II SA/Bd 62/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 stycznia 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z [...] lipca 2015 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie na działkach o nr ewide[...], [...] [...]. [...] w obrębie miejscowości K. gmina L. infrastruktury technicznej – jednej elektrowni wiatrowej o mocy od 2 MW do 4,5 MW o maksymalnej wysokości od 150 do 190 m n.p.t. wraz z infrastrukturą towarzyszącą (stacją kontenerowo-pomiarową, drogą wewnętrzną dojazdową, placem montażowym, przyłączem energetycznym i telekomunikacyjnym) oraz zjazdem z drogi gminnej na działce [...] Wśród adresatów zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie było S. L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Oba wskazane warunki muszą być spełnione łącznie, aby organizacja społeczna miała legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W sprawie niniejszej jest niesporne, że skarżąca organizacja społeczna nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem skarżonej decyzji. Brak więc jednego z koniecznych warunków uprawniających skarżącą do wniesienia skargi. W sprawie niniejszej skarżąca dla otwarcia sobie możliwości zainicjowania kontroli sądowoadministracyjnej decyzji administracyjnej powinna być uczestnikiem postępowania administracyjnego, a ponieważ w nim nie uczestniczyła, wniesienie przez nią skargi jest co do zasady niedopuszczalne. Niezależnie o powyższego Stowarzyszenie [...]- stowarzyszenie zwykłe mieszkańców wpisane do rejestru prowadzonego przez Starostę [...] pod nr [...], którego celem jest wspieranie rozwoju Gminy L. w szczególności ww. sołectw poprzez działania na rzecz ochrony środowiska, upowszechnianie zasad samorządności i demokracji oraz promowanie zasad podmiotowości mieszkańców w procesach inwestycyjnych na terenie tych sołectw (pkt 6 regulaminu) wniosło skargę działając na rzecz innych osób niż członkowie tej organizacji. Dodatkowo zwrócić należy uwagę że znaczna część członków stowarzyszenia to uczestnicy postępowania. Rozważenia wymagało nadto, czy z przepisów innych ustaw, nie wynika dla skarżącej organizacji społecznej szczególna legitymacja do skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Ustawodawca zapewnił udział organizacji ekologicznych w postępowaniu wymagającym takiego udziału, na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Powyższa ustawa w art. 44-45 normuje uprawnienia organizacji w sprawach prowadzonych z udziałem społeczeństwa. Stosownie do art. 44 ust. 1 organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony. Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa prowadzonym przez organ pierwszej instancji; wniesienie odwołania jest równoznaczne ze zgłoszeniem chęci uczestniczenia w takim postępowaniu (ust. 2). W postępowaniu odwoławczym organizacja uczestniczy na prawach strony. Organizacji ekologicznej służy także skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa (art. 44 ust. 3). Definicję pojęcia organizacji ekologicznej ustawodawca zawarł w art. 3 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy i oznacza to organizację społeczną, której statutowym celem jest ochrona środowiska. Z powyższego wynika uprawnienie organizacji ekologicznych do zgłoszenia udziału w postępowaniach dotyczących ściśle określonej kategorii postępowań, a mianowicie postępowań wymagających udziału społeczeństwa. Społeczeństwo ma zagwarantowany udział w postępowaniu, w tych kategoriach spraw, w których ustawa lub inne przepisy szczególne przyznają mu taką możliwość. Ustawodawca w art. 79 ust. 1 ustawy wskazał, że społeczeństwo ma zagwarantowany udział w takich postępowaniach wszczętych wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przepis art. 59 ust. 1 ustawy stanowi, że przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Z art. 63 ust. 1 ustawy wynika, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając określone w tym przepisie uwarunkowania. O ile zatem w przypadku planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, postępowanie zawsze odbywa się z udziałem społeczeństwa, o tyle w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, postępowanie to odbywa się z udziałem społeczeństwa jedynie w sytuacji wydania na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Katalog przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zawarty jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r. nr 213, poz. 1397). Skarżące Stowarzyszenie mogłoby zatem wziąć udział w postępowaniu w przypadku, gdyby planowane przedsięwzięcie stanowiło przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, przewidzianych w § 2 rozporządzenia, Stowarzyszenie mogłoby wziąć udział w postępowaniu jedynie w razie wydania postanowienia przewidzianego w art. 63 ust. 1 ustawy. Przedmiotową inwestycję zaliczono do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W niniejszej sprawie została wydana decyzja z dnia [...] stycznia 2014 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, w której stwierdzono brak konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Skoro postępowanie zostało przeprowadzone bez oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko to w sprawie nie ma zastosowania art. 44 ust. 2 ustawy. Skarżące Stowarzyszenie nie brało bowiem udziału w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, nie było nim bowiem postępowanie zakończone wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Skarga dotyczy natomiast odrębnej sprawy administracyjnej ustalenia warunków zabudowy dla spornej inwestycji, w którym to postępowaniu skarżące stowarzyszenie również nie uczestniczyło w charakterze strony. Brak jest zatem podstaw aby stwierdzić że stowarzyszenie w niniejszej sprawie posiada legitymacje do zaskarżenia kwestionowanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, w rozumieniu art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Z tych powodów skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.