceniony i czy jest wystarczający do wydania aktu administracyjnego. W przypadku, gdy ustalenie to wypadło dla organu administracyjnego negatywnie istnieją podstawy do uchylenia zaskarżonego aktu. W związku z powyższym należy zwrócić uwagę, iż na podstawie przedłożonych Sądowi akt sprawy nie można jednoznacznie ustalić, kiedy skarżący złożył wniosek o wypłatę zaległych kwot z tytułu dodatku za posiadaną klasę specjalisty wojskowego. Organy obu instancji wskazują wprawdzie, iż nastąpiło to w dniu 12.10.2005 r., kiedy to J. K. zwrócił się do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B., który uznał się za niewłaściwego w sprawie i postanowieniem z dnia [...]2004 r. przekazał wniosek Wojskowemu Komendantowi Uzupełnień we W., jednakże w aktach sprawy nie ma tego wniosku, nie ma również wspomnianego postanowienia Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, ani też żadnego innego pisma od tegoż organu, mówiącego o przekazaniu sprawy według właściwości. Ustalenie daty złożenia wniosku przez skarżącego jest szczególnie istotne ze względu na podnoszone przez skarżącego a także organy obu instancji argumenty dotyczące przedawnienia roszczenia. Zwrócić uwagę należy także, iż zarówno w odwołaniu jak i w skardze J. K. wskazywał na błędne ustalenia organ I instancji, podkreślając, że stosowny wniosek złożył w dniu 29 sierpnia 2005 r .. Podnoszony przez skarżącego zarzut został pominięty zarówno w decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w B. jak i udzielonej przez tenże organ odpowiedzi na skargę. Przyjęto bowiem, opierając się na treść uzasadnienia decyzji organu I instancji, iż J. K. z wnioskiem o wypłatę świadczenie wystąpił dopiero dniu 12.10.2005 r .. W związku z powyższym należy wskazać, iż Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego zobowiązany był wyjaśnić zaistniałe wątpliwości, co do daty złożenia wniosku przez skarżącego, nie zaś ograniczyć się jedynie do założenia, iż ustalenia zawarte w decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień we W. są prawidłowe, tym bardziej, iż nie potwierdzała tego dokumentacja załączona do akt sprawy oraz było to sprzeczne z oświadczeniami skarżącego. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zawartość przedłożonych Sądowi akt sprawy me pozwala na jednoznaczne ustalenie czy podany przez J. K. okres, za który domaga się wypłaty dodatku tj. od 1.09.2002 r. do dnia 1.07.2004 r. został prawidłowo wyznaczony - czy w ogóle istniała możliwość przyznania skarżącemu dodatku za cały ten okres. Z treści decyzji obu instancji nie wynika by zajęły się one tą kwestią. Można odnieść wrażenie, iż organy administracji rozpoznały wniosek, nie dokonując nawet wstępnych ustaleń, z których wynikałoby do kiedy skarżący otrzymywał dodatek i za jaki okres może się on ubiegać o wypłatę świadczenia. Wątpliwości co do prawidłowości wskazanego przez J. K. okresu, za który mógł otrzymać dodatek są uzasadnione tym bardziej, że w dniu 30 sierpnia 2006 r., na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy skarżący oświadczył, iż dodatku nie wypłacono mu za okres od 1 stycznia 2003r. do 30 czerwca 2004r. i za ten właśnie okres domaga się uregulowania należności. Rozważając argumenty organu dotyczące przedawnienia roszczenia wskazać trzeba, iż opierają się one na założeniu, że roszczenie o wypłatę przedmiotowego dodatku stało się wymagalne od dnia 1.09.2002 r., a J. K. wniosek o wypłatę złożył ponad trzy lata później, t.j. w dniu 12.10.2005r . W związku z powyższym należy ponownie zwrócić uwagę na zaistniałe wątpliwości co do prawidłowości ustalenia przez organ daty wpływu wniosku skarżącego o wypłatę zaległego świadczenia. Jak już podkreślono data złożenia wspomnianego pisma przyjęta przez organ nie znajduje potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Ponadto biorąc pod uwagę uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowości wskazania przez J. K. okresu, za który nie otrzymywał dodatku, a mógł się o niego ubiegać, również ustalenie dnia wymagalności roszczenia może budzić zastrzeżenia. Określenie dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne należało zakwestionować również z innego powodu. Jak słusznie wskazał skarżący, dodatek, którego się domaga jest świadczeniem okresowym, a zatem termin wymagalności wypłaty kwot za poszczególne miesiące jest różny. Podkreślić trzeba bowiem, iż istotę świadczenia okresowego stanowi to, że dłużnik zobowiązany jest spełniać je periodycznie w określonych z góry odstępach czasu, a suma tych świadczeń nie składa się na z góry określoną wielkość. Bez znaczenia jest natomiast czy roszczenie wynika ze stosunku administracyjnoprawnego czy cywilnoprawnego. Zwrócić należy ponadto uwagę, iż potraktowanie spornego dodatku jako świadczenia okresowego nie przesądza o tym, że zastosowano w sprawie przepisy kodeksu cywilnego. Wprawdzie art. 118 k.c. określa terminy przedawnienia świadczeń o charakterze jednorazowym jak i okresowym, jednakże odnosi się on tylko do sytuacji nie uregulowanych przez przepisy szczególne. W niniejszej sprawie zaś zastosowanie miał art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 179, poz. 1750, z późno zm.) zgodnie, z którym roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności, o których mowa wart. 73, ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Przepis ten ma zastosowanie również do świadczeń okresowych, jakim niewątpliwie jest sporny dodatek. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art.135 oraz art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.