II SA/Bd 67/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu [...] ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] (skarżący), za pośrednictwem pełnomocnika profesjonalnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 stycznia 2026 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa wskazującego na umocowanie do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym, lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazania numeru PESEL strony skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 lutego 2026 r. Pismem z dnia 24 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania, o zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz o pozostawienie bez rozpoznania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi jako bezprzedmiotowego. Do pisma dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu [...] do działania w niniejszym postępowaniu w imieniu skarżącego, potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej oraz kserokopia postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; w skrócie: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu nie można uznać za skuteczne oświadczenia o cofnięciu skargi, która nie została do sądu skutecznie wniesiona. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięciu skargi jest dopuszczalne jedynie wówczas, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Zatem uwzględnienie wniosku o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne, co nie miało miejsca w tej sprawie. W sytuacji, gdy skarga zawiera braki formalne, wniosek o cofnięcie skargi, należy uznać za niedopuszczalny. Analizując opisany wyżej stan faktyczny Sąd postanowił odrzucić skargę, co jest czynnością procesową dalej idącą, wobec jej nieskutecznego cofnięcia. W takiej sytuacji procesowej nie było bowiem podstaw do umorzenia postępowania. Skarżący cofnął skargę zawierającą braki formalne. Niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem przez Sąd strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W okolicznościach sprawy pełnomocnik skarżącego wezwany do uzupełnienia braków formalnych, w tym m.in. wskazanie numeru PESEL, odebrał wezwanie w dniu 17 lutego 2026 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 24 lutego 2026 r. w zakreślonym terminie pełnomocnik uzupełnił brak formalny skargi, dotyczący nieprzedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. Nie wskazał jednak jego numeru PESEL, wnosząc przy tym o uchylenie zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi jako bezprzedmiotowego. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić należało, że żądany brak formalny skargi nie został usunięty, a zatem wniesiona skarga podlegała odrzuceniu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.