II SA/Bd 651/09

27 października 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 października 2009r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...][...],[...],[...] w [...] na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości oddala skargę. Wspólnota Mieszkaniowa ul. Ż. [...],[...],[...] B. wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] znak [...]. Wspomnianym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej ul. Ż. [...],[...],[...] w B. utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta B. z dnia [...] przekazujące według właściwości do Prezydenta Miasta B. – Wydziału Administracji Budowlanej Urzędu Miasta B. sprawę stwierdzonej nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...], dotyczącej budynku mieszkalnego na działce ewid. [...] przy ul. G. w B. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że: - Prezydent Miasta B., na wniosek inwestora B. Przedsiębiorstwa Budownictwa Ogólnego "O." w B. Sp. z o.o. decyzją nr [...] z dnia [...] zmienił swoją decyzję nr [...] z dnia [...] zatwierdzającą projekt budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie działki nr [...] przy ul. G. w B. wraz z kotłownią i wewnętrzna instalacją - Wojewoda [...], rozpatrując wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej, decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] - Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, rozpatrując odwołanie Wspólnoty od tej decyzji, decyzją z dnia [...] orzekł o uchyleniu uznaniowej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] i stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] - Sprawa wróciła do ponownego rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta B., który postanowieniem z dnia [...] w oparciu o art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazał sprawę do rozpatrzenia przez Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. - Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]. w oparciu o art. 65 § 1 K.p.a. przekazał sprawę z powrotem do Prezydenta Miasta B. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego działanie takie jest właściwe. Mimo wyeliminowania, wskutek stwierdzenia nieważności, decyzji Wojewody z [...] i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta B[...] z [...], w obrocie prawnym pozostał wniosek inwestora o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę, złożony do organu administracji architektoniczno budowlanej – Prezydenta Miasta B. Wniosek powinien być rozpatrzony przez Prezydenta Miasta B. i dopiero po rozpatrzeniu tego wniosku, sprawa winna być prowadzona przez organ nadzoru budowlanego. Za słuszny został uznany zarzut przewlekłości postępowania, jednakże nie jest to przedmiotem skargi. W podstawie prawnej postanowienia wskazano na przepisy art.123 w związku z art.144, art.138 § 1 oraz art.65 § 1 K.p.a. i art.81 ust.1 pkt 2 w związku z art.83 ust.2 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.). Skargę do Sądu na powyższe postanowienie oparto o przepisy art.50 § 1, art.52 § 2, art. 53 § 1, art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.). W istocie zastosowanie mają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art.19, 20 i 22 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pominięcie właściwości rzeczowej organu administracyjnego oraz nie skorzystanie ze sporu kompetencyjnego i przyjęcie, że sprawa podlega rozpoznaniu przez Prezydenta Miasta B. – Wydział Administracji Budowlanej, naruszenie art. 83 ust.1 w związku z art. 57 ust.4, art. 59a, art. 71 ust.3 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane poprzez bezzasadne pominięcie Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta B. jako organu powołanego z ustawy do rozpoznania sprawy. Wniesiono o uchylenie wskazanego postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano na okoliczności faktyczne i podniesiono, że PINB przejął, po przekazaniu, akta sprawy i wystąpił do Wspólnoty Mieszkaniowej o zajęcie stanowiska w sprawie i sprecyzowanie oczekiwań co do dalszego postępowania administracyjnego. Sposób postępowania PINB wskazuje, że uznał się on jako organ rzeczowo właściwy do rozpatrzenia sprawy. Po otrzymaniu pisma Wspólnoty Mieszkaniowej PINB nie wystąpił ze sporem kompetencyjnym, co oznacza, że nie miał wątpliwości co do swojej właściwości rzeczowej. Zgodnie z treścią art.65 § 1 K.p.a. jeżeli organ administracji publicznej jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje ją do organu właściwego. Po upływie 10 miesięcy całkowitej bezczynności PINB postanowieniem z dnia [...] ponownie przekazał sprawę Prezydentowi Miasta B. uznając się niewłaściwym rzeczowo. Stanowisko organu II instancji jest w ocenie skarżącego nietrafne. Uchylenie decyzji Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...] i stwierdzenie jej nieważności wytworzyło nowy stan prawny. Nie ma zatem znaczenia, czy w aktach sprawy znajduje się obecnie jakiś jednostkowy nierozpoznany wniosek. Rozpoznaniem sprawy powinien zająć się PINB dla Miasta B. zgodnie z przypisaną mu właściwością rzeczową. Przetrzymywanie akt sprawy przez PINB dla Miasta Bydgoszczy przez okres 10 miesięcy, całkowita bezczynność w sprawie, a następnie przekazanie jej ponownie Prezydentowi Miasta Bydgoszczy stanowi rażące naruszenie prawa. Prezydent Miasta Bydgoszczy w dniu [...] wydał decyzję w sprawie odmowy wydania decyzji zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta B. nr [...] z dnia [...], której odpis załączono do skargi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Jednocześnie stwierdził, że po wydaniu decyzji z dnia [...] przez Prezydenta Miasta B. odmawiającej zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, działanie będzie mógł podjąć powiatowy organ nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, jakkolwiek Sąd podziela pogląd skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej o rażącej przewlekłości postępowania. Naruszono w ten sposób podstawowe zasady ogólne procedury administracyjnej ustalone nie tylko w Kodeksie postępowania administracyjnego, ale również w aktach prawa międzynarodowego. Jednakże środkiem prawnym przeciwdziałającym opieszałości organów administracji jest skarga na bezczynność. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa trafnie również podnosi, że sprawą winien zająć się Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] istotnie stworzyło nowy stan prawny, jak to podnosi skarżący, albowiem decyzja ta przestała istnieć w obrocie prawnym. Z kolei rację mają organy administracji, gdy stwierdziły, że w następstwie uchylenia decyzji organu II instancji i stwierdzeniu nieważności decyzji organu I instancji pozostał do rozpatrzenia wniosek pierwotny w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie można natomiast podzielić poglądu skarżącego, że obecnie (po stwierdzeniu nieważności) nie ma znaczenia, czy w aktach sprawy znajduje się obecnie jakiś jednostkowy nierozpatrzony wniosek. Po stwierdzeniu nieważności wniosek ten niejako "odżywa" i winien być załatwiony zgodnie z właściwością. Organy administracji obowiązane są z urzędu przestrzegać swojej właściwości. Dla określenia właściwości organu istotne jest określenie przedmiotu postępowania. O właściwości rzeczowej decyduje przede wszystkim przedmiot postępowania. Należy zauważyć, że Prezydent Miasta B. nie kwestionował swojej właściwości w momencie wydawania decyzji, wobec której stwierdzono następnie nieważność. Jeżeli przepisy prawne nie uległy zmianie, to tym samym jest on właściwy do dalszego rozpatrzenia wniosku, który "odżył". Zgodnie z art.80 ust.1 prawa budowlanego zadania administracji architektoniczno budowlanej wykonuje, z zastrzeżeniami nie mającymi zastosowania w sprawie, starosta. Art.2 pkt 7 ustawy z 13.10.1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz.872 ze zm.) określając, że ilekroć w ustawie jest mowa o staroście – rozumie się przez to także przewodniczącego zarządu miasta na prawach powiatu. Z kolei przepis art. 26 ust.2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1592 ze zm.) przewiduje, że w skład zarządu powiatu wchodzi starosta jako jego przewodniczący. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania właściwości organu. Uzasadnia to, na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) oddalenie skargi.