II SA/Bd 652/25

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2025-09-25

Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność materialno-techniczna organu administracji publicznej polegająca na ustaleniu ostatniego właściciela nieruchomości podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Czynność materialno-techniczna organu administracji publicznej, polegająca na ustaleniu ostatniego właściciela nieruchomości i poinformowaniu o tym strony, nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, skarga na taką czynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący A. B. i K. B. wnieśli skargę na czynność Wojewody z dnia [...] sierpnia 2024 r. polegającą na ustaleniu, że ostatnim właścicielem nieruchomości był K. B. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ czynność ta nie podlega jego kognicji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 wrzesień 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi A. B., K. B. na czynność Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie ustalenie ostatniego właściciela nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz skarżących A. B., K. B. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 13 czerwca 2025 r. A. B., K. B., sprecyzowanym pismem z 21 sierpnia 2025 r. wniosły skargę na czynność [...] stycznia 2025 r. Wojewody [...] polegającą na ustaleniu, że ostatnim właścicielem nieruchomości, której dotyczy przedmiotowa sprawa był K. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.) Powołane przepisy dopuszczają zatem wniesienie skargi na czynności organów tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skargą została objęta czynność materialno-techniczna polegająca na dokonaniu określonych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy i poinformowaniu strony o tych ustaleniach – wskazaniu, że ostatnim właścicielem nieruchomości, której dotyczy przedmiotowa sprawa był K. B. Czynność ta nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych i czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej podlegających kognicji sądów administracyjnych, zatem sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania niniejszej skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był odrzucić skargę jako niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło