II SA/Bd 678/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Bartosz Kornalewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...], nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Bd 678/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]2011, nr [...] Wójt Gminy [...], po rozpoznaniu wniosku M. i S. K., ustalił warunki zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na terenie działki nr [...] w miejscowości D. W odwołaniu od powyższej decyzji R. M. podniósł liczne zarzuty dotyczące błędów przy podziale działki sąsiedniej, wskazując, iż ograniczone jego prawo własności, pomniejszono jego działkę o [...] m², uniemożliwiono jej ogrodzenie, a także nie wydano mu pozwolenia na budowę budynków gospodarczych. Zwrócił uwagę, iż ograniczono mu dostęp do dokumentacji niezbędnej do wyjaśnienia kwestii dotyczących granic działek. Skarżący podniósł też, iż planuje rozbudowę budynków inwentarskich, dlatego jest przeciwny planowanej inwestycji, która może zmienić funkcje terenu na mieszkaniową. Decyzją z dnia [...]2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego sprawy wynika, że organ I instancji przeprowadzając postępowanie zbadał zgodności wnioskowanej inwestycji z zasadami określonymi ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Spełniona została zasada dobrego sąsiedztwa, gdyż projektowana inwestycja o funkcji mieszkaniowej stanowi kontynuację i uzupełnienie istniejącej w analizowanym obszarze funkcji mieszkaniowej. Nowa zabudowa nie koliduje z istniejącą. Ponadto z dokonanej analizy wynika, iż istniejąca zabudowa pozwala na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania obiektów budowlanych. Organ odwoławczy wskazał także, iż teren planowanej inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej poprzez służebność przejazdu przez działkę [...]. Istniejąca sieć uzbrojenia terenu umożliwia podłączenie projektowanego zamierzenia do infrastruktury technicznej, co potwierdzają zapewnienia jednostek organizacyjnych. Obszar objęty inwestycja nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze i nieleśne oraz planowane zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z przepisami odrębnymi. Organ odwoławczy wywiódł, iż w związku z tym, iż planowana inwestycja odpowiada warunkom przewidzianym w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (cyt. wyżej) oraz nie wynikają dla niej ograniczenia z przepisów odrębnych to zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy obowiązkiem organu było pozytywne rozstrzygnięcie o warunkach zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez inwestora. Organ II instancji wskazał ponadto, iż projekt decyzji został sporządzony przez osobę uprawnioną – członka Izby Architektów. Odpowiadając na zarzuty skarżącego dotyczące niewłaściwego wyznaczenia granic, braku słupków granicznych i związanego z tym pomniejszenia o [...] m ² nieruchomości skarżącego, Kolegium wskazało, iż kwestie te nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Strona niezadowolona z wyznaczonych granic terenu może podważać prawidłowość decyzji podziałowej jedynie w odrębnym postępowaniu dotyczącym weryfikacji ostatecznej decyzji podziałowej. Także rzekomy brak możliwości ogrodzenia nieruchomości oraz nieuzyskanie przez niego pozwolenia na budowę planowanej przez niego inwestycji są bez znaczenia dla ustalenia warunków zabudowy dla nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym [...]. Organ wskazał także, iż z uwagi na wielkość powierzchni działki przeznaczonej pod inwestycję nie przekraczającej 0,5 ha nie można mówić o naruszeniu zasad ochrony gruntów rolnych i leśnych. Kolegium podniosło również, iż w niniejszym postępowaniu nie jest wymagana zgoda strony do wydania pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji. Sprzeciw okolicznych mieszkańców, który nie jest poparty wykazaniem naruszenia normy prawnej, nie może stanowić przeszkody w ustaleniu warunków zabudowy. Wskazało także, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy nie przesądza o konkretnej lokalizacji zabudowy – będzie to dopiero przedmiotem postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, w którym to postępowaniu organ zbada zgodność inwestycji z przepisami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na powyższą decyzję R. M. powtórzył dotychczasowe zarzuty dotyczące pomniejszenia jego gospodarstwa, stwierdził również, iż wskutek nierzetelnie i nieuczciwie prowadzonego postępowania nie zostały uwzględnione jego argumenty i nie naprawiono wyrządzonych mu krzywd. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270; z późn. zm.), zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawa rozpoznania niniejszej sprawy są przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717; z późn. zm.) oraz wydanego na jej podstawie (art. 61 ust. 6) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588). Zgodnie z § 3 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. W ust. 2 przepisu § 3 w/w rozporządzenia sprecyzowano, że granice obszaru analizowanego powinny znajdować się w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki (tj. części działki przylegającej do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę - § 2 pkt 5 cyt. rozporządzenia). Granice obszaru analizowanego powinny zatem z każdej strony działki budowlanej obejmować trzykrotną szerokości jej frontu. Wskazać w związku z tym należy, iż w niniejszej sprawie istnieją sprzeczności pomiędzy ustaleniami faktycznymi zawartymi w decyzji organu I instancji, a częścią graficzną analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz w sposób sprzeczny z przepisem § 3 ust. 2 w/w rozporządzenia, wyznaczono obszar analizowany. W decyzji organu i instancji podano, że szerokość frontu działki wynosi [...] m, a więc zgodnie z omawianym rozporządzeniem, minimalna szerokość obszaru analizowanego wynosi minimum [...] m w każdą stronę od wszystkich granic tej działki (vide: k. [...] akt administracyjnych organu I instancji). Ustalenia te jednakże nie znajdują odzwierciedlenia w części graficznej analizy. Mapa analizowanego obszaru została sporządzona w skali 1: 1000. Zatem [...] metrów winno byłoby odpowiadać [...] cm i [...] mm na mapie. Tymczasem na wskazanej mapie szerokość frontu działki wynosi [...] cm i [...] mm (vide: k. [...] w/w akt). Ponadto z mapy wynika, że nie zachowano wymogu § 3 ust. 2 w/w rozporządzenia albowiem szerokość obszaru analizowanego w każdą stronę licząc od granic działki inwestora jest krótsza niż [...] m, które podał organ I instancji, a także jest krótsza niż powinna wynosić, biorąc pod uwagę naniesiony rysunek działki nr [...]. Skoro szerokość jej frontu na mapie wynosi [...]cm i [...] mm, to szerokość obszaru analizowanego w każdą stronę licząc od granic działki inwestora, winna wynosić [...] cm i [...] mm. Na mapie odległość ta wynosi tymczasem od [...] cm i [...] mm do [...] cm i [...] mm. Jest więc krótsza nie tylko od długości wymaganej (z punktu widzenia danych liczbowych rysunku), ale też jest krótsza od długości wskazanej przez organ I instancji, tj. [...] m. Odległość [...] m winna odpowiadać bowiem na mapie odległości [...] cm i [...] mm. Żaden z boków działki [...], naniesionych na mapę wykonaną w skali 1:1000 nie ma wymiarów wskazywanych przez organ w części tekstowej. Z części graficznej analizy wynika zaś, iż organ zamiast brać pod uwagę przy wyznaczaniu obszaru analizowanego szerokość frontu działki (tj. części działki przylegającej do działki 144/3, przez którą ustanowiono służebność przejazdu do drogi powiatowej) wyznaczył obszar analizowany w odniesieniu dla znacznie krótszego boku działki. W konsekwencji powyższego organ, analizując warunki i zasady zagospodarowania terenu, wziął pod uwagę znacznie mniejszy obszar niż należało, pomijając w przeprowadzonej analizie część zabudowanych działek tj. między innymi działki o numerach ewidencyjnych [...]. Prawidłowe wyznaczenie obszaru analizowanego mogło pociągnąć za sobą odmienne od przyjętych przez organ ustalenia dotyczące funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu w szczególności w zakresie wymagań, co do wielkości powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej czy wysokości budynku. Powyższe okoliczności w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego świadczą o naruszeniu przez organy obu instancji przepisów postępowania (art. 7, 77 i 80 k.p.a.), które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Za nietrafne należy natomiast uznać zarzuty skarżącego podniesione w skardze i odwołaniu. Jak słusznie wskazał organ II instancji, w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy organy nie są uprawnione do badania prawidłowości postępowania podziałowego, dlatego też zarzuty dotyczące pomniejszenia nieruchomości skarżącego, czy braku słupków granicznych nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie wydane w niniejszej sprawie. Odnosząc się zaś do kwestii trudności w uzyskaniu pozwolenia na rozbudowę gospodarstwa przez skarżącego w wyniku wydania w niniejszej sprawie decyzji o warunkach zabudowy, należy wskazać, iż decyzja o warunkach zabudowy nie wywołuje skutków materialnoprawnych, co znaczny, że nie rodzi ona po stronie wnioskodawcy żadnych uprawnień, ani obowiązków. Nie może ona tym samy mieć również wpływu na uzyskanie przez skarżącego pozwolenie na budowę budynku gospodarczego. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C oraz art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.