II SA/Bd 670/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu stypendium w okresie odbywania szkolenia i odmowy przyznania prawa do stypendium oddala skargę. II SA/Bd 670/15 Uzasadnienie Prezydent Miasta B. decyzją [...] z dnia [...] lutego 2015 r. na podstawie art. 151 § 1pkt 2 Kpa oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b i art. 41 ust. 1, 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149), po wznowieniu postępowania dnia [...] lutego 2015 r., uchylił swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] nr [...] w sprawie przyznania H. Z. od dnia [...] do [...] czerwca 2014 r. tj. w okresie odbywania szkolenia, prawa do stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku – orzekając o odmowie przyznania H. Z. prawa do stypendium w ww. okresie. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że decyzją [...] stycznia 2015 r. orzeczono o odmowie uznania jej w dniu [...] lipca 2013 r. za osobę bezrobotną i w związku z tym prawo do stypendium w ww. okresie jej nie przysługiwało. W odwołaniu H. Z. wskazała, że gdy otrzymywała stypendium była osobą bezrobotną i że niesłusznie pozbawiono ją tego statusu. Wojewoda K.-P. decyzją z [...] kwietnia 2015 r. – [...] na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 oraz art. 41 ust.1 ww. ustawy z 20 kwietnia 2004 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy ww. decyzję z [...] lutego 2015 r., wskazując, że obecnie w obiegu prawnym znajduje się decyzja na mocy której Prezydent Miasta B. uchylił wcześniejszą decyzję przyznającej jej status osoby bezrobotnej od dnia [...] lipca 2013 r. i odmówił uznania jej za osobę bezrobotną z tym dniem, a prawo do stypendium z tytułu odbywania szkolenia przysługuje osobie bezrobotnej. Bezspornym jest więc, że H. Z. nie posiadała od dnia [...] do [...] czerwca 2014 r. statusu osoby bezrobotnej, a zatem nie miała prawa do stypendium. W skardze H. Z. ponowiła argumentację zawartą w odwołaniu domagając się uchylenia obu decyzji (tj. z [...] lutego 2015 i z [...] kwietnia 2015 r.) i decyzji Prezydenta Miasta B.: sygn. [...] z dn. [...] października 2014 r. w sprawie uchylenia decyzji: z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2014 r. oraz [...] z dn. [...] stycznia 2015 r. w sprawie uchylenia decyzji: z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...] w sprawie uznania w dniu [...] lipca 2013 r. za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że wydając decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji był zobowiązany do uwzględnienia faktu, że w obiegu prawnym znajduje się decyzja na mocy której skarżąca nie posiadała statusu osoby bezrobotnej w okresie odbywania szkolenia, a stypendium w okresie odbywania szkolenia przysługuje osobie bezrobotnej, a zatem skarżącej stypendium nie przysługiwało. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do przepisów art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu [...] lipca 2013 r. Prezydent Miasta B. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy decyzją [...] uznał skarżącą H. Z. za osobę bezrobotną z dniem [...] lipca 2013 r. Z akt wynika także, że Prezydent Miasta B. decyzją z [...] stycznia 2015 r. [...] na podstawie art. 145 i art. 151 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. I, art. 71, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn zm.), po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. [...] w sprawie uznania skarżącą z dniem [...] lipca 2013 r. za osobę bezrobotną i orzekł o odmowie uznania skarżącej w dniu [...] lipca 2013 r. za osobę bezrobotną. Powyższej decyzji H. Z. nie zaskarżyła przez co decyzja ta stała się prawomocna. Z akt wynika, że [...] lutego 2015 r. Prezydent Miasta B. na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa wznowił postępowanie w niniejszej sprawie, uchylając decyzję wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia. W świetle powyższych rozstrzygnięć jest w ocenie Sądu oczywiste, że wydając tą decyzję organ był zobowiązany do uwzględnienia faktu, że w obiegu prawnym znajduje się decyzja na mocy której skarżąca nie posiadała statusu osoby bezrobotnej w okresie odbywania szkolenia. Tymczasem przepis art. 41 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2015 r., poz. 149) stanowi, że bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został skierowany przez starostę przysługuje stypendium finansowane ze środków Funduszu Pracy. A zatem przy wydawaniu decyzji opisanych w części wstępnej niniejszego uzasadnienia nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa. Nie jest natomiast rzeczą Sądu w niniejszej sprawie dokonywanie oceny legalności pozostałych decyzji wskazanych w skardze. Byłoby to przekroczeniem przez Sąd granic niniejszej sprawy, albowiem są to decyzje ostateczne i nie złożono w odniesieniu do nich skarg. Również nie zezwalał na to przepis art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem przedmiot postępowania w tych sprawach był zupełnie inny niż w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek z przywołanego wyżej art. 145 § 1 ust. 2 lit. a –c ww. ustawy na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.