II SA/Bd 654/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 listopada 2007r. sprawy ze skargi K. G.-H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka oddala skargę. II SA/Bd 654/07 Uzasadnienie K. G. – H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] , Nr [...] wydaną na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856, ze zm.), art. 22a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 130, poz. 992, z poźn. zm.), § 1, § 2, § 4 ust. 2 Uchwały Nr LXVI/ 1244/06 Rady Miasta [...] z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie udzielania szczegółowych zasad udzielania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka (Dz. Urz. Województwa Kujawsko- Pomorskiego, Nr 59, poz. 982 ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z poźn. zm.). Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania skarżącej jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, realizowanej z budżetu miasta [...], na córkę K. Z akt sprawy wynika, że K. G. zameldowana na pobyt stały w [...] przy ul. [...] w dniu [...] urodziła córkę K. Okoliczność tą potwierdza odpis skrócony aktu urodzenia. W dniu [...] ww. złożyła do Prezydenta Miasta [...] wniosek o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, realizowanej z budżetu miasta [...]. W trakcie prowadzonego postępowania przed organem I instancji skarżąca przedłożyła kartę z leczenia szpitalnego w Wielospecjalistycznym Szpitalu Miejskim w [...] w okresie od [...] z zaleceniem kontroli u lekarza leczącego za 2 tygodnie, zaświadczenia lekarskie z comiesięcznych wizyt w gabinecie lekarskim w [...], potwierdzające jej niezdolność do pracy w okresie [...] oraz kartę z leczenia szpitalnego w Wielospecjalistycznym Szpitalu Miejskim w [...], potwierdzającą pobyt skarżącej w okresie [...] po urodzeniu dziecka. W ramach prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że skarżąca jest zatrudniona na Uniwersytecie im. [...] na stanowisku lektora od [...] do [...]. Uczelnia na prośbę organu na potrzeby postępowania wydała zaświadczenie potwierdzające tę okoliczność oraz oświadczyła, że skarżąca od [...] do [...] zrealizowała 330 godzin dydaktycznych. Uczelnia wyjaśniła również, że skarżąca nie zamieszkiwała w hotelu asystenckim, ani w mieszkaniu wynajmowanym przez Uczelnię, lecz przebywała pod adresem: [...], ul. [...]. Uczelnia nadmieniła, że według posiadanej wiedzy, w okresie od [...] do [...] (w czasie sesji), oraz w okresie pozaurlopowym dla odbycia dyżurów dydaktycznych dla studentów skarżąca dojeżdżała z [...]. Organ I instancji załączył do akt również pisma Towarzystwa Budownictwa Społecznego w [...] z dnia [...], z treści których wynika, że skarżąca wraz z mężem prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Na żądanie organu I instancji Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] udzielił informacji, z której wynika, że skarżąca jako podatnik rozliczała się w US w [...]. Organ I instancji odmówił skarżącej przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, realizowanej z budżetu miasta [...]. W uzasadnieniu decyzji odmownej organ powołał się na treść § 2 uchwały Rady Miasta [...], który stanowi, że zapomoga przysługuje rodzicom dziecka zamieszkałym na terenie miasta [...] nie krócej niż rok przed urodzeniem się dziecka. Organ uznał za bezsporną okoliczność, że skarżąca rok przed uradzeniem się dziecka w dniu [...] była zameldowana w [...]. Zdaniem organu skarżąca nie przebywała na terenie [...] z zamiarem stałego pobytu. Do takiego wniosku organ I instancji doszedł z uwagi na to, że skarżąca jest zatrudniona na [...] i w związku z realizacją godzin dydaktycznych w semestrze letnim do dnia [...] zamieszkiwała w [...] pod adresem [...]. Organ I instancji nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącej, co do powodów zgłoszenia jej przez męża do wspólnego gospodarstwa domowego celu uzyskanie mieszkania z TBS w [...]. Organ uznał, że mąż skarżącej sam spełniał przesłanki do przyznania mieszkania z uwagi na kryterium dochodowe. W ocenie organu I instancji skarżąca posiada tytuł prawny do lokalu przy ul [...] w [...] na podstawie umowy najmu z dnia [...] z Towarzystwem Budownictwa Społecznego [...] i jest w nim wykazana jako osoba pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz córką K. Organ nadto powołał się na okoliczność, że mąż skarżącej zameldowany na pobyt stały w [...] w lokalu przy ul. [...], na mocy decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] z dnia [...] nr [...] otrzymał jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia dziecka w kwocie 1000 zł. Przyznanie tego świadczenia przez ośrodek w [...] dowodzi o tym, że miejscem zamieszkania strony był [...] (art. 3 pkt 11 ustawy o świadczeniach rodzinnych). Zdaniem organu również treść wniosku o przyznanie zapomogi oraz oświadczenia w nim zawarte przez skarżącą nie dają podstaw do przyznania spornej zapomogi. Organ powołał się w uzasadnieniu na obowiązujący w dacie wydania decyzji stan prawny. Dokładnie na treść art. 22a ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz na przepisy Uchwały Rady Miasta [...] z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. Zgodnie z pkt 4 lit. c i e załącznika do powyższej uchwały osoba ubiegająca się o przyznanie zapomogi składa oświadczenie, że zamieszkuje (przebywa z zamiarem stałego pobytu ) na terenie Miasta [...] wraz z oznaczeniem daty od kiedy ma to miejsce oraz, że pozostaje z dzieckiem we wspólnym gospodarstwie domowym. Organ dokonując wykładni terminu "miejsce zamieszkania" z uwagi na brak definicji w przepisach szczególnych, powołał się na art. 25 KC oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego do tego przepisu. Organ stwierdził, że miejsca zamieszkania z zamiarem stałego pobytu nie należy utożsamiać z miejscem zameldowania. Z powyższych względów organ I instancji odmówił przyznania zapomogi, gdyż nie dał wiary, że skarżąca rok przed urodzeniem dziecka zamieszkiwała na terenie [...] z zamiarem stałego pobytu, mimo, iż pozsiadała zameldowanie na pobyt stały w tym mieście. Od rozstrzygnięcia organu I instancji skarżąca wniosła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błędną wykładnię pojęcia "miejsce zamieszkania" oraz naruszenie art. 80 i art. 107 § 3 Kpa poprzez pominięcie przy rozstrzyganiu sprawy jej twierdzeń, materiału dowodowego dostarczonego przez nią, oraz brak odniesienia się do tego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca zarzuciła nadto w odwołaniu naruszenie § 2 uchwały Rady Miasta [...] z dnia 29 marca 2006 r., poprzez uznanie, że nie zamieszkiwała na terenie miasta [...] na rok przed urodzeniem się dziecka, a także naruszenie pkt 6 lit. c regulującego zasady składania wniosku, poprzez żądanie dokumentów potwierdzających stałe zamieszkanie w [...], w sytuacji, gdy jej dokument tożsamości zawierał wpis o zameldowaniu jej na pobyt stały. Skarżąca odwołała się od rozstrzygnięcia organu I instancji, w którym wniosła o uchylenie decyzji tego organu i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie zapomogi. Organ II instancji utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. Zdaniem Kolegium okoliczność, że skarżąca wraz z mężem na mocy umowy najmu z dnia [...] nabyła tytuł prawny do lokalu w [...], a od [...] również tytuł prawny do lokalu nabyło urodzone dziecko, jak również miejsce pracy skarżącej oraz pozostawanie we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dzieckiem w lokalu w [...], uzasadnia uznanie, że stałym miejscem zamieszkania skarżącej jest [...], mimo, że formalności meldunkowe nie zostały dopełnione. Nadto organ dodał, że w dacie składnia wniosku skarżąca fatycznie zamieszkiwała w [...]. W ocenie Kolegium przedłożone przez skarżącą zaświadczenia lekarskie o korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych w [...] nie są przekonywujące o zamieszkiwaniu w tym mieście. Za nieuzasadnioną organ uznał argumentację opłacania podatków na terenie [...], gdyż uchwała ww. nie uzależnia przyznania zapomogi od miejsca opłacania podatków. Wbrew twierdzeniu skarżącej organ stwierdził, że miała ona zapewniony czynny udział w postępowaniu. W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], Nr [...] naruszenie art. 7, 77 § 1 , 80 oraz 107 § 3 w związku z art. 138 Kpa poprzez ich niezastosowanie oraz naruszenie § 2 ww. uchwały poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że nie zamieszkiwała na terenie miasta [...] rok przed urodzeniem dziecka, a także naruszenie pkt 6 lit. c załącznika do uchwały, poprzez jego błędne zastosowanie. Z uwagi na podniesione zarzuty skarżąca wniosła ona o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej zwanej :P.p.s.a. oraz wiążące dla organów orzekających w niniejszej sprawie wskazanie, że należy jej przyznać jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia dziecka z budżetu miasta [...] na córkę K. H., stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania, według nom przepisanych na podstawie art. 200 P.p.s.a. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył , co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należy ustalić kryteria przyznania jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, rada gminy w drodze uchwały może przyznać zamieszkałym na terenie jej działania osobom jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia ich dziecka. Powyższy przepis rangi ustawowej określa, że uprawnionym do przyznania zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka będzie każda osoba, która zamieszkuje na terenie działania gminy. W art. 22 ust. 3 ustanowiono, że szczegółowe zasady udzielania zapomogi określa uchwała rady gminy. Poza sporem jest, że na terenie miasta [...] Rada Miasta [...] podjęła stosowną uchwałę w dniu 29 marca 2006 r. W § 2 tej uchwały przyjęto, że zapomoga przysługuje rodzicom dziecka zamieszkałym na terenie Miasta [...] nie krócej niż rok przed urodzeniem się dziecka. W § 3 ust. 2 uchwały postanowiono, że wypłata zapomogi przysługuje rodzicowi, który pozostaje z dzieckiem we wspólnym gospodarstwie domowym. W § 4 ust. 2 określono, że zapomoga przyznana zostaje na wniosek uprawnionego do jej otrzymania. Treść wniosku, wykaz załączników, które należy do niego dołączyć oraz szczegółowy sposób postępowania w sprawie o przyznanie zapomogi określa załącznik do uchwały. Załącznik określający zasady składania wniosku oraz sposób postępowania w sprawie o jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia dziecka w pkt 4 lit c zawiera wymóg, aby wniosek zawierał oświadczenie, że uprawniony zamieszkuje (przebywa z zamiarem stałego pobytu) na terenie miasta [...] wraz z oznaczeniem daty od kiedy to ma miejsce. W dalszej części pkt 4 lit. d wprowadzony został wymóg wykazania członków rodziny, którzy uwzględniani są przy ustalaniu kryterium dochodowego uprawniającego do zapomogi, a w pkt 4 lit. e na wnioskodawcę nałożono obowiązek złożenia oświadczenia o pozostawaniu z dzieckiem we wspólnym gospodarstwie domowym. Dalej w pkt 6 załącznika określone zostały dokumenty, które należy załączyć do wniosku o przyznanie zapomogi. I tak zgodnie z pkt 6 lit. a, do wniosku należy dołączyć uwierzytelniona kopię dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby ubiegającej się o zapomogę, odpis skrócony urodzenia dziecka ( lit. b), dokument potwierdzający stałe zamieszkanie w mieście [...] przez rok przed urodzeniem dziecka, w sytuacji, w której dokument wymieniony w pkt 6 lit. a, nie zawiera wpisu o zameldowaniu na pobyt stały na jej terenie. W pkt 6 lit. e podano wykaz zaświadczeń dokumentujących dochód rodziny, które należy załączyć do wniosku o zapomogę. Uchwała zgodnie z załącznikiem uregulowała, że pojęcia dochód, czy dochód rodzinny, należy definiować w sposób uregulowany w art. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Oceniając stan faktyczny sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca w piśmie z dnia [...] oświadczyła, iż aktualnie przebywa od ponad miesiąca w [...], a wcześniej ponad 10 miesięcy przebywała w [...] pod adresem rodziców lub jej własnym. W tym samym piśmie oświadczyła ona, że miejscem zameldowania jej córki jest [...]. Z pisma TBS w [...] (K- 72) wynika, że od [...] córka skarżącej nabyła tytuł prawny do lokalu, do którego również tytuł prawny na podstawie umowy najmu zawartej w dniu [...] nabyła skarżąca wraz z mężem. W związku z powyższą umową najmu mąż skarżącej w oświadczeniu o dochodach wskazał, że skarżąca wraz z nim prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Oceniając powyższy stan faktyczny i prawny w rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, iż mimo posiadania przez skarżącą zameldowania w [...] na pobyt stały, nie spełniła ona przesłanki określonej w § 2 ww. uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...]. Oświadczenie zawarte w piśmie z dnia [...] przez skarżącą, że ponad 10 miesięcy przebywała w [...], nie spełnia wymogu zamieszkiwania ponad roku na terenie [...]. Przepis uzależnia zamieszkiwanie nie krócej niż rok, a nie do roku. Przedłożone przez skarżącą zaświadczenia z pobytu szpitalnego oraz wizyt w gabinecie lekarskim w [...], nie są równoznaczne z zamieszkiwaniem w tym mieście. Rada Miasta [...] w pkt 4 lit. c załącznika do uchwały uściśliła, że przez zamieszkiwanie, należy rozumieć przebywanie z zamiarem stałego pobytu, a nie zameldowanie. Wobec tego w chwili składania wniosku, osoba ubiegająca się o zapomogę powinna zamieszkiwać na terenie miasta [...]. Skoro § 2 uchwały mówi o uprawnieniu dla osób zamieszkałych na terenie [...] a załącznik do uchwały wymaga, aby osoba składająca wniosek oświadczyła, że zamieszkuje na trenie tego miasta z zamiarem stałego pobytu, to zapomoga przysługuje tym, co zamieszkują na terenie miasta z zamiarem stałego pobytu. Tak więc interpretacja zamieszkiwania dokonana przez organy jest właściwa. Organy trafnie posiłkowały się przy interpretacji terminu "zamieszkiwania" art. 25 Kc i orzecznictwem do tego przepisu Sądu Najwyższego. Trudno przyznać skarżącej rację, że przebywała ona na terenie [...] z zamiarem stałego pobytu. Okoliczności, które nastąpiły już po urodzeniu dziecka dowodzą, że zamiarem było zamieszkiwanie w [...]. W ocenie Sądu zameldowanie dziecka w [...] stanowi świadomy zamiar koncentracji centrum życiowego w [...]. W momencie zameldowania córki doszło do sytuacji, gdzie w [...] powinno być prowadzone wspólne gospodarstwo domowe. Nie można składać różnych oświadczeń woli w zależności od potrzeb. Oświadczenie o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego wraz z żoną przez męża skarżącej na potrzeby uzyskania mieszkania z TBS pociągnęło za sobą skutki prawne. To samo spowodowało zameldowanie córki w [...]. Okoliczności te świadczą, że skarżąca w chwili składania wniosku o świadczenie nie miała tak naprawdę zamiaru przebywania w [...] na stałe i prowadzenia wspólnego gospodarstwa z córką w tym mieście. Uchwała, może nie jest doprecyzowana w sposób bardzo szczegółowy, ale nie da się ująć w ramy przepisów wszystkich stanów faktycznych, które mogą mieć miejsce. Niemniej jednak duchem tej uchwały było objecie pomocą w formie zapomogi tych wszystkich mieszkańców miasta [...], którzy przebywali w tym mieście i przebywają od ponad roku z zamiarem stałego pobytu i daje ona prawo również tym, którzy nie są zameldowani w tym miesicie. Stąd, w przypadku braku zameldowania, wymagane jest udokumentowanie w inny sposób stałego pobytu, do czego zobowiązuje pkt 6 lit. c. uchwały Z uwagi na powyższe na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.