II SA/Bd 676/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] maja 2025 r. Wójt Gminy [...] odmówił A. S. ("Skarżący", "Strona", Wnioskodawca") wydania zaświadczenia o zgodności wykonanego w ramach samowoli budowlanej rurociągu do transportu wód, na terenie działki numer [...], obręb [...], gmina [...], z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu wskazano, że Skarżący został zobowiązany do uzyskania przedmiotowego zaświadczenia w ramach postępowania legalizacyjnego samowoli budowlanej posadowionej na części wskazanej działki. Organ I instancji podkreślił, że część terenu przedmiotowej działki objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym dla sołectw [...], zatwierdzonym uchwałą Nr XXXV/169/98 Rady Gminy Dąbrowa Biskupia z dnia 27 maja 1998 r. (Dz. Urz. Woj. Bydgoskiego Nr 39, poz. 162 z dnia 28 lipca 1998 r., dalej: "Uchwała"). W wymienionym planie miejscowym, część działki nr [...] oznaczona jest symbolem 11.36 MN/U – przeznaczenie terenu na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług, z ograniczeniem wszelkiej uciążliwości do granic terenu. Wójt stwierdził, że żądanie Wnioskodawcy nie może być uwzględnione, ponieważ wykonany rurociąg usytuowany jest niezgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2025r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podał, że część wymienionej działki objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonego i zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 5 Uchwały, dla części działki nr [...], ustalono: a) przeznaczenie terenu na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, b) przeznaczenie terenu pod usługi z ograniczeniem wszelkiej uciążliwości do granic terenu, c) możliwość podziału terenu na 7 działek budowlanych (jak pokazano na rysunku) o szerokości frontów ok. 25m, d) realizowana zabudowa powinna charakteryzować się dbałością o estetykę i wygląd, maksymalna wysokość budynków mieszkalnych do 12 m. npt., dachy wysokie dwu lub wielospadowe, budynki usługowe parterowe dopuszcza się poddasze użytkowe, e) lokalizacja budynków w odległości min. 40m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej [...], f) zaopatrzenie w wodę z wodociągu wiejskiego, sieć uzbroić w zasuwy i hydranty przeciwpożarowe, g) odprowadzenie ścieków do zbiorników szczelnych okresowo opróżnianych do czasu możliwości podłączenia do kanalizacji, h) zaopatrzenie w energię elektryczną liniami kablowymi niskiego napięcia z projektowanej stacji transformatorowej słupowej wspólnej dla terenów 11.35 MN/U, 11.36 MN/U i 11.37 MNU, lokalizacja stacji w zachodniej części terenu 11.36 MN/U, i) powierzchnia zabudowy działek do 20%, j) dojazd z drogi [...], poprzez drogę zbiorczą o szerokości min. 5m wspólną dla wszystkich działek i jeden wjazd na ww. drogę. Odnosząc stan faktyczny sprawy do treści powołanego § 4 ust. 2 pkt 5 Uchwały, organ stwierdził, że posadowiony w działce nr [...] rurociąg, niezgodny jest z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem wbrew stanowisku Strony nie stanowi infrastruktury usługowej, a z całą pewnością jego oddziaływanie nie ogranicza się do granic terenu, jako że przebiega przez wiele nieruchomości i stanowi część większej infrastruktury biogazowni rolniczej. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem Skarżącego, jakoby rzeczony rurociąg można utożsamić z infrastrukturą wodociągową czy kanalizacyjną, która pełni funkcję typowo służebną dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Kolegium uznało, że zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1130, dalej: "u.p.z.p."), miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i stanowi akt prawa powszechnie obowiązującego na obszarze nim objętym. Prawo dokonywania interpretacji miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego ma organ właściwy do sporządzenia ww. aktu prawa miejscowego, czyli wójt, burmistrz i prezydent miasta, a także starosta, jako organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji, upoważniony ustawowo do wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Wójt, burmistrz i prezydent miasta wydają zaświadczenie o zgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w tym zakresie interpretuje on ww. akt prawa miejscowego, tj. ocenia inwestycję w zakresie jej zgodności z postanowieniami planu miejscowego. W ocenie SKO okoliczność, iż w gruncie działki nr [...] znajduje się rurociąg, niestanowiący ani infrastruktury usługowej, ani tym bardziej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, uniemożliwia wydanie zaświadczenia zgodnie z wnioskiem Strony. Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem Wójta Gminy [...], iż istnienie rurociągu w gruncie działki nr [...] jest niezgodne z treścią § 4 ust. 2 pkt 5 Uchwały. Ponadto argumenty podniesione w zażaleniu – w ocenie organu – pozostają bez wpływu na możliwość wydania wnioskowanego zaświadczenia. W skardze wniesiono o uchylenie w całości postanowień obu organów zarzucając: a) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2, art. 144, art. 217 § 2 pkt 2 oraz art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania przez utrzymanie w mocy postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2025r. o odmowie wydania zaświadczenia o zgodności obiektu (rurociągu) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] w m. [...], w sytuacji gdy były podstawy do wydania zaświadczenia wnioskowanej treści, b) art. 7a k.p.a. przez dokonanie niekorzystnej dla Strony wykładni § 4 ust. 7 pkt 5 lit. b obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą i uznanie, że rurociąg podziemny, którego dotyczy zapadłe postanowienie narusza ten przepis Uchwały, podczas gdy wpisuje się on w szeroko rozumianą funkcję usługową i tym samym przy dokonaniu przyjaznej Stronie interpretacji przepisu Uchwały możliwe byłoby uzyskanie wnioskowanego zaświadczenia, c) § 4 ust. 7 pkt 5 lit. b Uchwały przez błędne przyjęcie, że usytuowanie rurociągu podziemnego jest niezgodne z tym przepisem i nie wpisuje się w dopuszczalną na tym terenie funkcję usługową, podczas gdy ten rurociąg z pewnością realizuje dopuszczalną funkcję usługową i nie stanowi żadnej uciążliwości dla tej działki ani działek sąsiednich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem przeprowadzona przez Sąd, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1627), kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że nie narusza ono prawa. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a.") sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Kontroli Sądu poddano postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej także: "SKO"), utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...], odmawiające Skarżącemu wydania zaświadczenia. W myśl art. 217 § 1 i 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenia, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zgodnie z art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Stosownie natomiast do art. 218 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Wskazać należy, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się szczególną, uproszczoną procedurą. Ten szczególny charakter przejawia się zwłaszcza w tym, że w ramach tego postępowania obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący postępowanie, jest dokonanie porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu i poświadczenie faktów lub stanów prawnych, wynikających z dokumentów będących w jego dyspozycji i wydanie zaświadczenia o żądanej treści. Natomiast wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia ma miejsce, jeżeli z będących w posiadaniu organu dokumentów wynika, iż potwierdzenie stanu, którego domaga się strona nie jest możliwe. W przypadku zaświadczeń wydawanych na potrzeby postępowania legalizacyjnego, prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, przed wydaniem zaświadczenia o żądanej treści albo postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia organ jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a., w celu ustalenia istotnych, z uwagi na regulacje obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego parametrów i funkcji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, a w konsekwencji stwierdzenia, czy wybudowany samowolnie obiekt jest zgodny z ustaleniami planu. W rozpatrywanej sprawie Skarżący niewątpliwie ma interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia, bowiem posiada nieruchomość, której dotyczyć ma zaświadczenie, a konieczność jego uzyskania wynika z nałożonego na niego przez organ nadzoru budowlanego, w toku prowadzonego postępowania legalizacyjnego, obowiązku przedstawienia zaświadczenia o zgodności prac wykonanych w warunkach samowoli budowlanej rurociągu do transportu wód z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskiem objęto wybudowany rurociąg do transportu wód na terenie działki oznaczonej nr [...] obręb R., gm. D. C.. Nieruchomość ta, jak wynika z ustaleń organu, jest położona na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązującym dla sołectw [...], zatwierdzonym uchwałą Nr XXXV/169/98 Rady Gminy Dąbrowa Biskupia z dnia 27 maja 1998 r. W wymienionym planie miejscowym, część działki nr [...] oznaczona jest symbolem 11.36 MN/U – przeznaczenie terenu na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług, z ograniczeniem wszelkiej uciążliwości do granic terenu. Organ za błędne uznał stanowisko Skarżącego, iż rurociąg podziemny, jest urządzeniem podobnym do infrastruktury wodociągowej czy kanalizacyjnej. Wyjaśnił, że wymienione sieci służą inwestycjom zlokalizowanym na danym terenie. Rurociąg będący przedmiotem wniosku jest ściśle powiązany ze zbiornikiem technologicznym znajdującym się na działce nr [...] obręb [...] do którego transportowany jest poferment. Organ wskazał, ze z zabranej dokumentacji wynika, iż żaden z elementów inwestycji (rurociągu) nie służyłby jako infrastruktura dla zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Ponadto zdaniem organu, budowa rurociągu w sposób jednoznaczny wyklucza możliwość wykorzystania nieruchomości w sposób zgodny z przeznaczeniem w jaki Rada Gminu ustaliła w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Stanowisko zaprezentowane przez organ Sąd uznał za zasadne i zgodne z § 4 ust. 2 pkt 5 (powołany w skardze § 4 ust. 7 pkt 5 lit.b nie dotyczy działki o nr [...]) Uchwały. W tych okolicznościach brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem postanowień organów obydwu instancji, wydanych na skutek stwierdzenia istotnych okoliczności na podstawie przytoczonej wyżej regulacji zawartej w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz w wyniku prawidłowych wniosków zawartych w uzasadnieniach tych postanowień. Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.