II SA/Bd 589/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania dłużnika alimentacyjnego do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Na podstawie art. 12 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 pkt 3, 9, 10, art. 25, art. 27 ust. 1- 3, ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 107 Kpa decyzją z dnia 27 stycznia 2010 r. (znak: FA-1744) Prezydent Miasta T. zobowiązał J. S. do zwrotu należności w wysokości 500,00 zł wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej D. S., w kwocie 500 zł miesięcznie w okresie od [...] do [...] wypłaconych na mocy decyzji z [...] wraz z ustawowymi odsetkami w kwocie 16,92 zł. Od tej decyzji odwołanie wniósł J. S. wskazując, iż kwota wymieniona w decyzji została naliczona wg nieprawomocnej decyzji Sądu, natomiast po jego apelacji Sąd Okręgowy w T. w dniu [...] zmniejszył alimenty do wysokości 350 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. na podstawie art. 27 ust. 1, 1a, 2, 3 i 7 pkt 2 ww. ustawy z dnia 7 września 2007 r. i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa decyzją z [...] ([...]) utrzymało w mocy decyzję z [...]. Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO stwierdziło, iż nie miały one żadnego znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, bowiem ww. wyrok Sądu Okręgowego nie zmienił automatycznie skutków ostatecznej decyzji Prezydenta T.z dnia [...] i tego, że w oparciu o tą decyzję uprawnionej została wypłacona kwota, której zwrotu domaga się organ pierwszej instancji i dlatego zaskarżona decyzja jako niewadliwa musiała zostać utrzymana w mocy. Składając skargę J. S. podniósł te same zarzuty, co w odwołaniu. Organ odpowiadając na skargę, odwołując się do uzasadnienia swojej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu prawnego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Należało więc zgodnie z treścią tych przepisów zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: Kpa) oraz zgodności tej decyzji z przepisami ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7 z późn. zm.). Stosownie zaś do przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacone zostały na podstawie decyzji [...] z dnia [...] w wysokości 500 zł, ustalonej wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z [...] – [...],któremu – co należy podkreślić – nadano rygor natychmiastowej wykonywalności. Oznacza to, że wyrok ten już z chwilą jego ogłoszenia podlegał wykonaniu i mógł być przedmiotem egzekucji. Powyższej decyzji z [...] Prezydenta Miasta T. skarżący nie kwestionował i stała się ona decyzją ostateczną. W tym miejscu należy zauważyć, że po myśli przepisów art. 27 ust. 1 i 1a ww. ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Natomiast odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z fundusz alimentacyjnego do dnia spłaty. Zwrócić też należy uwagę, że ustawodawca wskazał w przywołanym przepisie, że dłużnik (czyli skarżący w niniejszej sprawie) jest zobowiązany do zwrotu należności w wysokości świadczeń w y p ł a c o n y c h ! Powyższego obowiązku zwrotu nie zmienia fakt, że wysokość zasądzonych alimentów była później wyrokiem z [...] Sądu Okręgowego w T. [...] – obniżona do kwoty 350 zł, co oczywiście ewentualnie może być przedmiotem odrębnego postępowania. Tak więc wydając zaskarżoną decyzję - jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji z [...] – nie naruszono obowiązującego prawa i dlatego wobec braku przesłanek wskazanych przepisami art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.