II SA/Bd 665/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Grzegorza K. na decyzję Starosty W. z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 lipca 2007 r. Grzegorz K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę w której wskazał, iż w ministerstwie pracy poinformowano go że " starosta otrzymał unijne pieniądze na likwidację bezrobocia" i zażądał wypłaty 2 tyś euro miesięcznie. Pismem z dnia 24 sierpnia 2007 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności z pouczeniem, że nieusunięcie powyższych braków skargi w tym terminie spowoduje jej odrzucenie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, iż przedmiotem skargi jest decyzja Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] 2007 r., nr [...], której odpis załączył. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Badanie merytorycznej zasadności skargi winno więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności. W przypadku kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie, zgodnie z oświadczeniem skarżącego wyrażonym w sposób wyraźny w odpowiedzi na wezwanie, przedmiotem skargi jest decyzja organu I Instancji. Wprawdzie skarżący wykorzystał tok instancji to jednak zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.