II SA/Bd 660/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2011 r., Nr SKO-[...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 maja 2011r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W piśmie nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie przez sąd do nadesłania zwrotnego odbioru przez skarżącego kwestionowanej skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wskazało, iż przedmiotem skargi jest decyzja wydana przez organ w pierwszej instancji. Organ zauważył jednocześnie, iż powyższa decyzja zwierała błędne pouczenie, wobec czego skarżący zamiast wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy złożył od razu skargę do sądu. W związku z powyższym SKO w T. wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co wynika z art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Decyzja stanowiąca w niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia wydana została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w pierwszej instancji, co oznacza, iż stronom niezadowolonym z rozstrzygnięcia przysługiwał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, a dopiero w dalszej kolejności wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie trybu instancji powoduje niedopuszczalność skargi i skutkować musi jej odrzuceniem. Bez względu na takie rozstrzygnięcie pozostaje błąd organu, polegający na mylnym pouczeniu stron postępowania, co do przysługującego im środka odwoławczego. Z uwagi na to jednak, że strona nie może ponosić ujemnych konsekwencji działania organów administracji, okoliczność błędnego pouczenia stanowić może podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w trybie i na zasadach określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.