II SA/Bd 598/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] (dalej jako: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [..] w przedmiocie niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z 4 grudnia 2025 r. przedstawiciel skarżącej oświadczył, że cofa skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 poz. 935 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie przedstawiciel skarżącej skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa i w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.