II SA/Bd 668/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ż. – Z. na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły postanawia odrzucić skargę. A. Ż. – Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co wynika z art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie niniejszej skarga dotyczy zarządzenia Burmistrza Miasta [...], zatem aktu, o którym mowa w art. 3 § 1 pkt 5 p.p.s.a., obejmującego akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 (czyli akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowe), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W związku z powyższym, zgodnie z art. 52 § 4 przed wniesieniem skargi należało wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się co prawda wezwanie Burmistrza Miasta [...] do usunięcia przez ten organ naruszenia prawa datowane na dzień [...] maja 2012r., zatem poprzedzające wniesienie skargi do sądu administracyjnego, co miało miejsce w dniu [...] czerwca 2012r., zwrócić jednakże uwagę należy, iż wezwania tego nie można traktować jako wezwania skutecznego, nie zawiera ono bowiem oznaczenia osoby wzywającej organ do usunięcia naruszenia prawa, ani podpisu tej osoby. Wezwanie natomiast, zawierające oznaczenie osoby wnoszącej pismo i jej podpis, wniesione zostało w dniu [...] czerwca 2012r., zatem już po złożeniu skargi do sądu, wobec czego również nie można uznać go za wezwanie skuteczne. Podkreślenia wymaga, że przed wniesieniem skargi do sądu obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, co oznacza, że w sytuacji, w której nie przysługuje środek zaskarżenia, przed wniesieniem skargi należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po wniesieniu skargi powoduje, że skarga zostać musi odrzucona. W przeciwnym wypadku, spowodowałoby to wypaczenie instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ bowiem nie ma w takiej sytuacji szansy na ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego. Przy czym wskazać należy, że podpis i wskazanie osoby wnoszącej pismo w postępowaniu administracyjnym są istotnymi elementami tego pisma, a brak tych elementów powoduje, że pismo takie nie może wywołać skutków prawnych. Reasumując, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzedzające wniesienie skargi nie jest wezwaniem skutecznym, nie zawiera bowiem oznaczenia osoby wnoszącej wezwanie i jej podpisu, podpisane z kolei wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione już po złożeniu skargi do sądu traktować należy jako spóźnione i nie spełniające warunku wyczerpania środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.