II SA/Bd 638/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Burmistrza Miasta R. z dnia [...] marca 2005 r. [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2005 r., [...], Burmistrz Miasta R. wymeldował M. K. z pobytu stałego z lokalu położonego w mieście R. przy ul. [...], działając na wniosek M. K. Z uwagi na brak wiedzy co do aktualnego miejsca pobytu wymeldowanego decyzję o wymeldowaniu doręczono w dniu 29 marca 2005 r. wyznaczonemu przez Sąd Rejonowy w R. przedstawicielowi M. K. w postępowaniu administracyjnym – K. K. Skarżący, po tym jak w dniu 25 listopada 2005 r. dowiedział się o wymeldowaniu go z wyżej wskazanego lokalu, skierował do Wojewody [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] marca 2005 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r., [...], Wojewoda [...] odmówił M. K. przywrócenia terminu do złożenia odwołania wskazując, iż decyzja o wymeldowaniu została prawidłowo doręczona jego przedstawicielowi w dniu 29 marca 2005 r., w związku z czym przewidziany w przepisach czternastodniowy termin wyznaczony stronie do wniesienia odwołania upłynął z dniem 12 kwietnia 2005 r. Na postanowienie Wojewody [...] M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, która została oddalona wyrokiem z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 140/06. W uzasadnieniu tego orzeczenia sąd wskazał, że doręczenie decyzji ustanowionemu sądownie przedstawicielowi strony było w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności postępowaniem uzasadnionym i zgodnym z przepisami procedury administracyjnej, w związku z czym późniejsze zawiadomienie strony o wydaniu decyzji nie mogło spowodować otwarcia dla niej od początku terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie jednak sąd podkreślił, iż podniesione przez skarżącego okoliczności związane z brakiem uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym wypełniają dyspozycję przepisu art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), w świetle czego może on domagać się wznowienia postępowania administracyjnego. Ponadto pismem z dnia 2 marca 2008 r. skarżący złożył w tutejszym sądzie skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd 140/06, która została odrzucona postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r. z uwagi na fakt, iż powołana podstawa wznowieniowa nie odnosiła się do sprawy rozstrzyganej w postępowaniu przed sądem administracyjnym, lecz do etapu postępowania administracyjnego, w którym orzeczono o wymeldowaniu. Natomiast pismem z dnia 28 lipca 2009 r. M. K. wniósł skargę na decyzję Burmistrza Miasta R. o wymeldowaniu, zaskarżoną również w niniejszym postępowaniu, jednakże została ona odrzucona przez tutejszy sąd postanowieniem z dnia 21 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 738/09, z powodu niewyczerpania przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do przepisu § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarga wniesiona pomimo wcześniejszego niewyczerpania dostępnych środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w drodze postanowienia sądu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skargą objęta została ostateczna decyzja organu I instancji, od której strona nie wniosła skutecznie odwołania w administracyjnym toku instancji w przepisanym terminie. Co prawda skarżący złożył do organu odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania podnosząc, iż decyzja o wymeldowaniu została doręczona nie jemu, lecz jego przedstawicielowi w postępowaniu administracyjnym, jednakże podanie to, jak już o tym wyżej wspomniano, zostało rozpatrzone negatywnie, zaś tutejszy sąd takie stanowisko Wojewody [...] uznał za zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy Sąd zmuszony został przyjąć, tak jak w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 września 2009 r., iż skarga M. K. jest niedopuszczalna z uwagi na to, że została wniesiona pomimo wcześniejszego niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia przysługujących mu w administracyjnym toku instancji. Na marginesie Sąd pragnie również wyjaśnić, iż z okoliczności przytaczanych przez skarżącego we wnoszonych do tutejszego sądu skargach wynika, że mogły istnieć podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego wymeldowania, na co wskazano już w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 listopada 2006 r. Jednakże stosowne podanie skarżący powinien wnieść do Burmistrza Miasta R. w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, zaś w przypadku podstawy, o której mowa w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o decyzji, o czym stanowią przepisy art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Tymczasem, ponieważ skarżący wiedząc o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania administracyjnego związanego z wymeldowaniem, nie skierował do właściwego organu stosownego wniosku w odpowiednim terminie, utracił możliwość skutecznego wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił.