II SA/Bd 600/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wykładnię wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 600/14 w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2015 r. (sygn. akt II SA/Bd 600/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, oddalił skargę K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Żadna ze stron nie złożyła wniosku o uzasadnienie w związku z powyższym nie zostało w niniejszej sprawie sporządzone uzasadnienie. W dniu 22 września 2015 r. wpłynął do Sądu wniosek K. R. o wykładnię wyroku poprzez wyjaśnienie, czy oddalając skargę" "- Sąd utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].03.2014, a tym samym Sąd utrzymał w mocy decyzje [...] Starosty [...] z dnia [...].08.2013 r. zatwierdzającą projekt budowany i udzielającą pozwolenia i na budowę Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] garaży dla samochodów osobowych (budynku trzystanowiskowego zlokalizowanego ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami nr [...] i [...] położonymi i w obrębie ewidencyjnym nr [...]) wraz z instalacją elektryczną, przy ul. [...] w [...], na działce nr [...], obręb ewidencyjny nr [...], gmina Miasto [...], czy też Sąd utrzymał w mocy decyzje nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany udzielającą pozwolenia na budowę SM w [...] tylko i wyłącznie garażu trzystanowiskowego na samochody osobowe wraz instalacją elektryczną położonego przy ul. [...] w [...], na działce nr [...], obręb ewidencyjny nr [...], gmina Miasto [...]? - Sąd utrzymał w mocy ww. decyzje zatwierdzające "adaptację" projektu budowlanego sporządzonego w lutym 2012 roku na zlecenie Inwestora SM w [...], czy też utrzymał w mocy decyzje zatwierdzający projekt budowlany z lutego 2012 sporządzony na zlecenie Inwestora SM w [...]? - Sąd utrzymał w mocy ww. decyzje zatwierdzające projekt budowany z lutego 2012 roku z zapisem w tym projekcie, iż wjazd na działkę jest istniejącym zjazdem na dotychczasowych warunkach z drogi publicznej - ul. [...] oraz ze stwierdzeniem, że budynkom na działkach nr [...] - sąsiednich nie zagraża niebezpieczeństwo pożarowe - odległości zgodne z przepisami, czy też Są utrzymał mocy decyzje zatwierdzające projekt budowlany ze stwierdzeniem, iż wjazd na działkę z drogi publicznej - ul. [...] oraz ze -stwierdzeniem, iż budynkom na działkach nr [...] - sąsiednich nie zagraża niebezpieczeństwo pożarowe - odległości zgodne z przepisami, wynoszące więcej niż [...] m ? - Sąd utrzymał w mocy ww. decyzje zatwierdzające projekt budowlany wraz urządzeniem technicznym związanym z obiektem budowlanym tj. ogrodzeniem związanym z działką nr [...] i położonym na tej działce garażami, czy też Sąd utrzyma w mocy decyzje zatwierdzające projekt budowany bez ww. urządzenia technicznego związanego z obiektem?" Wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych orzeczenia sądowego będzie miało w ocenie wnioskodawcy niewątpliwy wpływ na sposób wykonania wyroku przez organ administracji oraz na dalsze działania w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że wniosek o dokonanie wykładni orzeczenia podlegał ocenie w ramach art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przy czym, stosownie do art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie przyjęty jest pogląd, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533). Zakres wątpliwości, co do treści wyroku strona winna określić we wniosku o dokonanie jego wykładni. Przy czym, strona mająca wątpliwości, co do treści wyroku w zakresie uzasadnienia powinna wskazać, który fragment uzasadnienia jest dla niej niezrozumiały (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt FZ 309/04, publ. Legalis). Podkreślenia jednak wymaga, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami, co do dalszego postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10). Sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego czy prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być, zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Zdaniem Sądu, w rozważanej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające dokonanie wykładni wydanego orzeczenia, albowiem zostało ono sformułowane w sposób jasny, niebudzący żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Z kolei, sam skarżący nie wskazuje, co w sentencji wyroku jest dla niego niezrozumiałe. Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.