II SA/Bd 61/05

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2005-02-07

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona z naruszeniem wymogu wyczerpania środków zaskarżenia?
Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, takich jak odwołanie do organu wyższego stopnia. Wniesienie skargi bez wcześniejszego skorzystania z dostępnych środków odwoławczych czyni ją niedopuszczalną.
Stan faktyczny
Stan faktyczny dotyczy skargi Stanisława Z. na decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2004 r. w przedmiocie warunków zabudowy. Prezydent Miasta T. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne, uznając je za bezprzedmiotowe ze względu na obowiązujący plan miejscowy. Skarżący nie wniósł odwołania do organu drugiej instancji, lecz swoje zarzuty zawarł w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. od innego postanowienia. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2005 roku na posiedzeniu niejawnym skargi Stanisława Z. na decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. II SA/Bd 61/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] Prezydent Miasta T. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania i adaptacji istniejącego budynku gospodarczego, tymczasowo użytkowanego jako magazyn napojów chłodzących i alkoholowych, na cele mieszkalne jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art.59 ust.1 i art.86 ustawy z 27 marca 2003r. nie ma wymogu ustalania warunków zabudowy dla terenów, dla których obowiązują plany miejscowe uchwalone po 1 stycznia 1995r. Ponadto południowa część budynku, zajmująca część działki nr [...], położona została na terenie, dla którego zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta T., zatwierdzona uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] 2000r. nr [...], nie przewidywała funkcji mieszkaniowej. Dopuszczała jedynie działalność gospodarczą. Zdaniem Prezydenta Miasta T. zmiana sposobu użytkowania obiektu w całości na cele mieszkaniowe nie była możliwa. S. Z. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wskazał, iż w złożonej do tutejszego Sądu wcześniejszej skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2004r. nr [...] zaskarżył również wymienioną wyżej decyzję nr [...]. Skarżący nie składał środka odwoławczego od tej decyzji do organu drugiej instancji, ponieważ swoje zarzuty zawarł w punkcie 2 odwołania złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Ponadto S. Z. podniósł, że uzasadnienie organu odwoławczego było błędne i wymijające. W odwołaniu do wyżej wskazanego Kolegium oraz w skardze do tutejszego Sądu zaznaczył, iż żądał zmiany zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji o analizę błędów popełnionych przez Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta oraz Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w T. W odpowiedzi na skargę organ pierwszej instancji wniósł o jej oddalenie, uzasadniając, że nie został poinformowany o odwołaniu skarżącego od wyżej wymienionej decyzji. S. Z. nie wykazał również żadnych nowych okoliczności mogących mieć wpływ na stanowisko organu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów. Zgodnie z treścią art.52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący nie wyczerpał w sprawie toku instancji przewidzianego w przepisach art.15 oraz art.127 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego i nie wniósł środka odwoławczego do organu wyższego stopnia. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki złożenia skargi do tutejszego Sądu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 2 pkt 6 p.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło