II SA/Bd 607/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz I. C. kwotę 500 (pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. odrzucił skargę I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie warunków zabudowy wobec nieuiszczenia wpisu w zakreślonym przez sąd terminie. W dniu 9 listopada 2015 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Uzasadniając swój wniosek wskazała, że po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie tylko ustanowienia adwokata, wypełniony zgodnie ze wskazówkami uzyskanymi w wydziale informacji wojewódzkiego sądu administracyjnego. Podkreśliła, że pouczono ją, iż w punkcie czwartym formularza ma określić tylko jedno żądanie i że nie musi uiszczać wpisu do czasu rozpoznania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym oczekiwała na wezwanie do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestią bezsporną w rozpoznawanej sprawie jest to, że skarżąca wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika nie uiściła należnego wpisu od wniesionej skargi w zakreślonym przez sąd terminie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie następujących przesłanek: – złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; – jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której wyznaczony był termin; – strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 2 listopada 2015 r. (data doręczenia skarżącej postanowienia z 13 października 2015 r. o odrzuceniu skargi), a zatem od tego dnia rozpoczął się bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec tego termin, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., upłynął w dniu 9 listopada 2015 r., a strona skarżąca składając wniosek w urzędzie pocztowym w tym dniu, dochowała terminu do jego wniesienia. Rozważenia wymaga wypełnienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Zgodnie z przytoczonym unormowaniem, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu, przy czym brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Ocena braku winy pozostaje w gestii sądu, który dokonuje oceny, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i która dołożyła wszelkich starań, aby uniknąć negatywnych konsekwencji niedochowania terminów procesowych. W ocenie sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem po przeprowadzeniu analizy akt sądowych sąd stwierdził, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. Według Sądu strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak winy w niedochowaniu terminu. Okoliczność podniesiona przez stronę, a mianowicie to, że została mylnie pouczona przez pracownika wydziału informacji tutejszego sądu i po złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oczekiwała na wezwanie do uiszczenia wpisu, stanowi jedynie gołosłowne twierdzenie strony. Skarżąca była świadoma zakresu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie obejmował zwolnienia od kosztów sądowych, a dotyczył jedynie ustanowienia adwokata, co implikowało konieczność uiszczenia wpisu. Okoliczności niniejszej sprawy świadczą zatem o niedochowaniu staranności przez skarżącą w zabezpieczeniu swoich interesów w związku z inicjowanym postępowaniem sądowym. Tymczasem nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, bądź nieznajomość prawa. W świetle powyższego uznać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a okoliczności wskazane we wniosku nie cechują się ponadprzeciętnymi okolicznościami stanowiącymi przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.