II SA/Bd 596/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Mariusza B. na czynności Kierownika Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. w przedmiocie odstąpienia od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz pracowników niewypłacalnego pracodawcy postanawia odrzucić skargę Skarżący Mariusz B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynności Kierownika Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. w przedmiocie odstąpienia od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz pracowników niewypłacalnego pracodawcy, zarzucając dopuszczenie się naruszenia art. 2271 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami). W odpowiedzi na skargę z 14 czerwca 2006 r. Kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. wniósł o jej odrzucenie w całości uzasadniając, iż sprawy z zakresu sporów o zwrot na rzecz Funduszu świadczeń pracowniczych wypłaconych w związku z niewypłacalnością pracodawcy nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie." Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest kwestionowanie przez skarżącego prawidłowości prowadzenia przez Kierownika Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w B. postępowania w sprawie odstąpienia od dochodzenia zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz pracowników niewypłacalnego pracodawcy. Wskazanie przez skarżącego w skierowanej do Sądu skardze z 8 maja 2006 r. jako jej zarzutu - "nieprzestrzegania przez Urząd przesłanki wynikającej z art. 2271 K.p.a." świadczy, iż w istocie przedmiotem wniesionej do sądu sprawy jest skarga złożona zgodnie z art. 227 K.p.a., dla rozstrzygnięcia której właściwy jest tryb postępowania określony w dziale VIII K.p.a. Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa wart. 3 § 2 pkt 1-4, co uprawniałoby do ewentualnego ich zaskarżenia przed sądem administracyjnym, oczywiście przy zachowaniu wszystkich przesłanek dopuszczalności wniesienia takiej skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.