II SA/Bd 584/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 września 2012 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącego kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, Prezydent Miasta [...], decyzją z [...]2009 r., na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej: upzp, art. 104 i 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), dalej: kpa, odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie działek nr [...] (obręb [...]) położonych przy ul. [...] oraz części działek nr [...] położonych przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, organ wyjaśnił, że działki nr [...] z obrębu [...] położone są na terenie, dla którego od dnia [...].2004 r. brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wyjaśnił również, że w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, wokół działki, której dotyczy wniosek, wyznaczono obszar analizowany i przeprowadzono na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków wymienionych w art. 61 ust. 1-5 upzp. Z analizy tej wynika, że możliwe jest spełnienie warunków wymienionych w pkt 2-5 art. 61 ust.1 w/w ustawy, co nie dotyczy pkt 1 cyt. przepisu. Organ stwierdził, że: - Linię zabudowy dla planowanej inwestycji należałaby wyznaczyć jako kontynuację linii zabudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], tj. w odległości 6m od granicy pasa drogowego. - Planowana zabudowa mieszkalna kontynuuje funkcje istniejącą w obszarze analizowanym. - Dla terenu przeznaczonego pod inwestycję należałoby ustalić maksymalną powierzchnię zabudowy do 45% powierzchni terenu objętego wnioskiem. - Wnioskowana zabudowa działki spełniałaby ustalenie dotyczące średniej szerokości elewacji frontowej od strony ul. [...] przy czym dla planowanego budynku elewacją frontową jest elewacja z wejściami do budynku o szerokości ca [...] m, co. dowodzi nieporównywalnego parametru szerokości elewacji frontowej dla zabudowy jedno i wielorodzinnej. - Zabudowa na terenie bezpośrednio sąsiadującym, dostępnym z tej samej drogi publicznej, nie przewyższa 8,5 m (do kalenicy). Ilość kondygnacji zabudowy następującej ogranicza się do II kondygnacji. Planowana inwestycja, mimo, że zakłada zróżnicowanie wysokości i ilości kondygnacji poszczególnych segmentów, nie stanowi kontynuacji wysokości i ilości kondygnacji zabudowy dostępnej z tej samej drogi publicznej. Ponadto, planowana ilość kondygnacji i wysokość budynku znacznie przekracza te parametry dla obszaru zabudowy wzdłuż ulicy [...]. Teren zabudowany budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi dostępny jest z innych dróg publicznych, stanowi zamkniętą kompozycję urbanistyczną .z istniejącą zabudową IV-kondygnacyjną od strony terenu objętego wnioskiem, natomiast planowany budynek zakłada V kondygnacji od strony budynku istniejącego, IV-kondygnacyjnego, dostępnego z ulicy [...]. Gabaryty i parametry planowanej zabudowy wielorodzinnej nie kontynuują gabarytów i parametrów zabudowy jednorodzinnej dostępnej z ulicy [...]. - Wnioskowana inwestycja spełniałaby ustalenia dotyczące geometrii dachu dla obszaru analizowanego. - Teren posiada dostęp do drogi publicznej - ulicy [...]. - Istniejące i projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego. - Teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne - działki nr [...] sklasyfikowane są w rejestrze gruntów jako B - tereny mieszkaniowe, działki nr [...] sklasyfikowane są w rejestrze gruntów jako Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane. - Planowana zabudowa zgodna jest z przepisami odrębnymi. W ocenie organu nie zostały tym samym spełnione wszystkie warunki wymagane dla wydania decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa wart. 61 ust. 1 upzp. Ponadto, jak podkreślił organ, zgodnie ze "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...]" zatwierdzonym Uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] r. wnioskowany teren przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji, skarżący wniósł o jej uchylenie, podnosząc, że warunek o którym mowa w przepisie art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp jest spełniony, albowiem na ulicy [...] istnieje budynek mieszkalny III kondygnacyjny, a na ulicy [...] znajdują się budynki mieszkalne IV kondygnacyjne i V kondygnacyjne, które pozwalają na ustalenia, o których mowa wart. 61 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy. Skarżący zwrócił też uwagę na okoliczność posiadania przez inwestycję dostępu do drogi publicznej również od strony ulicy [...], poza ulicą [...], a analizowany obszar odniesiono błędnie jedynie do ulicy [...] zamiast do ulicy [...] oraz do ulicy [...]. Skarżący zarzucił, że organ nie odniósł się do obiektu III kondygnacyjnego istniejącego po drugiej stronie ulicy [...], posiadającego po tej samej stronie dostęp do drogi publicznej. W jego ocenie wydana decyzja narusza również § 4 ust. 4 w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. poprzez pominięcie w ramach "obszaru analizowanego" budynków wielorodzinnych przy ulicy [...], znajdującego się z tej samej strony drogi publicznej i zabudowanego w ten sam sposób, o jakim mowa we wniosku z dnia [...]2008 r. W konsekwencji zdaniem strony, organ I instancji naruszył przepisy art. 77 § 1 i art. 80 kpa, selektywnie zanalizował obiekty znajdujące się na terenie objętym analizą. Skarżący dodał, że dla części obszaru objętego odwołaniem, Prezydent Miasta [...] w dniu [...]2008 r. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy, w sprawie [...] Wniosek dotyczył m.in. działek nr [...] z obrębu [...], położonych przy ulicy [...] w [...], a więc tych samych co we wniosku W. P. Dodatkowo w objętym odwołaniem wniosku występowały działki nr [...] z obrębu [...], położone przy ulicy [...]. W obu sprawach przedmiot inwestycji był identyczny: "budynek mieszkalny wielorodzinny". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...]2009 r., na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy powyższe rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia i rozważania: Wykonana analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, której wyniki zostały załączone do zaskarżonej decyzji wykazała, że wnioskowana inwestycja nie spełnia wymagań dla nowej zabudowy w zakresie parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich. Wbrew zarzutom strony skarżącej, analiza sporządzona w toku postępowania administracyjnego, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, uwzględniała (pkt 1e analizy) istniejący przy ul. [...] budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej, którego jeden segment posiada III kondygnacje, jak również budynki mieszkalne wielorodzinne dostępne z ul. [...] o ilości IV i V kondygnacji. Należy jednak zgodzić się ze stanowiskiem organu I instancji, że zabudowa wielorodzinna dostępna z ul. [...] stanowi zamkniętą kompozycję urbanistyczną z istniejącą zabudową IV kondygnacyjną od strony terenu objętego wnioskiem. Przeniesienie cech tej zabudowy na całkowicie odmiennie zagospodarowany pod względem urbanistycznym i architektonicznym sąsiedni teren o zabudowie jednorodzinnej szeregowej, bliźniaczej i wolnostojącej, stanowiłoby naruszenie art. 1 ust. 1 pkt 2 upzp. Brak jest także przesłanek do uznania, że planowany budynek z uwagi na jego parametry w tym gabaryty, funkcję i formę architektoniczną może stanowić kontynuację zabudowy usytuowanej obustronne przy ul. [...]. Za nietrafiony należy więc uznać zarzut o naruszeniu przez organ I instancji zasady uwzględniania w sprawach ustalenia warunków zabudowy "sąsiedztwa" w szerokim rozumieniu pojęcia. W skardze złożonej do sądu, skarżący zarzucając naruszenie: przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, oraz przepisu prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący przytoczył argumentację wskazaną już w odwołaniu, ponownie podkreślając, że planowana inwestycja spełnia wymogi przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, analizując ją zarówno od strony ul. [...], jak i ul. [...]. Strona stanęła na stanowisku, że inwestycja spełnia powyższe wymagania analizując ją od strony ul. [...], albowiem jak wynika z dokumentów, planowany budynek wielorodzinny usytuowany jest w ten sposób, że elewacja frontowa znajduje się prostopadle do ul. [...], natomiast równolegle do ul. [...]. Od strony ul. [...] wnioskowany budynek ma zaprojektowane III kondygnacje, co nie odbiega zasadniczo od pozostałych sąsiadujących z nim, na ul. [...] budynków, mających I, II i III kondygnacje. Nieuprawnione jest zatem twierdzenie organu I instancji, że "planowana ilość kondygnacji i wysokość budynku znacznie przekracza te parametry dla obszaru zabudowy wzdłuż ul. [...]. Strona powtórzyła też argumentację dotyczącą znajdowania się na sąsiedniej działce dostępnej z ul. [...] kilku domów wielorodzinnych IV i V kondygnacyjnych, posiadających bardzo zbliżone do planowanego budynku gabaryty i parametry. Skarżący stwierdził, że z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp wynika wyłącznie obowiązek, aby co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej zabudowana była w określony sposób, lecz nie ma znaczenia, że na sąsiedniej działce znajduje się "zamknięta kompozycja urbanistyczna". Strona powołała się również na pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 czerwca 2008 r. (sygn. akt II OSK 58/07), w którym stwierdzono, że sąsiedztwo w rozumieniu przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, winno być pojmowane szeroko. Nie można założyć, że ład przestrzenny wymaga tylko zagospodarowania według działki graniczącej, a wyłącza możliwość zagospodarowania według działki położonej w pewnej odległości od działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Oznacza to, że pojęcie kontynuacji funkcji należy rozumieć szeroko, zgodnie z wykładnią systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz właściciela lub inwestora, po to, aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym zabudowy, a przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy może być tylko projektowanie inwestycji sprzecznej z dotychczasową funkcją terenu. Strona podtrzymała też zarzut, że dla części obszaru objętego niniejszą sprawą Prezydent Miasta [...] w dniu [...]2008 r. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy. W sprawie [...] wniosek dotyczył m.in. działek nr [...] położonych przy ul. [...], a więc tych samych co we wniosku skarżącego, a w obu sprawach przedmiot inwestycji był identyczny: -budynek mieszkalny wielorodzinny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270; z późn. zm.), zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawą rozpoznania niniejszej sprawy są przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wydanego na jej podstawie (art. 61 ust. 6) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). Zgodnie z § 3 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. W ust. 2 przepisu § 3 w/w rozporządzenia sprecyzowano, że granice obszaru analizowanego powinny znajdować się w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki (tj. części działki przylegającej do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę - § 2 pkt 5 cyt. rozporządzenia). Granice obszaru analizowanego powinny zatem z każdej strony działki budowlanej obejmować trzykrotną szerokości jej frontu. Jak wynika z załącznika nr 2 a do decyzji organu I instancji – mapy (vide: k. 96, 87 akt administracyjnych organu I instancji), warunek ten został spełniony. Granice tego obszaru wyznaczono jednak w poprzek granic nieruchomości, nie nawiązując do żadnych naturalnych granic (ulica, granica pasa zieleni itp.), co powoduje, że ustalony obszar analizowany nie stanowi określonej całości architektonicznej. Jego granice przebiegają ukośnie przez szereg działek. Ta nieprawidłowość rodzi określone trudności interpretacyjne, czy działki, przez które ukośnie przechodzi granica obszaru analizowanego, należy zaliczyć w całości do tego obszaru, czy w części, a jeżeli w części to w jaki sposób dokonać obliczeń powierzchni ich zabudowy, czy szerokości elewacji frontowych. Należy więc stwierdzić, że tak wadliwie wyznaczony obszar nie może stanowić pewnej całości urbanistycznej, której cechy mogą być podstawą określenia wymogów nowej zabudowy w decyzji o warunkach zabudowy. Trzeba też stwierdzić, że również w wadliwy sposób organy dokonały analizy wymagań dla nowej zabudowy, o której mowa w § 1 ww. rozporządzenia. Analizą tą objęły bowiem jedynie działki znajdujące się przy ulicy [...], pomijając całkowicie pozostałe nieruchomości znajdujące się na obszarze analizowanym. W ten sposób nie mogły zostać obliczone w sposób prawidłowy średnie wskaźniki powierzchni zabudowy, elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, stosownie do regulacji określonej w § 5 ust. 2, § 6 ust. 2, § 7 ust. 4 ww. rozporządzenia. Jakkolwiek organy powołały się na okoliczność, że teren zabudowany budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi o kondygnacjach IV i V piętrowych, położony w obszarze analizowanym, stanowi zamkniętą kompozycję architektoniczną, to jednak argument ten nie może przesądzić o prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim należy zauważyć, że użyte przez organy pojęcie "zamkniętej kompozycji architektonicznej" nie jest pojęciem, któremu ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ani też ww. rozporządzenie, nadaje jakiekolwiek znaczenie prawne. Dlatego też fakt, że na jakimś obszarze występuje bądź nie występuje specyficzny układ budynków, co do którego mogą być używane różnorodne nazwy, w tym zastosowana przez organ nazwa "zamkniętej kompozycji architektonicznej", nie oznacza, że automatycznie fakt ten zwalnia organy, jak i autora części tekstowej analizy obszaru analizowanego, od przeprowadzenia pomiarów wskaźników powierzchni zabudowy, elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, dla wszystkich nieruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym. Fakt ten może mieć natomiast znaczenie jako argument dla dokonania odstępstw od średnich ww. wartości, występujących na terenie obszaru analizowanego stosownie do przepisów § 4 ust. 4, § 5 ust. 2, § 6 ust. 2 oraz § 7 ust. 4 ww. rozporządzenia. By jednak odstępstw tych dokonać, należy w pierwszym rzędzie obliczyć średnie ww. wartości ze wszystkich nieruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym, a dopiero wówczas mając za podstawę te wartości, można dokonać ich analizy i oceny pod kątem możliwości dokonania konkretnych odstępstw, jak też oceny projektowanej nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, zgodnie z treścią przepisu art. 61ust. 1 pkt 1 upzp. Rzecz jasna przy dokonywaniu takiej oceny, można posłużyć się argumentem występowania "zamkniętej kompozycji architektonicznej", lecz z uwagi na fakt, iż pojęcie to nie jest prawnie zdefiniowane na gruncie omawianych przepisów, posługiwanie się nim wymaga szczegółowej argumentacji, która pozwalałaby w sposób nie budzący wątpliwości dokonać właściwego rozstrzygnięcia. Pojęcie sąsiedniej działki, które wprowadził przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp można rozumieć jako graniczącej (znaczenie wąskie) lub znajdującej się w pewnym obszarze (znaczenie szerokie). W judykaturze oraz doktrynie utrwalony jest pogląd, że pojęcie "działki sąsiedniej", o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp powinno być interpretowane funkcjonalnie i należy je odnosić do wszystkich nieruchomości znajdujących się obszarze analizowanym, a nie tylko do nieruchomości bezpośrednio graniczących z działką inwestora (tak: "Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz", pod red. Prof. Z. Niewiadomskiego, j.w., str. 494-495; m. in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 617/07; z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 657/06, dostępne w Internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmuje się zatem, że działka sąsiednia to nieruchomość położona w okolicy tworzącej pewną całość urbanistyczną, którą dla każdego przypadku należy określić oddzielnie. W sytuacji więc, kiedy na terenie obszaru analizowanego, w ocenie organu administracji, występują dwa zupełnie inne obszary urbanistyczne, a mianowicie obszar budownictwa jednorodzinnego oraz obszar budownictwa wielorodzinnego, które nie przenikają się wzajemnie w zakresie wskaźników objętych analizą dokonywaną na podstawie ww. rozporządzenia, i tym samym są we wzajemnej wyraźnej opozycji, co nie pozwala na przyjęcie, że występuje pomiędzy nimi kontynuacja funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, to organ administracji uznając projektowaną nową zabudowę za niespełniającą warunku z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, z uwagi na nawiązywanie do obszaru budownictwa wielorodzinnego w sytuacji usytuowania działki inwestora na obszarze występowania budownictwa jednorodzinnego, winien okoliczność tą szczegółowo uzasadnić, dokonując przy tym analizy wszystkich wskaźników z całego obszaru analizowanego, a jeżeli wydziela na jego terenie w istocie dwa zupełnie inne obszary architektoniczne, winien porównać występujące na ich terenach omawiane wskaźniki, co niewątpliwie stanowiłoby pewien obiektywny czynnik dla przyjęcia określonej oceny spełnienia warunków przepisu art. 61 ust. pkt 1 upzp. Korzystanie więc przez organ z pozaprawnej wiedzy urbanistycznej musi być szeroko omówione i udokumentowane. W przedmiotowej sprawie organy jednak nie spełniły tego warunku. Trzeba też zauważyć, że w części tekstowej analizy, powołano się na argument występowania "zamkniętej kompozycji architektonicznej", jedynie w zakresie omawiania parametru wysokości i ilości kondygnacji. Argumentu tego nie wykorzystywano natomiast przy ocenie pozostałych wskaźników objętych analizą. Ponadto wreszcie, należy zauważyć, że organ odwoławczy nie odniósł się w żaden sposób do zarzutu skarżącego, który dotyczył wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji stanowiących budynek mieszkalny wielorodzinny, co dotyczyło działek nr [...] oraz [...], położonych przy ul. [...]. Okoliczność ta jest istotna dla sprawy w kontekście twierdzeń organu o tym, że występująca na obszarze analizowanym zabudowa wielorodzinna nie może stanowić o kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, dla nowej, projektowanej zabudowy wielorodzinnej z uwagi na to, iż jest zamkniętą kompozycję architektoniczną. W świetle powyższych rozważań, należało uznać skargę za zasadną. W ponownym postępowaniu organ powinien w pełni uwzględnić uwagi Sądu odnośnie stwierdzonych naruszeń przepisów postępowania. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku podjęto zgodnie z treścią art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.