II SA/Bd 625/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] Wójt Gminy G., działając na podstawie art. 7, art. 8 ust. 1, art. 11 ust. 3, art. 39 ust. 1, art. 41 pkt 1 oraz art. 106 ust. 4 ustawy z dnia [...] marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 930 z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1058), rozporządzenia Ministra Pracy i P. Społecznej z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz.U. z 2016 r., poz. 1406) oraz art. 104 i art. 108 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), odmówił przyznania pomocy K. C. w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego. W uzasadnieniu decyzji orzekający organ wskazał, że ponownie rozpatrując wniosek z dnia [...].10.2016 r., w dniu [...].01.2017 r. przeprowadzono wywiad środowiskowy, z którego uzyskano informację, iż K. C. wnioskuje o pomoc finansową na utrzymanie dobrobytu swoich zwierząt w tym: 33 krów, 1 maciory i 3 warchlaków oraz 15 kotów i 3 psów. Wnioskodawca oczekuje pomocy ze względu na niskie ceny produktów rolnych, a także przez straty spowodowane w gospodarstwie rolnym suszą, gradobiciem oraz wymarznięciem płodów rolnych. Ustalono, że przy hodowli średnio intensywnej wnioskodawca uzyskuje za 1 litr mleka ok. 70 groszy, natomiast według PODR (przykładowej kalkulacji rolniczego dochodu z produkcji 1 litra mleka) dochód wynosi [...] zł. Zdaniem organu I instancji zgłoszone przez wnioskodawcę potrzeby nie mieszczą się w dyspozycji przepisu art.39 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (zasiłek celowy) oraz art. 41 pkt 1 (specjalny zasiłek celowy), ponieważ Ośrodek Pomocy Społecznej nie może przekazywać środków na zwiększenie opłacalności produkcji mleka. To w gestii wnioskodawcy należy ocena i podjęcie decyzji, co do dalszej opłacalności produkcji. Reasumując orzekający organ wskazał, że z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, iż zainteresowany prowadzi samotnie gospodarstwo domowe oraz rolne o powierzchni 26,4371 ha przeliczeniowego, z którego w myśl ustawy o pomocy społecznej uzyskuje dochód w wysokości [...] zł miesięcznie (26,4371 ha x [...] zł - ustawowy przelicznik = [...] zł). W myśl art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej dochód wnioskodawcy pomniejsza się o miesięczną kwotę składki w wys. [...] zł odprowadzaną do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w związku z czym łączny dochód wnioskodawcy za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku wynosi [...] zł i tym samym przekracza kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej, które wynosi [...] zł. Po wnikliwej analizie i ocenie sytuacji zainteresowanego Wójt Gminy G. nie stwierdził przesłanek do udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego, o których mowa w art. 39 ust. 1 i art. 41 pkt 1 ww. ustawy, gdyż udzielenie pomocy w wyżej wymienionej formie, nie mieściłoby się w możliwościach pomocy społecznej. W odwołaniu od powyższej decyzji K. C. wniósł o jej uchylenie oraz przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego. Odwołujący podał, że w 2015 r. jego gospodarstwo dotknęła klęska suszy, a w 2016 r. wymarzły płody rolne, jak również nastąpiło gradobicie. K. C. oświadczył, iż w wyniku tychże klęsk nie osiąga zakładanych dochodów, co nie jest przez niego w żaden sposób zawinione. Powołał się również na - jak napisał - postanowienie Wojewody K. - P. z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...]. 30.2016 o konieczności współpracy z rolnikiem i pomocy rolnikowi przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, które jest zbieżne z poglądem Wójta Gminy G., iż w niniejszej sprawie zostało przekroczone kryterium dochodowe, uprawniające odwołującego się do wsparcia finansowego ze środków pomocy społecznej na zasadach ogólnych, a więc z tego powodu, iż nie zostało spełnione kryterium dochodowe, wnioskodawca nie może otrzymać zasiłku celowego. W tej sytuacji do rozważenia zdaniem Kolegium pozostało przyznanie specjalnego zasiłku celowego w związku z czym należy odnieść się zarówno do ogólnych zasad przyznawania pomocy społecznej, jak i treści art. 39 ust. 1 i 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Zdaniem Kolegium, zgłoszone przez stronę potrzeby, nie odnoszą się do najbardziej fundamentalnych podstaw egzystencji, gdyż żądanie K. C. oscyluje wokół zrekompensowania strat w gospodarstwie rolnym. Kolegium nie kwestionuje, że w wyniku niesprzyjającej pogody w 2015 i 2016 r. (susza, gradobicie, mróz), skarżący poniósł straty, wobec czego gospodarstwo rolne nie przyniosło spodziewanych dochodów. Jednakże pomoc społeczna nie służy rekompensacie niższego od spodziewanego dochodu. Zwrócono ponadto uwagę, że w wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym w dniu [...] stycznia 2017 r., K. C. wprost podał, że pomoc w formie finansowej jest konieczna ze względu na utrzymanie "dobrobytu" zwierząt, a żądanie to jest sprzeczne z celem pomocy społecznej. Abstrahując od żądania strony sprzecznego z ideą pomocy społecznej, organ odwoławczy wskazał, że - pomimo klęsk żywiołowych, które dotknęły K. C. - jego sytuacja materialno - bytowa nie jest wyjątkowo zła na tle innych gospodarstw domowych, w stopniu, który mógłby zagrażać jego egzystencji. Skarżący ma przede wszystkim bardzo liczny inwentarz żywy, w tym 33 krowy. Areał gospodarstwa rolnego także jest spory. To powoduje, że pomimo wszystko sytuacja finansowa strony powinna być względnie stabilna. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu, a dotyczącego pisma Wojewody K. - P. z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...].[...].[...], Kolegium wskazało, że nie ma ono żadnego wpływu na wynik sprawy. Pismo Wojewody zawiera jedynie sugestie i propozycje co do dalszego postępowania w sprawie, przy czym w zakresie przyznawania i wypłaty zasiłków z pomocy społecznej konkretnym osobom, Wojewoda nie jest organem właściwym rzeczowo. W skardze do Sądu K. C. podważył prawidłowość obliczeń jego dochodu, wskazując, iż realny dochód jest niższy od ustalonego przez organ odwoławczy, wobec ponoszonych przez niego wysokich kosztów uzyskania przychodu, gdyż na skutek niekorzystnych zjawisk meteorologicznych, zmuszony był pozyskiwać z zewnątrz pasze do swojego gospodarstwa. Zdaniem skarżącego, wnioskowana przez niego kwota [...]zł specjalnego zasiłku celowego pozwoliłaby na zwiększenie produkcji mleka surowego, odnowienie parku maszynowego oraz urządzenie obory, a także zakup nowego materiału hodowlanego. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości wykładni i zastosowania przepisów prawa. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad przeprowadzonego postępowania. W wyniku kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia prawa. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie z punktu widzenia kryterium legalności jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] Wójta Gminy G. o odmowie przyznania pomocy K. C. w formie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 u.p.s., służy ona wspieraniu osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwieniu im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Rodzaj, forma i rozmiar świadczeń z pomocy społecznej powinny być jednak odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, a potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 3 i 4 u.p.s.). Jedną z form pomocy społecznej, której rodzaje określone zostały w art. 36 ustawy, jest świadczenie pieniężne w postaci zasiłku celowego (art. 36 pkt 1 lit. c u.p.s.). Zgodnie przy tym z art. 39 ust. 1 ustawy, zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej; w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu (art. 39 ust. 2). Jego przyznanie jednak w każdym przypadku uzależnione jest od spełnienia obligatoryjnej przesłanki, jaką jest uzyskiwanie dochodu niższego od tzw. kryterium dochodowego, wynikającego z art. 8 ust. 1 u.p.s. W przypadku osoby samotnie gospodarującej kryterium to, na mocy § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058), wynosiło 634 zł. Stwierdzenie zatem, czy kryterium dochodowe zostało przez wnioskodawcę zachowane, wymaga ustalenia, w pierwszej kolejności wysokości dochodu, który był przez stronę uzyskiwany. Dochód zaś, zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s., stanowi sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Przy czym w przypadku osób, których źródłem utrzymania jest gospodarstwo rolne dochód ustala się w ten sposób, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 288 zł (§ 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r.). Z przywołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że - niezależnie od zaistniałych trudności życiowych - organ przyznający świadczenia z pomocy społecznej obowiązany jest odmówić przyznania zasiłku celowego osobie samotnie gospodarującej, jeśli jej dochód przekracza ustawowe kryterium dochodowe. Wyjątek stanowi w tym przypadku art. 41 u.p.s., który umożliwia przyznanie świadczenia w postaci specjalnego zasiłku celowego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego lub pomocy rzeczowej, w przypadku uzyskiwania dochodów przekraczających kryterium dochodowe. Mając powyższe rozważania na uwadze, orzekający Sąd pragnie zauważyć, że - wbrew wywodom skarżącego – organy administracji prawidłowo ustaliły wysokość dochodu skarżącego, przyjmując za podstawę obliczeń art. 8 ust. 9 u.p.s., który określa tzw. ryczałtowy tryb ustalania dochodu osiąganego z gospodarstwa rolnego. Dochód ten jest bowiem wyliczany jako wartość dochodu, odpowiadającego powierzchni gospodarstwa z uwzględnieniem ha przeliczeniowych i kwoty dochodu ustalonej dla 1 ha przeliczeniowego niezależnie od faktycznej dochodowości konkretnego gospodarstwa. Wskazany przepis dla celów udzielenia świadczeń z pomocy społecznej przyjmuje apriorycznie, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 288 zł (§ 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. zł). Nie przewiduje on jakichkolwiek wyjątków od przyjętej w nim zasady wyliczenia dochodu z gospodarstwa rolnego. Powyższe oznacza, że - z punktu widzenia powołanego przepisu - bez znaczenia jest okoliczność, czy gospodarstwo rolne jest uprawiane, czy też nie i z jakiego powodu oraz czy rzeczywiście przynosi ono dochody (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 724/09, wyrok NSA z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 1292/09). O włączeniu dochodów z gospodarstwa rolnego do uzyskanych w danym okresie dochodów, nie przesądza bowiem rzeczywista wartość osiąganych z niego pożytków, ale wyłącznie fakt umieszczenia gruntów w ewidencji, jako gruntów o stosownym przeznaczeniu. W kontekście powyższego prawidłowo więc organ wyliczył, że po przemnożeniu ilości posiadanych hektarów przeliczeniowych poprzez normatywną wielkość dochodu z 1 hektara przeliczeniowego, po odliczeniu uzyskanej kwoty o składki KRUS, dochód skarżącego z gospodarstwa rolnego wyniósł [...] zł miesięcznie (26,4371 ha x [...] zł - ustawowy przelicznik = [...] zł) w związku z czym łączny dochód wnioskodawcy za miesiąc poprzedzający złożenie wniosku wynoszący [...] zł przekroczył kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej, które wynosi [...] zł. Wbrew zarzutom skargi, faktyczne ograniczenie możliwości czerpania dochodów z gospodarstwa rolnego, spowodowane złą koniunkturą na płody rolne, czy też niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi, pozostawało bez wpływu na przyjęte w wyżej omówionej regulacji prawnej domniemanie, co do osiągania określonych dochodów z tego gospodarstwa. Już samo zatem rolnicze przeznaczenie gruntów oraz ich powierzchnia automatycznie przesądzają, że dana osoba te dochody uzyskuje. Przyjąć zatem należy, że każdy właściciel nieruchomości rolnej uzyskuje dochód miesięczny niezależnie od tego, w jaki sposób korzysta z tej nieruchomości lub w jaki sposób nią rozporządził. Chodzi tu zatem o sytuację, w której strona faktycznie prowadzi gospodarstwo rolne lub gdy nie osiąga żadnych dochodów z posiadanego gospodarstwa rolnego, choć ma faktyczną możliwość jego prowadzenia i uzyskiwania z niego środków utrzymania, bądź w inny sposób uzyskiwania z niego dochodów. Konkluzja taka znajduje potwierdzenie na gruncie wykładni systemowej. Jedna z powszechnie przyjmowanych reguł wykładni systemowej mówi bowiem, że znaczenie interpretowanej normy należy ustalić w ten sposób, by było ono jak najbardziej harmonijne w stosunku do innych norm części systemu prawa, do którego interpretowana norma należy. Skoro zaś celem ustawy o pomocy społecznej jest wsparcie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienia im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka, to ocena możliwości tych osób w tym zakresie powinna być oparta o dochody tych osób. Ponadto wskazać należy, że art. 8 ust. 9 u.p.s. określa tzw. ryczałtowy tryb ustalania dochodu osiąganego z gospodarstwa rolnego. Nie przewiduje on jakichkolwiek wyjątków od przyjętej w nim zasady wyliczenia dochodu z gospodarstwa rolnego. Oznacza to, że z punktu widzenia powołanego przepisu bez znaczenia jest okoliczność, czy gospodarstwo rolne jest uprawiane, czy też nie i z jakiego powodu oraz czy rzeczywiście przynosi ono dochody. Posiadanie przez skarżącego tytułu własności nieruchomości stanowiącej gospodarstwo rolne uprawniało zatem organy do ryczałtowego wyliczenia jego dochodu. Tym samym, skoro wyliczona kwota dochodu okazała się wyższa od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, orzekające w sprawie organy nie miały podstaw do przyznania skarżącemu wnioskowanego zasiłku celowego. Zdaniem Sądu organy obu instancji zasadnie również uznały, że nie zaistniały przesłanki do przyznania skarżącemu niezależnego od dochodu, specjalnego zasiłku celowego, przewidzianego art. 41 u.p.s. Zasiłek taki może być przyznany w szczególnie uzasadnionych przypadkach w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny. Sformułowanie "może być przyznany" oznacza, że decyzja ma charakter uznaniowy, a brak zdefiniowania "szczególnie uzasadnionych przypadków" wskazuje na uprawnienie organu do oceny in concreto przyczyn wystąpienia z wnioskiem o pomoc w kategoriach szczególnej istotności dla wnioskodawcy. O ile organ I instancji bez argumentacji i wykładni pojęcia "szczególnie uzasadnionych przypadków" stwierdził, że w sprawie niniejszej potrzeb do przyznania specjalnego zasiłku celowego się nie dopatrzył, o tyle organ II instancji w sposób, zdaniem Sądu trafny, wyjaśnił, jak należy pojęcie powyższe rozumieć i rozumienie pojęcia odniósł do okoliczności sprawy. Kolegium zasadnie stwierdziło, że szczególnie uzasadniony przypadek stanowi sytuację życiową wynikającą z faktu zaistnienia nadzwyczajnych, wyjątkowo negatywnych, niecodziennych i wpływających na sytuację życiową zdarzeń, którym strona nie była w stanie zapobiec dochowując należytej staranności. Ta przesłanka ma miejsce wówczas, gdy sytuacja życiowa osoby lub rodziny, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych pozwala stwierdzić, że jest nadzwyczaj drastyczna. Odnosząc powyższe rozumienie do okoliczności sprawy Kolegium stwierdziło, że nie jest takim nadzwyczajnym przypadkiem sytuacja, gdzie w wyniku niesprzyjającej pogody w 2015 i 2016r. (susza, gradobicie, mróz) skarżący poniósł straty, wobec czego gospodarstwo rolne nie przyniosło spodziewanych dochodów. Pomoc społeczna - jak słusznie wskazał Wójt Gminy G. - nie służy rekompensacie niższego od spodziewanego dochodu, mając na uwadze, że skarżący w wywiadzie środowiskowym, przeprowadzonym w dniu [...] stycznia 2017 r. wprost podał, że pomoc w formie finansowej jest konieczna ze względu na utrzymanie "dobrobytu" zwierząt, co jest sprzeczne z celem pomocy społecznej. Skład orzekający w sprawie niniejszej w pełni podziela dokonaną przez Kolegium interpretację pojęcia "szczególnie uzasadnione potrzeby". Wykładnia zaprezentowana przez organ znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie dla uzasadnienia uzyskania specjalnego zasiłku celowego podkreśla się: niecodzienność zdarzeń (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 1077/16 – Lex nr 2082436), niefortunność zbiegów okoliczności wykraczających poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 90/15 – Lex nr 2082652), nadzwyczajną drastyczność sytuacji życiowej, dotkliwą w skutkach i głęboko ingerującą w plany życiowe strony (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 384/15 – Lex nr 2082627). W stanie faktycznym niniejszej sprawy sytuacja skarżącego nie należy zaś do żadnej ze wskazanych powyżej kategorii. Biorąc zatem pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. całokształt materiału dowodowego oraz uzasadnienia decyzji organów obu instancji, nie można podzielić zarzutów skargi, jakoby organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy ustawy o pomocy społecznej, w tym w szczególności jej art. 41. Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i prawidłowy, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Mające natomiast zastosowanie w sprawie przepisy zostały także należycie zinterpretowane i użyte. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.