II SA/Bd 643/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. T. i J. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Tym samym pismem T. i J. L. wnieśli również skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], którą zarządzono rozpoznać pod sygnaturą II SA/Bd 642/10. W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do § 3 wskazanego wyżej artykułu, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Ponieważ skarżący nie załączyli do skargi dowodu uiszczenia wpisu, zostali wezwani w drodze zarządzenia Przewodniczącego Wydziału do solidarnego uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisów zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do przepisów art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Ponadto wezwano skarżących usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, również pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające zarówno odpisy wskazanego wyżej zarządzenia, jak i wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, doręczono obojgu skarżącym w dniu 12 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru - k. 14 i 15 akt sprawy). W odpowiedzi na wezwanie skarżący wnieśli do tutejszego Sądu z zachowaniem wyznaczonego terminu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z trzema odpisami skargi, nie wskazując jednakże sygnatury sprawy, w której wniosek ten i odpisy zostały złożone. W związku z tym wezwano skarżących w drodze zarządzenia Przewodniczącego Wydziału do wskazania sygnatury sprawy, w której złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz odpisy skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż dokumenty te dotyczą sprawy o sygnaturze II SA/Bd 642/10, na co wskazywało dołączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Stosowne wezwania zostały skarżącym doręczone w dniu 28 lipca 2010 r. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r., nadanym w dniu [...] sierpnia 2010 r., stanowiącym odpowiedź na te wezwania, J. L. poinformował, iż złożony przez skarżących wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z załączonymi odpisami skargi dotyczył sprawy o sygnaturze II SA/Bd 642/10. Wskazał również, że w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy i odpisy skargi załączył do pisma z dnia [...] sierpnia 2010 r. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, iż skarżący nie uiścili należnego wpisu ani nie usunęli braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy i odpisy skargi, nadane przez nich w dniu [...] lipca 2010 r., zostały złożone w innej sprawie. Nie zmienia tego stanu rzeczy fakt, iż J. L. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy również w niniejszej sprawie, ponieważ wniosek taki może skutecznie przeciwdziałać odrzuceniu skargi tylko w sytuacji, gdy został złożony przez upływem terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.