II SA/Bd 628/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 listopada 2008r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia schronienia w C. P. dla B. K. i M. z D. w [...] oraz sfinansowania tego pobytu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z [...] Nr [...] Burmistrz [...], działając na podstawie art. 41ust.1, art.48 ust.1 i 2 oraz art. 106 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz, 593 ze zm.) orzekł o udzieleniu W. K. schronienia w okresie od l kwietnia 2008r. do 30 czerwca 2008r. w Centrum Pomocy dla Bezdomnych Kobiet i Matek z Dziećmi ul. [...] w [...], a nadto orzekł, że odpłatność związana z pobytem w w/w Centrum zostanie przekazana przez Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] zgodnie z rachunkiem wystawionym przez w/w instytucję. W uzasadnieniu tej decyzji organ podniósł, że w dniu 21 marca 2008r. W. K. skontaktowała się telefonicznie z Ośrodkiem Pomocy Społecznej prosząc o wskazanie kolejnego miejsca pobytu, ponieważ nie ma możliwości powrotu do wskazanego wcześniej Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu w "[...] oraz możliwości powrotu do miejsca stałego zameldowania. W ocenie organu dobro podopiecznej wymaga udzielenia jej schronienia zgodnie z art. 48 ust. l i 2 ustawy o pomocy społecznej. W dniu 29 kwietnia 2008r. W. K. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pismo, w którym zażądała przyznania jej "ustawowej kwoty z tytułu dożywiania", zmianę decyzji [...], przekazanie jej kwoty 13 zł. tanowiącej równowartość opłaty za nocleg w siedzibie Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu "[...]" w [...], sprostowanie treści decyzji OPS 8121/590/70/7/2008/AL. W dalszej części pisma W. K. opisała swoją sytuację osobistą i rodzinną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej czasokresu pobytu w Centrum Pomocy dla Bezdomnych Kobiet i Matek z Dziećmi w [...] i określiło ten termin na okres do 30 września 2008r., a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że W. K. zwróciła się do Kolegium o przyznanie jej "ustawowej kwoty" na dożywianie, zwrot należności z tytułu niewykorzystanych noclegów w Stowarzyszeniu "[...]" oraz "sprostowanie" decyzji nr [...] i "zmianę" decyzji Nr [...] Po zapoznaniu się z aktami sprawy i stwierdzeniu, że nie ma w nich decyzji Nr [...] - organ II instancji zwrócił się do Dyrektora OPS w [...] o nadesłanie brakującej decyzji oraz o wyjaśnienie zakresu odwołania i ustalenie terminu doręczenia W. K. zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy ustalił ponadto, że w postępowaniach prowadzonych na wniosek W. K. nie wydano decyzji o numerze Nr [...], a odwołująca się kwestionuje okres, na który udzielono jej schronienia uznając, że jest on zbyt krótki. Oceniając sytuację lokalową, zdrowotną i finansową W. K. uznano, że w istocie przyznanie jej schronienia na okres do 30.06.2008r. nie znajduje żadnego uzasadnienia, skoro do dnia wydania zaskarżonej decyzji Ośrodek Pomocy Społecznej nie zdołał pomóc odwołującej się w wynajęciu lokalu mieszkalnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze badając terminowość złożenia przez skarżącą odwołania od decyzji organu I instancji stwierdziło, że w istocie nie została ona doręczona W. K., gdyż odbiór tej decyzji pokwitowała pracownica Centrum Pomocy dla Bezdomnych Kobiet i Matek z Dziećmi w [...]. W tej sytuacji Kolegium uznało, że W. K. nie wcześniej mogła skorzystać z prawa odwołania się od zaskarżonej decyzji. Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła W. K. wnosząc o rozpatrzenie jej wniosku z 29 kwietnia 2008r. zgodnie z zawartym w nim żądaniem. Skarżąca zakwestionowała ustalenia dokonane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] co do treści tego pisma i wskazała, że organ II instancji naruszył swoje kompetencje rozpoznając zawarte w tym piśmie wnioski niezgodnie z intencją strony. W. K. wywodziła w skardze, że nie mogła wnieść odwołania od decyzji o udzieleniu jej schronienia, gdyż decyzji tej nigdy jej nie doręczono W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie uznając, że jej treść nie zawiera żadnych nowych elementów, które dawałyby podstawę do ich uwzględnienia i tym samym zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu z przyczyn w niej wskazanych przez skarżącą. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Uwzględniając treść pisma inicjującego postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] należy stwierdzić, że organ nietrafnie ocenił żądanie w nim zawarte. Pismo z dnia 29 kwietnia 2008r. skierowane przez skarżącą do SKO nie było w swej treści jednoznaczne, ale żadne z zawartych w nim żądań nie wskazywało, aby dotyczyło ono decyzji z [...] . o udzieleniu skarżącej schronienia. Z treści tego pisma wynika natomiast, że skarżąca kwestionuje decyzje wydane przez organ I instancji w zakresie udzielonej jej pomocy o charakterze pieniężnym. Wobec tak sformułowanego wniosku organ II instancji powinien przede wszystkim dokładniej ustalić charakter zawartego w nim żądania mając na względzie zarówno wielość spraw prowadzonych przez organ I instancji na wniosek W. K., jak i pewną nieporadność strony w podejmowaniu czynności procesowych. Należy bowiem mieć na względzie, że dla skuteczności wniesienia przez stronę pisma niezbędnym jest dodatkowe wyjaśnienie rzeczywistej woli strony poprzez dokładne sprecyzowanie zgłoszonego żądania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. Taki tok rozumowania ściśle koresponduje z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego tj. z art. 7 K.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz art. 8 K.p.a. stanowiącym, iż organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego ciążący na organie administracyjnym obejmuje zatem również ustalenie przez ten organ treści rzeczywistego żądania strony, w szczególności, gdy pojawią się wątpliwości co do rzeczywistych żądań strony pod adresem organu. Także obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów państwa, wymaga wyjaśnienia rzeczywistej woli strony, jeżeli charakter pisma wnoszonego przez stronę budzi wątpliwości (por. wyrok NSA z dnia 26 listopada 1999 r., I SA/Łd 1592/97, LEX nr 40 547). W sytuacji zatem ograniczonego treściowo podania obowiązkiem organu administracyjnego jest dokonanie oceny charakteru podania i zakresu żądania z uwzględnieniem zasady, że to treść pisma ma znaczenie decydujące, a nie jego tytuł. W przypadku zaś budzącego wątpliwości charakteru pisma wnoszonego przez stronę, wyjaśnienia wymaga ustalenie rzeczywistej woli strony. Pozwoli to w szczególności na uniknięcie sytuacji prowadzenia postępowania w kierunku czy też w celu, który nie był przez stronę zamierzony w momencie składania przez nią pisma lub nawet zgoła jest sprzeczny z tym wnioskiem. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji powinny uwzględnić rozważania dotyczące prawidłowego ustalenia stanu faktycznego co do rzeczywistych żądań strony pod adresem organu, przy uwzględnieniu dyspozycji art. 7 i 8 K.p.a. w zw. z art. 64 § 2 K.p.a. W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie przepisu 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.