II SA/Bd 636/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazania rozbiórki 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2007 r. znak: [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzją nie podlega wykonaniu. II SA/ Bd 636/07 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak: [...] na podstawie art. 104 i 105 § 1 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] umorzył postępowanie dotyczące rozbiórki zbiornika – szamba na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] gm. [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, iż przyłącze kanalizacji sanitarnej z budynku mieszkalno-produkcyjnego na działce j.w. zostało odłączone od szamba i ścieki z tego obiektu zostały odprowadzono do wybudowanej i oddalonej do użytkownika kanalizacji sanitarnej ogólnospławnej. Od tej decyzji odwołanie wniósł A.R., zrzucając organowi I instancji, iż obowiązek w ocenie odwołującego się nie został wykonany. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] jako organ odwoławczy decyzją z [...] znak: [...] na podstawie art.104 w zw. z art. 138 § 1 kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję organ wskazał, że w pierwszej instancji zgromadzono wyczerpującą dokumentację fotograficzną, z której wynika, iż okoliczności wskazane w odwołaniu są nieprawdziwe. Zdjęcia obrazują jednoznacznie, iż przyłącze kanalizacji sanitarnej budynku mieszkalno-produkcyjnego na działce zostało odłączone od szamba i ścieki z tego obiektu zostały odprowadzone do wybudowanej i oddanej do użytkowania kanalizacji ogólnospławnej, zaś teren po rozbiórce oczyszczony z gruzu. Zarzut odwołania zatem okazał się całkowicie nieuzasadniony. Zdaniem organu pojęcie "rozbiórki" nie jest tożsame z pojęciem "przywrócenia stanu po przedniego". Ten ostatni zwrot jest bowiem znacznie szerszy znaczeniowo, zaś słowo "rozbiórka" jedynie może i to nie zawsze mieścić się w jego granicach znaczeniowych. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy A.R. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący wskazywał, że obowiązek rozbiórki nie został wykonany, bo fundamenty budowli nadal zostały, a postępowanie toczy się przez 9 lat. Wskazał, że 6 lipca 1998 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] nakazał rozbiórkę szamba, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 lipca 2000 r. sygn. akt II SA/Gd [...] decyzję tą utrzymał w mocy. Podniósł, że wyłączenie przedmiotowego osadnika na nieczystości z eksploatacji nie jest rozumiane z jego rozbiórką i kwestionował przywoływaną przez organ dokumentację fotograficzną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W związku z zawartą w niej informacją o toczącym się od 9 lat postępowaniu w przedmiotowej sprawie i decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] nakazują rozbiórkę oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lipca 2000 r., stwierdziwszy brak tych dokumentów w przedłożonych przez organ aktach sprawy - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (przed 1 stycznia 2004 r. - Ośrodek Zamiejscowy Naczelnego Sądu Administracyjnego) o nadesłanie wskazanego przez skarżącego wyroku. Nadesłany wyrok (z którego przeprowadzono dowód na rozprawie), potwierdził informacje zawarte w skardze co do treści wyroku i wskazanej decyzji z [...] (skarżący mylnie tylko wskazał sygnaturę sprawy II SA/Gd [...] zamiast II SA/Gd [...]). Z wyroku tego wynika, że uczestnik niniejszego postępowania właściciel działki nr [...] w [...] S. B. wniósł skargę na decyzję Wojewody[...], z dnia[...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 2 zw. z art. 51 ust. 4, art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) oraz art. 104 kpa, nakazującą mu dokonanie rozbiórki zbiornika na nieczystości ciekłe zrealizowanego na działce nr [...] w [...]. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wskazanym wyrokiem z 19 lipca 2000 r. oddalił skargę. Tym samym więc pozostała w obrocie prawnym prawomocna decyzja nakazująca dokonanie rozbiórki przedmiotowego obiektu na działce [...] w [...]. Fakt ów pozostał poza sferą zainteresowania organu. Z akt wynika natomiast, że organ wszczął ponownie (!) postępowanie w przedmiocie rozbiórki, mimo istnienia powyższej decyzji w tym zakresie (!) na skutek pisma skarżącego z dnia [...], w którym skarżący zwraca się do organu z pytaniem "w jakim terminie zostanie dokonana rozbiórka przedmiotowego szamba." W sytuacji więc gdy istniała prawomocna a niewykonana decyzja nakazująca rozbiórkę należało do właściwego organu wszczęcie (po ustaleniu, iż faktycznie rozbiórki nie dokonano) – postępowania egzekucyjnego stosownie do przepisów ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Z akt wynika zresztą, że postępowanie takie - było już wszczęte postanowieniem Starosty [...] z [...] znak:[...], lecz postanowienie to zostało w dniu [...] uchylone przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego czyli organ, który wydał właśnie zaskarżoną decyzję w niniejszej sprawie. Obowiązkiem organu było postępowanie zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 6 - 10 kpa. Wynika z nich m.in., że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Obowiązane są prowadzić postępowanie w takim sposób aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa. Obwiązane są także do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Obowiązkiem organu było po myśli art. 77 § 1 kpa zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, dopuszczając zgodnie z art. 75 § 1 kpa jako dowód wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem i rozstrzygnąć sprawę na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 kpa). Zasady te zawarte ww. przepisach kpa nie były przestrzegane w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. W szczególności rzeczą organu było wyjaśnienie dokładnie treści pisma i żądań skarżącego zawartych w piśmie z [...], dokonanie ustaleń czy nakazana prawomocną decyzją z [...] rozbiórka została wykonana i w zależności od tych ustaleń dalsze zgodne z obowiązującym prawem, tj. ustawą z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane i ww. ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - postępowanie, przy dochowaniu zasad i przepisów ustawy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponieważ doszło do naruszenia tych przepisów w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w pkt. 1, rozstrzygniecie w pkt 2 opierając na treści art. 152 tej ustawy.