II SA/Bd 659/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R., G. R., H. R., M. B. oraz G. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 października 2010 r. , sygn. akt II SA/Bd 723/10 w sprawie ze skargi K. R., G. R., H. R., M. B. oraz G. B. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 13 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę K. R., G. R., H. R., M. B.oraz G. B. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...]października 2006 r. Nr [...]w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 723/10. Od powyższego rozstrzygnięcia nie została wniesiona skarga kasacyjna, wobec czego od dnia 13 listopada 2010r. wyrok z dnia 13 października 2010r. stał się prawomocny. . Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. K. R., w imieniu własnym, a także jako pełnomocnik G.R., H. R., M. B. oraz G. B. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej pod sygnaturą II SA/Bd 723/10. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał nienależytą reprezentację strony przeciwnej, bowiem jak wynika ze skargi o wznowienie, Prezydent Miasta działał bez pełnomocnictwa Rady Miasta, co stanowi, według skarżącego, podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywne wymienione w art. 271 – 274 p.p.s.a. I tak, jak wynika z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei na podstawie art. 272 § 1 można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a na podstawie art. 272 § 2 – gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Na podstawie natomiast art. 273 § 1 można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto, jak wynika z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skarg o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. Jak natomiast wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Wskazać należy, iż wstępna kwalifikacja skargi o wznowienie postępowania obejmuje również badanie powołanej przesłanki wznowienia i ocena, czy przesłanka ta, wskazana przez stronę skarżącą stanowi rzeczywistą podstawę wznowieniową. Jak wynika ze skargi wszczynającej postępowanie w niniejszej sprawie, strona skarżącą żądanie wznowienia postępowania prowadzonego pod sygn. akt II SA/Bd 723/10 oparła na art. 271 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Skarżący podniósł, iż działający w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 723/10 w imieniu organu Prezydent Miasta [...] nie miał stosownego umocowania do reprezentowania Rady Miasta [...]. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi tryb nadzwyczajny, zatem przesłanki uzasadniające wzruszenie prawomocnego wyroku winny być interpretowane w sposób ścisły. Oznacza to, iż w przypadku określonym w cytowanym powyżej art. 271 pkt 2 p.p.s.a., domaganie się wzruszenia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu, przysługuje tylko tej stronie, która ze wskazanych w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. nie mogła skutecznie dochodzić swych praw przed sądem, zatem tej tylko stronie, której uprawnienia zostały naruszone. Innymi słowy, strona pozbawiona możliwości obrony swoich praw przez sądem administracyjnym z przyczyn wskazanych w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. może domagać się wznowienia postępowania, powołując ów przepis jako podstawę wznowienia, inna strona natomiast nie może skutecznie podnosić powyższego argumentu. Wskazać należy, iż pozostałe strony postępowania, w przypadku braku lub nienależytej reprezentacji innej ze stron, mogą ten fakt podnosić w toku postępowania, nie mogą jednakże uczynić z niego przesłanki wznowienia na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. W związku z powyższym uznać należy, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w sprawie II SA/Bd 723/10, nie jest oparta na ustawowej przesłance wznowienia. W związku z powyższym, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.