II SA/Bd 592/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...]maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia 5 czerwca 2009r. T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...], w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. Zatem, przepis art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lipca 2009 r., T. W. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 20 lipca 2009r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12), w związku z czym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem upływał w stosunku do niego w dniu 27 lipca 2009r. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący, twierdząc, iż nie posiada dodatkowego egzemplarza skargi, wniósł o doręczenie mu kserokopii wniesionej skargi, w celu jej podpisania i odesłania do Sądu w związku z przebywaniem na zwolnieniu lekarskim, co potwierdzone zostało załączonym do wniosku orzeczeniem lekarskim. Powyższe pismo, z uwagi na upływ terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, potraktowane zostało jako wniosek o przedłużenie terminu do jego uzupełnienia. Wskazać należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym terminy dzielą się na sądowe i ustawowe. Pierwsze, wyznaczane przez Sąd lub Przewodniczącego mogą być, w zależności od okoliczności, zarówno przedłużane, jak i skracane. Drugie natomiast nie mogą podlegać ani przedłużaniu, ani skracaniu, wynikają bowiem wprost z ustawy, do terminów takich należy m. in. siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nie może on zatem zostać przedłużony, bez względu na okoliczności, na podstawie art. 84 p.p.s.a., zgodnie z którym przewodniczący może przedłużyć, a także skrócić termin z urzędu lub na wniosek strony, przepis ten bowiem dotyczyć może jedynie terminów sądowych, zatem w ustawie nie wyszczególnionych. W świetle powyższego wniosek skarżącego o przedłużenie ustawowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jako nieuzasadniony, ulec musi oddaleniu. Jednocześnie wskazać należy, iż skarżący ma prawo, na podstawie art. 86 p.p.s.a. złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, jaką było podpisanie skargi. Zgodnie bowiem ze wskazanym wyżej przepisem, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo zawierające wniosek, o którym mowa, wnieść należy do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie z wnioskiem należy także dokonać czynności, która nie została dokonana w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a). Wskazać należy ponadto, iż odpis skargi został skarżącemu przesłany zgodnie z jego wnioskiem z dnia 22 lipca 2009r.