II SA/Bd 652/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy sprzedaży nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 lipca 2007 r. Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy sprzedaży nieruchomości. Skarżący wskazał, iż zgodnie z ustawą z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa (Dz.U. z 2001, Nr 4, poz.24) przysługuje mu prawo nabycia nieruchomości na preferencyjnych warunkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest pismo organu administracji o charakterze informacyjnym, które w świetle regulacji zawartej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w żadnym wypadku nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2007 r. nr [...] będące przedmiotem skargi dotyczy wniosku skarżącego o sprzedaż na jego rzecz lokalu mieszkalnego stanowiącego własność Skarbu Państwa. Kwestie obrotu w tym zbywania nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa reguluje ustawa z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tj. Dz.U. 2004 Nr 261 poz. 2603 z późno zm.). Zgodnie z art. 27 ww. ustawy sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. W związku powyższym sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa może nastąpić jedynie w drodze umowy cywilnoprawnej, a więc przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny i z tych względów nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Należy zauważyć, iż wskazana przez skarżącego ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania, ponieważ zgodnie z art. 10 tej ustawy a ona zastosowanie do mieszkań stanowiących własność Skarbu Państwa, będących trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. Jak wynika z akt sprawy sporna nieruchomości stanowi własność Skarbu Państwa, ale nie znajduje się w trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. Na marginesie wskazać należy, iż Prezydent Miasta B. reprezentujący, na mocy art. 11 ust 1 ustawa o gospodarce nieruchomościami, w niniejszej sprawie Skarb Państwa nie jest zobowiązany do sprzedania nieruchomości wchodzącej w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa. To od woli właściciela nieruchomości zależy czy sprzeda lokal mieszkalny stanowiący jego własność. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.