II SA/Bd 667/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi E. K. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] 2017r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał E. K. wstrzymanie prowadzonych przez nią robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] w S. przy ul. [...]. Przesyłka zawierająca ww. postanowienie doręczona została E. K. w dniu [...] 2017r. Pismem z dnia [...] 2017r. skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika Z. S. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww postanowienie, a następnie w dniu [...] 2017r. (data na prezentacie – [...].2017r.) złożyła zażalenie na postanowienie z dnia [...] 2017r. W tym samym dniu pełnomocnik skarżącej złożył pismo wskazujące na jego zły stan zdrowia jako przyczynę uchybienia ustawowego terminu do złożenia zażalenia. Dla wykazania tej okoliczności pełnomocnik skarżącej załączył do tego pisma kserokopie karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia [...].2004r., z dnia [...].2006r. i z dnia [...].2008r. Ponadto pełnomocnik skarżącej jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia zażalenia wskazał fakt, że planowane przyjęcie go jako interesanta w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego wyznaczone zostało na termin późniejszy niż termin do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB w [...] z dnia [...].2017r. W następstwie rozpatrzenia ww. wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] 2017r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia z dnia [...] 2017r. nr [...] , na podstawie art. 58 i art. 59 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej powoływanej jako k.p.a.), orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy uznał, że skarżąca nie wykazała w sposób wiarygodny braku winy w przekroczeniu ustawowego terminu do wniesienia zażalenia, natomiast karty informacyjne leczenia szpitalnego jej pełnomocnika sprzed wielu lat, jak i planowana przez tego pełnomocnika wizyta w głównym Urzędzie nadzoru Budowlanego nie stanowią zdarzeń, które mogłyby usprawiedliwiać niemożność złożenia środka zaskarżenia w ustawowym terminie. Jednocześnie organ zaznaczył, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest spóźniony, gdyż od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi do czasu wniesienia prośby o jego przywrócenie minęło 7 dni, a nadto wraz z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu skarżąca nie czynności, dla której określony był termin. Z uwagi zatem na powyższe organ odwoławczy uznał, iż nie było podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło w efekcie jego nieznajomości prawa, a także wskazał na trudną sytuację rodzinną skarżącej, która jest matką samotnie wychowującą troje dzieci. Pełnomocnik powołał się ponadto na informacje uzyskane przez niego w Departamencie Kontroli Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa oraz w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego o możliwości skutecznego domagania się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej ppsa), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2017r.o odmowie przywrócenia E. K. terminu do wniesienia zażalenia. Oceniając prawidłowość powyższego stanowiska organu odwoławczego należy w pierwszej kolejności wskazać, że przepis art. 58 § 1 kpa stanowi, że w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w terminowym dokonaniu czynności była od niej niezależna. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu odpowiedniego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc zaistnienie obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez nią należytej (odpowiedniej) staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Z treści art. 58 kpa wynika ponadto, że osoba zainteresowana przywróceniem terminu powinna nie tylko uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, ale jednocześnie zachować siedmiodniowy, nieprzywracalny termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniając przy tym czynności, dla której określony był termin. Stanowi o tym wprost przepis art. 58 § 2 kpa. W rozpoznawanej sprawie organ II instancji uznał, że skarżąca nie spełniła obu wskazanych warunków. Zdaniem Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy stanowisko to jest prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżąca jako okoliczność mającą uprawdopodobnić brak jej winy w uchybieniu terminu powołała fakt złego stanu zdrowia jej pełnomocnika, na dowód czego przedłożyła trzy karty informacyjne leczenia szpitalnego Z. S., z których wynika, że przebywał on na leczeniu szpitalnym w okresach: od [...].2004r. do[...]2004r., od [...].2006r. do [...].2006r. oraz od [...].2008r. do [...].2008r. Tymczasem postanowienie organu I instancji z dnia [...].2017r. zostało doręczone skarżącej jak i jej pełnomocnikowi w dniu [...].2017r. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa skarżąca zobligowana była do wniesienia zażalenia w ciągu 7 dni od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...].2017r., a zatem najpóźniej w dniu [...].2017r. Oznacza to, że powołana przez skarżącą i uprawdopodobniona okoliczność pobytu w szpitalu nie dotyczyła okresu, w toku którego pełnomocnik skarżącej mógł złożyć w terminie zażalenie. A zatem nie miała ona znaczenia dla wykazania przesłanki braku winy w uchybienie terminu, które to przesłanka stanowi w świetle art. 58 § 2 kpa niezbędny warunek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W takim stanie rzeczy należało uznać za zgodne z prawem stanowisko II instancji, iż skarżąca ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]2017r., i że tym samym nie ma podstaw do przywrócenia jej terminu do wniesienia zażalenia. Z treści pism skierowanych do organów w tej sprawie wynika oczekiwanie strony skarżącej, że na podstawie ww kart informacyjnych leczenia szpitalnego organ rozpoznający wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia uwzględni ich treść dokonując oceny wpływu przebytego przez jej pełnomocnika leczenia w warunkach hospitalizacji w latach 2004, 2006 i 2008 na stan jego zdrowia w terminie otwartym do złożenia zażalenia i na tej podstawie ustali zdolność pełnomocnika do dopełnienia w terminie czynności procesowej, jaką było wniesienie zażalenia. Otóż wyjaśnić należy stronie skarżącej, że organy administracji publicznej absolutnie nie są uprawnione do interpretowania dokumentacji medycznej w kontekście ustalenia rokowań co do efektów zastosowanego leczenia. Odnosząc się do zarzutów skargi skoncentrowanych jedynie na wykazaniu niemożności zachowania terminu do wniesienia zażalenia przez pełnomocnika skarżącej warto w tym miejscu również wyjaśnić, że skarżąca nie utraciła przecież uprawnienie do osobistego występowania w sprawie. Strona w postępowaniu administracyjnym, pomimo ustanowienia w sprawie pełnomocnika, zachowuje prawo do osobistego działania, a pełnomocnik nie wstępuje do postępowania za stronę, lecz występuje w nim obok strony. Zatem w sytuacji niemożności podjęcia czynności procesowych przez pełnomocnika strona skarżąca winna podjąć je osobiście względnie ustanowić nowego pełnomocnika zdolnego do występowania w sprawie w jej imieniu. W świetle przepisu art. 58 § 1 kpa nie ma również znaczenia fakt, że pełnomocnik skarżącej w terminie otwartym do wniesienia zażalenia oczekiwał na przyjęcie go jako interesanta w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego, bowiem okoliczność ta nie przerywa biegu terminu do dokonania tej czynności procesowej. Dodatkowo należy wskazać, że nawet uznanie okoliczności złego stanu zdrowia pełnomocnika skarżącej za przesłankę usprawiedliwiającą uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nie mogłoby w sprawie skutkować przywróceniem terminu do wniesienia zażalenia, z uwagi na niedochowanie terminu z art. 58 § 2 kpa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 58 § 2 kpa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Niewątpliwie zatem w zakresie omawianej przyczyny uchybienia terminu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Uwzględniając zatem wszystkie wskazane powyżej okoliczności oraz biorąc pod uwagę fakt, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu wykazując, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się w żaden sposób przezwyciężyć, Sąd uznał z przyczyn wskazanych wyżej, że w sprawie takie przeszkody nie zaistniały, a przynajmniej nie zostały wykazane. Dodatkowo w zakresie okoliczności choroby oraz planowanej wizyty Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego, jako przyczyny uchybienia terminu, miało miejsce uchybienie nieprzywracalnemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy, stwierdzając że skarżący przede wszystkim nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wykazana powyżej legalność odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia nakazuje oddalić skargę w oparciu o art. 151 ppsa.