II SA/Bd 676/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł ( słownie: sto złotych). Pismem z dnia 9 czerwca 2006 r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na opisane w sentencji postanowienie [..]. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarga jest niedopuszczalna ponieważ jej przedmiotem jest postanowienie na które nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) , postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ( pkt 3 ) oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( pkt 4 ). Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest postanowienie rozpoznające zażalenie na bezczynność organu wydane w postępowaniu administracyjnym, które nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie przysługuje na nie zażalenie. Należy zauważyć, iż stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2000 Nr 98, poz. 1071: z późn. zm.) ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia ( zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116). Z tych względów uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie, zgodnie z art. 232 § 1pkt 1 lit. a ww. ustawy, Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od odrzuconego pisma.