II SA/Bd 60/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2004 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. II SA/Bd 60/05 UZASADNIENIE Decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] (podpisaną z jego upoważnienia przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy) odmówiono Z. W. przyznania świadczenia emerytalnego. W uzasadnieniu, powołując się na określone w art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu warunki, jakie powinna spełniać osoba ubiegająca się o świadczenie przedemerytalne, Prezydent wskazał, iż osoba taka powinna m.in. spełniać warunki do uzyskania statusu bezrobotnego. Prezydent ustalił, iż skarżący zarejestrował się w dniu 14 czerwca 2004 r. spełniając warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. W dniu 15 czerwca 2004 r. skarżący złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy, którą to rentę uprzednio pobierał w okresie od dnia 21 marca 2003r. do 31 maja 2004 r. Po rozpatrzeniu tego wniosku Zakład przyznał skarżącemu prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 czerwca 2004 r. Zdaniem Prezydenta przyznanie prawa do renty z datą od 1 czerwca 2004 r. oznacza, iż na dzień 14 czerwca 2004 r. skarżący przestał spełniać warunki do uzyskania statusu bezrobotnego, gdyż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ww. ustawy bezrobotnym jest osoba, która nie nabyła prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W konsekwencji, skoro skarżący przestał spełniać warunki niezbędne do uzyskania statusu bezrobotnego, przestał również spełniać warunki do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] 2004 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta B. Wojewoda wskazał, iż w dniu 14 czerwca 2004 r. tj. w dniu, w którym skarżący został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., złożył on także wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. W tym dniu skarżący nabyłby prawo do tegoż świadczenia, gdyż posiadał okres uprawniający do zasiłku wynoszący ponad 35 lat, ukończył 55 lat oraz stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. W tym czasie skarżący nie posiadał uprawnień rentowych. Wojewoda podzielił jednak stanowisko Prezydenta B., iż przyznanie w lipcu 2004 r. z mocą wsteczną od 1 czerwca 2004 r. renty z tytułu niezdolności do pracy powoduje, że w dniu 14 czerwca skarżący posiadał uprawnienia rentowe, a tym samym nie spełnia on warunków uznania za osobę bezrobotną i w konsekwencji - nie można przyznać mu uprawnienia do zasiłku przedemerytalnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. W. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] zarzucając, że organy administracji, zarówno I jak też II instancji popełniły błąd ustalając, iż w dniu zarejestrowania skarżącego posiadał on uprawnienia rentowe. Zdaniem skarżącego wobec braku tych uprawnień, od dnia 15 czerwca przysługiwało mu prawo do świadczenia przedemerytalnego. Natomiast z racji nabycia przez niego uprawnień rentowych w dniu 22 lipca 2004 r. stosownie art. 37n ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku powinno być od tegoż dnia jedynie zawieszone. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Wojewoda zwrócił ponadto uwagę, że nawet gdyby organ I instancji przyznał skarżącemu prawo do świadczenia emerytalnego przed przyznaniem prawa do renty, to owa późniejsza decyzja o przyznaniu prawa do świadczenia rentowego z datą wsteczną stanowiłaby podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego, a nie do zawieszenia tego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, jednakże z innych przyczyn niż podaje skarżący. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie będąc więc związany zarzutami i wnioskami danej skargi sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu dostrzeżone w toku kontroli legalności decyzji wszelkie naruszenia prawa, w tym również naruszenie przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w danej sprawie, i to niezależnie od żądań oraz zarzutów podniesionych w skardze. Badając zatem zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję organu II instancji pod kątem jej zgodności z prawem Sąd zauważył, zgodnie z art.8 ust.1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych decyzję w sprawie świadczenia przedemerytalnego wydaje i świadczenie to wypłaca organ rentowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej do świadczenia przedemerytalnego. Natomiast mający charakter przepisu przejściowego art. 29 ust. 3 tej ustawy wskazuje, że do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych ustalanie i wypłata świadczeń przedemerytalnych w stosunku do osób zarejestrowanym w powiatowych urzędach pracy do dnia przejęcia przez ZUS przyznawania i wypłaty świadczeń należy do tychże powiatowych urzędów pracy, z tym że są one zobowiązane w tych sprawach stosować zasady określone w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Stosownie do art. 23 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przejmuje zadania związane z przyznawaniem i wypłatą świadczeń przedemerytalnych z dniem 1 sierpnia 2004 r. Tak więc powiatowe urzędy pracy z dniem 1 sierpnia 2004 r. straciły właściwość do podejmowania decyzji w przedmiocie ustalania prawa do świadczenia przedemerytalnego. W konsekwencji decyzja Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...] 2004 r. (a właściwie Prezydenta B. w imieniu, którego na mocy 10 ust.2 i 7ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy działał w niniejszej sprawie ww. Urząd) została podjęta z naruszeniem przepisów o właściwości. Dostrzegając tę kwalifikowaną (art. 156 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) wadę decyzji organu I instancji. Wojewoda powinien uchylić decyzję Prezydenta i umorzyć postępowanie (tak B. Adamiak w B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" wydanie 6 zaktualizowane i rozszerzone, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2004, str. 601, nb 9). Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji podjętą z naruszeniem przepisów o właściwości Wojewoda rażąco naruszył prawo. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego należało orzec jak w pkt. 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku podjęto zgodnie z treścią art. 152 ww. ustawy.