II SA/Bd 589/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]) z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. A. G. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2016r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako wniesiony z uchybienie 7-dniowego terminu. Pismem z dnia 2 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie przepisu: - art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, pomimo zaistnienia przesłanek do jego zastosowania, - art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie wykazał, że zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania tej czynności, - art. 88 p.p.s.a. poprzez jego niezasadne zastosowanie i uznanie, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest spóźniony. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie z uwagi na nieuiszczenie w zakreślonym przez Sąd terminie wpisu od zażalenia. Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia zarzucając nieprawidłowości w sposobie doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Na podstawie zarządzenia sędziego WSA z dnia 13 marca 2017 r. (wykonanego 27 marca 2017 r.) pełnomocnik skarżącego został wezwany do przedłożenia w terminie 7 dni dowodów w zakresie uprawdopodobnienia braku winy w przekroczeniu uchybionego terminu i wskazanych we wniosku okoliczności np. dokumentów związanych z postępowaniem reklamacyjnym lub innym wyjaśnieniem nieprawidłowego doręczenia przesyłki, bowiem z adnotacji doręczyciela na kopercie zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu wskazują, że druk awizo został pozostawiony dwukrotnie: 28 listopada 2016 r. i 6 grudnia 2016 r. Jakkolwiek domniemanie wynikające z art. 73 P.p.s.a. podlega wzruszeniu –jednakże samo oświadczenie strony (pełnomocnika), że awizo nie zostało pozostawione, nie jest wystarczające, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o wskazane w nim informacje. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 marca 2017 r. W dniu 10 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia podnosząc, że od 5 kwietnia 2017 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z problemami zdrowotnymi wobec czego uchybienie terminowi do uzupełnienia braków wniesionego wniosku nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia Rozpoznając złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). W art. 87 u.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. A mianowicie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. Należy bowiem zauważyć, że skarżący prośbę swą umotywował nieprawidłowościami w sposobie doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Niewłaściwe działanie pracowników firmy doręczającej mogłoby być podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, ale w sytuacji, gdyby reklamacja skarżącego została pozytywnie rozpatrzona, co jednak nie miało miejsca. Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, w której znajduje się odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 28 listopada i 6 grudnia 2016 r., co uczyniono zgodnie z przepisami art. 73 P.p.s.a.. Paragraf § 1 tego artykułu stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Uwzględniając powyższe przepisy oraz okoliczności sprawy, w ocenie Sądu należy przyjąć, że przesyłka, w której znajduje się odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, została w sposób prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego – zgodnie z fikcją doręczenia - w dniu 12 grudnia 2016 r. Nie ma zatem podstaw podważania prawidłowości doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu zarządzenia o wezwaniu uiszczenia wpisu. Tym samym zakwestionowanie przez pełnomocnika doręczenia odpisu zarządzenia nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak jego winy w uchybieniu terminu. Należy tutaj podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że nie miał możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. To zaś oznacza, że wprawdzie niedopełnienie przez firmę doręczającą przesyłki swoich obowiązków może być okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednakże musi ono znajdować potwierdzenie nie tylko w przytoczonych we wniosku twierdzeń, ale także w obiektywnych faktach. Rozpoznając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, sąd administracyjny nie jest, bowiem związany twierdzeniami wniosku, gdyż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., sprowadza się do przekonania sądu o (przynajmniej) prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu. Przekonanie powinno opierać się przy tym na obiektywnych przesłankach wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń. Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż w terminie właściwym do uiszczenia wpisu pozbawiony był możliwości podjęcia stosownych działań zmierzających do terminowego jego uiszczenia. Tym samym, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 P.p.s.a., skarżący nie wykazał braku winy w niedotrzymaniu w/w terminu. Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia