II SA/Bd 603/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka ( spr) Protokolant Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 19 września 2006r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] 2004r. Nr [...] Starosta R. orzekł o rejestracji samochodu marki [...] nr rejestracyjny [...], nr nadwozia [...] na rzecz L. L. L. L, zakupił samochód od J. S. na podstawie zawartej umowy kupna - sprzedaży z dnia 20 września 2004r. Sprzeciwem z dnia [...] 2005r. Prokurator Rejonowy w R. - wniósł o wznowienie postępowania w sprawie rejestracji wskazanego wyżej samochodu - z uwagi na wydanie przez Sąd Rejonowy w T., w sprawie sygn. akt [...] wyroku skazującego sprzedawcę samochodu J. S. za przestępstwo polegające na posługiwaniu się podrobionymi dokumentami, wykorzystanymi następnie podczas rejestracji sprowadzonych z Niemiec przez niego 30 samochodów, w tym także przedmiotowego auta. Sąd w wyroku z dnia 25 maja 2005r. wymierzył J. S. za popełnione przestępstwo, po jego dobrowolnym przyznaniu się do winy, karę 6 - m-cy pozbawienia wolności, zawieszając wykonanie wyroku na okres próby, wynoszącej dwa lata. Prokurator do sprzeciwu dołączył akt oskarżenia oraz wyrok, wskazując na podstawie materiałów postępowania w sprawie karne, iż J. S. nigdy nie był na terenie Niemiec, w związku z czym, nie kupował tam żadnych samochodów. W związku z tym umowa kupna samochodu z dnia 13 września 2004r. od [...] sporządzona na terenie Niemiec poświadczała nieprawdę. Prokurator wskazał, iż umowę tę przekazał J. S. współ oskarżony w sprawie, G. W. W związku ze sprzeciwem Prokuratora, Starosta R. postanowieniem z dnia [...] 2005 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 oraz art 149 § 1 Kpa - wznowił postępowanie w sprawie rejestracji, a następnie decyzją z dnia [...] 2001 r. uchylił decyzję ostateczną o rejestracji [...] o numerze rej. [...] oraz odmówił zarejestrowania pojazdu - uznając, iż dokumenty na podstawie, których dokonano rejestracji zostały sfałszowane. Organ wskazał jako podstawę prawną rozstrzygnięcia przepis art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze _zm. ) , który to przepis wyraźnie wymienia dokumenty, na podstawie których dokonuje się rejestracji samochodu, a są to . . dowód własności pojazdu, . karta pojazdu (jeżeli była wydana) ; . wyciąg ze świadectwa homologacji lub opis zwalniający pojazd z homologacji; . zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego; . dowód rejestracyjny; . odprawa celna, . dokument potwierdzający zapłatę akcyzy tzw. VAT 25 ; . zaświadczenie o podatku VAT lub o braku tego obowiązku. Organ przyjął, iż umowa kupna samochodu została sporządzona, przez osoby nieuprawnione, poświadczające nieprawdę i ten fakt uznał jako wystarczający powód do wznowienia postępowania w sprawie i wydania decyzji o uchyleniu decyzji o rejestracji oraz o odmowie rejestracji samochodu. W tej sytuacji, ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego, wniósł odwołanie zarzucając, iż wyrok Sądu Rejonowego w T. nie wskazał jakimi sfałszowanymi dokumentami posługiwał się J. S., który w opinii pełnomocnika skarżącego jest poprzednim właścicielem samochodu. W związku z tym pełnomocnik zażądał dostarczenia dokumentów, które zdaniem organu zostały sfałszowane oraz do dostarczenia uzasadnienia wyroku skazującego. Organ w odpowiedzi na żądanie pełnomocnika skarżącego przekazał stosowne dokumenty oraz zwrócił się do Sądu o uzasadnienie wyroku. Sąd w odpowiedzi wskazał iż uzasadnienia w tej sprawie nie sporządzono. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Włocławku, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego - decyzją z dnia [...] 2006 r. Nr [..] orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Uzasadniając swe stanowisko organ oparł się na zgromadzonych w sprawie dokumentach a zwłaszcza na sprzeciwie Prokuratora, akcie oskarżenia oraz na wyroku Sądu w sprawie. Skarżący L. L. w złożonej skardze wniósł o uchylenie obu decyzji i o zarejestrowanie pojazdu z uwagi na to, iż zarówno z umowy kupna samochodu zawartej pomiędzy nim a J. S. ani z wyroku Sądu Rejonowego w T. nie wynika aby dokument ten był sfałszowany. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności. Oznacza to, że do sądów należy ocena czy dane rozstrzygnięcie administracji publicznej zostało wydane zgodnie z obowiązującym w tym zakresie prawem. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż niniejsza skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wydanej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa materialnego ani procedury w stopniu, który by uzasadniał stwierdzenie, że owo naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Bezsporne w sprawie jest, że samochód marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] i numerze nadwozia [...] został sprowadzony z Niemiec do Polski. Jak wynika z dowodu rejestracyjnego, jego właścicielem był [...]. Następnie samochód ten o tych samych numerach pojawia się w Polsce już jako własność J. S., który jak wynika z załączonej umowy kupna - sprzedaży sporządzonej w Niemczech w dniu 13 września 2004r., zawarł umowę kupna sprzedaży z [...] (k-31). Podczas postępowania Prokuratury J. S. oświadczył, że nigdy nie był na terenie Niemiec a dokumenty dostał od G. W. Zatem umowa kupna samochodu poświadczała nieprawdę. Z tej przyczyny także kolejna umowa sprzedaży samochodu skarżącemu L. L. poświadczała nieprawdę, gdyż w punkcie 2 tej umowy J. S. oświadczył, iż jest właścicielem auta. Nie to jednak stało się przedmiotem rozważań Sądu. W sprawie decydującym dokumentem, na podstawie którego uznano, iż podczas rejestracji posługiwano się dokumentem potwierdzającym nieprawdę było zaświadczenie VAT -25. Tu należy sięgnąć do wyroku Sądu Rejonowego w T. (k. 35 , strona 3 wyroku) gdzie wyraźnie stwierdzono, iż J. S. sprzedający samochód " wprowadził podstępnie w błąd funkcjonariusza publicznego wyłudzając i poświadczenie nieprawdy w postaci zaświadczenia VAT - 25. Ta okoliczność nie budzi I żadnej wątpliwości. Wyżej wskazane zaświadczenie, zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 72 I ustawy o ruchu drogowym, jest jednym z wymienionych i niezbędnych dokumentów, na podstawie którego dokonuje się rejestracji samochodu. Przepis ten bowiem stanowi, iż rejestracji dokonuje się w oparciu o przedłożone dokumenty, którymi są: . dowód własności pojazdu,. . karta pojazdu ( jeżeli była wydana) ; . wyciąg ze świadectwa homologacji lub opis zwalniający pojazd z homologacji; . zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego; . dowód rejestracyjny; . odprawa celna, . dokument potwierdzający zapłatę akcyzy tzw. VAT 25 ; . zaświadczenie o podatku VAT lub o braku tego obowiązku. Jak wynika z treści cytowanego art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym- rejestracja uzależniona jest od przedłożenia organowi łącznie, wyżej wskazanych dokumentów. Bezsprzecznie w sprawie stwierdzono, iż zaświadczenie VAT 25 potwierdzało nieprawdę. To oznacza, iż w sprawie rejestracji samochodu dowody na podstawie, których ustalono istotne dla sprawy okoliczności okazały się fałszywe a zatem wystąpiła okoliczność, o której jest mowa wart. 145 § 1 pkt 1 Kpa, w myśl którego: "W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. " Zatem skoro jeden z dokumentów stwierdzał nieprawdę to wystąpiła przesłanka pozwalająca na wznowienie postępowania, uchylenie decyzji o rejestracji i wydania decyzji o odmowie zarejestrowania tego samochodu. Mając powyższe na względzie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 170 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.