II SA/Bd 588/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 7 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do prowadzenia działalności w zakresie produkcji z udziałem mięsa surowego oddala skargę Decyzją nr [....] z dnia [...] 2004 r. wydaną na podstawie art. 31 ust. 3, art. 36 ust. 1 pkt 3, art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752 ze zm.), art. 27 ust. 1-2, art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. Nr 63, poz. 634 ze zm.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy przetwórstwie mięsa zwierząt rzeźnych oraz składowaniu i transporcie przetworów z tego mięsa (Dz. U. Nr 192, poz. 1610), Powiatowy Lekarz Weterynarii w B. orzekł o niedopuszczeniu zakładu I. Sp. z o.o. w B. do prowadzenia działalności w zakresie produkcji garmażeryjnej z udziałem mięsa surowego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że podstawę jej podjęcia stanowiły stwierdzone w trakcie przeprowadzonej z udziałem inspektora Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w B. w dniu [...] 2004 r. kontroli uchybienia przepisom rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2002 r. (Dz. U. Nr 192, poz. 1610) polegające na usytuowaniu zakładu w części piwnicznej mieszkalnej posesji oraz niewłaściwym stanie techniczno-sanitarnym i ciasnocie jego pomieszczeń, uniemożliwia zachowanie wymaganej higieny i stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia konsumentów ze względu na możliwość wtórnych zakażeń mikrobiologicznych produkowanych środków spożywczych. W odwołaniu od powyższej decyzji dyrektor Spółki I. zarzucił, że zawarte w protokole pokontrolnym stwierdzenia dotyczące krzyżowania się w zakładzie dróg technologicznych oraz stanu technicznego służących do produkcji maszyn są niezgodne z rzeczywistością, a pozostałe usterki są usuwalne, w związku z czym wystarczające byłoby zakreślenie terminu ich wyeliminowania. Nadto odwołujący się podniósł, iż ujawnione podczas kontroli Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w [...] 2003 r. nieprawidłowości zostały usunięte, wobec czego niezrozumiałe jest, że w identycznym stanie faktycznym inny organ kontrolny nie dopuszcza zakładu do prowadzenia działalności gospodarczej. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, nie uwzględniając odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] 2004 r. sygn. [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ II instancji rozpoznając odwołanie przeprowadził w dniu [...] 2004 r. w zakładzie Spółki kontrolę, która potwierdziła nieprzestrzeganie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2002 r. (Dz. U. Nr 192, poz. 1610) w związku z § 6 ust. 1, 4 pkt 4, 10, 11, § 7 ust. 1 i § 26 ust. 1 i 2, a nadto wykazała istnienie nadal usterek wymienionych w protokole kontroli Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. z dnia [...] 2004 r. W uzasadnieniu podkreślono poza tym, że niektóre z usterek, ze względów konstrukcyjnych pomieszczeń piwnicznych, w których prowadzona jest produkcja, są niemożliwe do likwidacji oraz, iż obecni przy obydwu kontrolach przedstawiciele Spółki nie zgłosili do protokołu żadnych zastrzeżeń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Dyrektor Spółki z o.o. I. wniósł o uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z uwagi na naruszenie przepisów art. 140 w związku z art. 138 i 107 kpa poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu tejże decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione i dowodów, na których się oparł, a także brak uzasadnienia prawnego. W szczególności, zdaniem skarżącego, organ II instancji nie odniósł się w ogóle do zarzutów zawartych w odwołaniu i wskazał, że usterki stwierdzone podczas poprzedniej kontroli istnieją nadal, nie podając z czego to wynika oraz nie wyjaśnił, jak to jest możliwe, że jeden organ kontroli nie stwierdza żadnych nieprawidłowości, a drugi w trzy miesiące później stwierdza poważne uchybienia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności. Kontrola ta ogranicza się do zbadania, czy organy rozpoznające sprawę nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752 ze zm.) obowiązującej w dacie wydawania zaskarżonej decyzji wynika obowiązek podmiotów podejmujących wskazaną w ustawie działalność, w tym m.in. produkcję mięsa mielonego, wyrobów mięsnych niepoddanych obróbce termicznej i innych środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, zapewnienia właściwych warunków weterynaryjnych, zaś przepis ust. 3 tego artykułu upoważnia powiatowego lekarza weterynarii, w razie negatywnego wyniku kontroli w tym zakresie, do wydania decyzji o niedopuszczeniu zakładu do prowadzenia produkcji. Także z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. Nr 63, poz. 634 ze zm.) wynika, że produkcję żywności i składników żywności można prowadzić, jeżeli zostaną spełnione wymagania konieczne dla zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej żywności, w tym wymagania dotyczące pomieszczeń, urządzeń oraz ich lokalizacji. Chodzi tu o wymagania sanitarno-weterynaryjne, a stwierdzenie ich spełnienia należy - w myśl ust. 2 art. 27 - w zakresie sanitarnym do Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zaś w zakresie nadzoru sprawowanego przez organ Inspekcji Weterynaryjnej - do tego organu. Tak więc, stosownie do tego przepisu, obydwa wymienione organy - każdy w ramach swych kompetencji, sprawdzają czy zakład zamierzający prowadzić określoną w ust. 1 produkcję, ze względu na istniejące w nim warunki kwalifikuje się do dopuszczenia do jej prowadzenia. Obowiązki wynikające z zapewnieniem właściwych warunków zdrowotnych żywności na odcinku weterynaryjnym zostały dokładnie sprecyzowane w rozporządzeniu wykonawczym Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r., a mianowicie z dnia 4 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy przetwórstwie mięsa zwierząt rzeźnych oraz składowaniu i transporcie przetworów z tego mięsa (Dz. U. Nr 152, poz. 1610). W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] 2004 r. wspólnie z inspektorem sanitarnym w zakładzie Spółki I. przy ul. [...] w B, Powiatowy Lekarz Weterynarii stwierdził istotne nieprawidłowości świadczące o niespełnieniu wymaganych wskazanymi przepisami warunków, dające podstawę do wydania w dniu [...] 2004 r. niekorzystnej dla Spółki decyzji. Nieprawidłowości te zostały opisane w podpisanym bez uwag przez przedstawiciela Spółki protokole pokontrolnym, na który Powiatowy Lekarz Weterynarii powołał się w swej decyzji i który załączony został do akt postępowania. Znajdujące odzwierciedlenie w protokole uchybienia to: usytuowanie zakładu w piwnicy, w posesji mieszkalnej, kompletne krzyżowanie się dróg technologicznych (stykanie się na tej samej drodze surowców, wyrobów gotowych i pracowników), ciasnota pomieszczeń i we wszystkich ubytki płytek podłogowych, brak wydzielonego pomieszczenia myjni sprzętu oraz magazynu środków myjących i dezynfekcyjnych, wejście do szatni pracowników prowadzi przez sanitariat, miejscami skorodowane rury wodociągowe oraz znacznie skorodowane metalowe drzwi wejściowe, pozostałe drzwi z drewna, zły stan techniczny części maszyn, brak monitoringu temperatury i niezadowalający stan sanitarny chłodni, brak odpowiednich umywalek mechanicznych (bez używania rąk). W związku z odwołaniem się przez Spółkę I. od decyzji organu I instancji i podnoszonymi przez nią zarzutami, kompetentny w zakresie środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego inspektor Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii w B. przed wydaniem w sprawie decyzji dokonał w dniu [...] 2004 r. w obecności przedstawicieli Powiatowego Lekarza Weterynarii i Spółki kontroli zakładu. W wyniku tej kontroli sporządzone zostały dwa dokumenty - protokół pokontrolny oraz protokół z kontroli zgodności przeprowadzonej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. kontroli z wymogami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania urzędowej kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego w procesie produkcji i obrocie (Dz. U. Nr 52, poz. 465). Obydwa te dokumenty przedstawiciel Spółki podpisał bez żadnych zastrzeżeń, jakkolwiek potwierdzały one prawidłowość ustaleń kontroli z dnia [...] 2004 r., jak również wskazywały na istnienie innych jeszcze dodatkowych uchybień w zakresie stanu weterynaryjno-sanitarnego. Wymienione protokoły włączono do akt postępowania. Jak z nich wynika, niekorzystne dla zakładu ustalenia Wojewódzkiej Inspekcji Weterynaryjnej dotyczyły m.in. kwestionowanego w odwołaniu krzyżowania się dróg technologicznych oraz w szczególności stanu higieniczno-sanitarnego obiektu, wentylacji, zabezpieczania środków spożywczych przed szkodnikami i zanieczyszczeniem, sposobu usuwania odpadów i ścieków, ilości dostarczanej oraz jakości używanej wody, zabezpieczenia środków czyszczących i dezynfekcyjnych, przestrzegania zasad higieny przez personel, warunków składowania surowców i wyrobów gotowych itp. Nie było natomiast zastrzeżeń do stanu technicznego oraz czystości urządzeń, aparatury i sprzętu. W uzasadnieniu wydanej w wyniku rozpoznania odwołania decyzji [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii powołał się na ustalenia powyższej kontroli wskazując na nieprzestrzeganie przez Spółkę przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2002 r. (Dz. U. Nr 192, poz. 1610), a w szczególności przepisów § 6 ust. 1, 4 pkt 4, 10 i 11, § 7 ust. 1 i § 26 ust. 1, 2 oraz podnosząc jednocześnie, iż niektóre z usterek ze względów konstrukcyjnych pomieszczeń piwnicznych, w których prowadzona jest produkcja, są niemożliwe do wyeliminowania. W ocenie Sądu wywody uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu II instancji mają charakter zbyt syntetyczny. Wyszczególnionym w nim naruszonym przepisom rozporządzenia należało przypisać konkretne treści (ustalenia faktyczne), a zwłaszcza ustosunkować się wyraźnie do podnoszonych w odwołaniu zarzutów w kwestii krzyżowania się w zakładzie dróg technologicznych i stanu technicznego części maszyn oraz wymienić usterki o charakterze nieusuwalnym. Jednak sięgnięcie do tekstu rozporządzenia z dnia 4 listopada 2002 r. pozwala, z uwagi na kazuistyczność zawartych w nim unormowań, na stwierdzenie, jakiego typu uchybienia ujawnione w zakładzie należy utożsamić z nieprzestrzeganiem konkretnych wskazanych w uzasadnieniu decyzji paragrafów, a rozwinięcie w tym zakresie zawierają znane skarżącemu znajdujące się w aktach administracyjnych protokoły pokontrolne, zwłaszcza z kontroli przeprowadzonej w trakcie postępowania odwoławczego. Przykładowo z § 6 cyt. rozporządzenia m.in. wynika, że zakład przetwórstwa mięsa winien być usytuowany na terenie wolnym od szkodliwych i uciążliwych zapachów, sadzy, dymów i innych zanieczyszczeń, a jego pomieszczenia winny być usytuowane w sposób wykluczający możliwość zanieczyszczenia surowca i wyrobu gotowego, co należy odnieść do stwierdzonych przez kontrolujących usterek w postaci niewłaściwej lokalizacji zakładu oraz krzyżowania się dróg technologicznych. Niewątpliwie usterki wynikające z ciasnoty pomieszczeń, takie jak brak możliwości zapewnienia warunków wykluczających ewentualne zanieczyszczenie surowca i wyrobu gotowego oraz oddzielnego ich składowania, czy brak wydzielonych pomieszczeń myjni sprzętu i magazynu środków myjących i dezynfekcyjnych, czy wreszcie sama lokalizacja zakładu, zaliczyć trzeba do nieusuwalnych i stanowiących zasadniczy powód niedopuszczenia zakładu do produkcji przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. oraz utrzymania w mocy jego decyzji przez organ II instancji. W świetle powyższych ujawnionych przez inspekcję weterynaryjną w zakładzie Spółki uchybień przepisom rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2002 r., podnoszoną przez Spółkę zarówno w odwołaniu, jak i skardze do Sądu okoliczność, iż stwierdzone podczas kontroli w [...] 2003 r. przez inspekcję sanitarną usterki zostały usunięte, należy uznać za nie mającą znaczenia w niniejszej sprawie i nie wymagającą w związku z tym ustosunkowania się. Nie można jednak w kontekście wymienionego zarzutu Spółki pominąć faktu, iż w kontroli w dniu [...] 2004 r. uczestniczył także inspektor sanitarny. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zdaniem składu orzekającego, brak jest podstaw do uznania za naruszenie prawa wpływające na wynik sprawy stosunkowo syntetycznego, nie spełniającego wszystkich określonych w art. 107 § 3 kpa wymogów uzasadnienia zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] 2004 r. w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, iż przed podjęciem rozstrzygnięcia w przedmiocie niedopuszczenia zakładu Spółki I. do prowadzenia działalności w zakresie produkcji z udziałem mięsa surowego, zostały wyjaśnione istotne dla sprawy okoliczności, co znajduje odzwierciedlenie w treści załączonych do akt protokołów pokontrolnych. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż o istotnym wpływie na wynik sprawy stwierdzonego naruszenia prawa można mówić w razie wykazania, że gdyby naruszenia tego nie było, to prawdopodobnym byłoby wydanie decyzji o odmiennej treści. W niniejszym przypadku taka sytuacja zdecydowanie nie ma miejsca, na co wskazuje charakter i liczba opisanych w protokołach pokontrolnych nieprawidłowości rzutujących na treść niekorzystnych dla skarżącej Spółki decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii. Z przedstawionych wyżej względów orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jak w sentencji, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi.