II SA/Bd 600/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 30 maja 2011r. H. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu. W piśmie zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z którym skarżącej doręczono urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), celem jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku, pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając dochód ze świadczenia rentowego w wysokości [...] zł. Jako posiadany majątek skarżąca wskazała jedynie mieszkanie o powierzchni [...]m², nie deklarując żadnego innego majątku ani oszczędności. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 2 sierpnia 2011r.skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia wskazując, iż renta jej, wynosząca [...]zł jest niższa od najniższego wynagrodzenia, natomiast otrzymywany przez skarżącą dodatek pielęgnacyjny nie powinien być wliczany do dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Zatem, w świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa strony. Powołany przepis nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Dodatkowo podkreślić należy, że celem instytucji prawa pomocy jest wsparcie tych osób, których sytuacja majątkowa jest taka, że nie są one w stanie same ponieść kosztów toczącego się postępowania, a to pozbawiłoby je możliwości skorzystania z konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do sądu. Tym samym ma ona charakter wyjątkowy. Jak wynika z zawartych w przedłożonym przez skarżącą formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji, skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, przy czym, co wynika z informacji zawartych w sprzeciwie, na dochód jej składają się środki finansowe ze świadczenia rentowego w wysokości [...] zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł., co daje łączną kwotę [...] zł. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, iż uzyskiwany przez nią dodatek pielęgnacyjny nie powinien być wliczany do całkowitego dochodu uzyskiwanego miesięcznie przez skarżącą, na łączny miesięczny dochód bowiem składając się dochody łącznie uzyskiwane przez wnioskodawcę z wszelkich tytułów. Zwrócić ponadto należy uwagę, iż uzyskiwana przez skarżącą comiesięczna kwota wyższa jest, wbrew twierdzeniu skarżącej od najniższego miesięcznego wynagrodzenia, które w 2010r. wyniosło [...] zł., co wynika z obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2010 r. (M.P. Nr 48, poz. 709), wydanego na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314). Jak wynika z informacji zawartych w formularzu wniosku, skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych, a także o ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego, skarżąca nie wskazała przy tym żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Wydatki przedstawione przez skarżącą stanowią comiesięczne konieczne wydatki, ponoszone w każdym gospodarstwie domowym, zwrócić uwagę należy przy tym, iż skarżąca nie ma na swoim utrzymaniu innych osób, nie jest ponadto obciążona żadnymi wierzytelnościami wymagającymi spłaty. Skarżąca nie przedstawiła żadnych szczególnych wydatków, oprócz wydatków bieżących, takich jak koszty leczenia,, wyjąwszy koszt zakupu soczewek kontaktowych, czy zakup leków niezbędnych dla ochrony życia. Zważywszy na fakt, iż skarżąca dysponuje comiesięcznym dochodem w wysokości [...] zł., nie można przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co jest przesłanką przyznania prawa pomocy, które jako forma dofinansowania z budżetu państwa jest instytucją przyznawaną wyjątkowo i w szczególnych okolicznościach. Jak już wskazano na wstępie, okoliczności te muszą zostać przedstawione i udokumentowane przez stronę domagającą się przyznania prawa pomocy, skarżąca natomiast, zdaniem Sądu, składając wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.