II SA/Bd 675/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Krzysztof Gruszecki sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2008r. sprawy ze skargi E. N. – M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy [...] orzekł o pobraniu jednorazowej opłaty w kwocie 19.889,10 zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości dla działki o numerze ewidencyjnym 102/2 położonej w [...], od zbywającej tę nieruchomość E. N. - M. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie. Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na skutek skargi złożonej przez E. N. - M., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił powyższe postanowienie wskazując, że w pierwszej kolejności organ odwoławczy winien rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożony przez stronę skarżącą wraz ze skargą. Wykonując to wskazanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...]., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...]. Jako podstawę prawną wydania tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 58§1 i 2 k.p.a. W ocenie organu odwoławczego strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a fakt wyjazdu poza granice kraju w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego nie może być usprawiedliwieniem dla uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Przy zachowaniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw strona mogła bowiem powiadomić o wyjeździe organ I instancji wskazując adres poza granicami kraju, bądź też ustanowić w kraju pełnomocnika, który w jej imieniu wniósłby odwołanie od decyzji. Skargę na powyższe postanowienie wniosła E. N. - M. domagając się jego uchylenia w całości i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art.58 kpa przez przyjęcie, że występuje brak przesłanek do przywrócenia terminu oraz błąd w ustaleniach, że skarżąca nie dochowała z własnej winy terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że doręczenie decyzji Wójta gminy [...] nastąpiło w trybie tzw. doręczenia zastępczego określonego w art. 43 k.p.a. do rąk jej pełnoletniego syna, który jednakże przesyłkę przekazał jej dopiero w dniu [...] r., a zatem po upływie terminu do złożenia odwołania, co winno skutkować uznaniem braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie podzieliło stanowiska skarżącej i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę dotyczącą przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, organ II instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia organu administracji w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Instytucja przywrócenia terminu unormowana w art. 58 K.p.a. stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Organ administracji publicznej, zgodnie z cyt. wyżej przepisem jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, przy czym przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Tak więc ratio legis instytucji przywrócenia terminu, co potwierdza również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 24 listopada 1994 r., sygn. akt SA/Ka 1230/94, LEX 26528), sprowadza się do usunięcia ujemnych następstw procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego. W kontekście powyższe regulacji rozważenia wymaga przede wszystkim okoliczność spełniania przez skarżącą wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania potencjalnej przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia odwołania należy w okolicznościach niniejszej sprawy uznać datę powzięcia przez stronę wiadomości o uchybieniu terminowi, czyli dzień doręczenia stronie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych, postanowienie to doręczone zostało skarżącej w dniu 1 września 2007r., a zatem od dnia 2 września 2007r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Termin ten upłynął w dniu 8 września 2008r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona skarżąca sporządziła w dniu 17 września 2008r. i złożyła w dniu 18 września 2007r. wraz ze skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W świetle powyższego uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wniesiony został po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, zatem nie został spełniony warunek określony w art. 58§2 kpa. Zawinione, spóźnione wniesienie prośby o przywrócenie terminu uzasadniało odmowę przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Już tylko ta przyczyna stanowi przeszkodę w uwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu. Jakkolwiek w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji nie dość jednoznacznie wyeksponował fakt nie zachowania przez stronę terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, koncentrując rozważania na kwestii kryterium braku winy jako przesłanki wniosku o przywrócenie terminu, to jednak uchybienie w tym zakresie nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skutek taki wywołuje jedynie naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. O istotnym wpływie można mówić w sytuacji, że gdyby naruszenie przepisów nie miało miejsca, to prawdopodobnym było wydanie decyzji o odmiennej treści. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 listopada 2001r. sygn. akt I SA/Gd 2015/98). Powyższe okoliczności implikują uznanie, że zaskarżone postanowienie podjęte zostało przy zaistnieniu przesłanki do jego wydania oraz prawidłowym przeprowadzeniu postępowania i nie narusza przepisów prawa, a zatem brak jest podstaw do jego uchylenia. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.