II SA/Bd 683/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] w przedmiocie przywrócenia do służby w Policji postanawia odrzucić skargę. W dniu 31 maja 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga R. O. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej MSWiA w W. ([...]). Skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji i przywrócenie do służby w Policji. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz.349 ze zm.) ustanawia określony model postępowania komisji lekarskich. Postępowanie przed komisjami jest dwuinstancyjne - jako pierwsza instancja działa wojewódzka komisja lekarska, a jako druga instancja okręgowa komisja lekarska. Tym samym rozporządzenie realizuje konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania ( art. 78 konstytucji). Jak wynika z § 1 cyt. rozporządzenia komisje lekarskie podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych, oceniają na podstawie badań lekarskich zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby osób wymienionych w tym przepisie. Na podstawie orzeczeń Komisji podejmowane są decyzje kadrowe. W rozpatrywanej sprawie ma zastosowanie art. 41 ust.1 pkt 1 ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) nakazujący zwolnienie policjanta ze służby w przypadku orzeczenia Komisji o trwałej niezdolności do służby. Już po otrzymaniu orzeczenia komisji lekarskiej przełożony właściwy w sprawach osobowych ma obowiązek zwolnić policjanta od zajęć służbowych. W związku z tym, że R. O. złożył skargę na działalność Centralnej Komisji Lekarskiej należy wskazać, że Centralna Komisja Lekarska nie wydawała w tej sprawie decyzji administracyjnej, a jedynie zajęła stanowisko w trybie nadzoru. Z przepisów cytowanego rozporządzenia wynika, że Centralna Komisja Lekarska stoi poza tokiem administracyjnego postępowania odwoławczego. Jej zadaniem jest sprawowanie nadzoru nad merytoryczną działalnością komisji. W związku z powyższym posiada uprawnienia nadzwyczajne wskazane w § 31 rozporządzania, a sprowadzające się do możliwości uchylenia w trybie nadzoru każdego orzeczenia komisji lekarskiej sprzecznego z prawem i zasadnością orzeczenia. Centralna Komisja nie wydała w tej sprawie decyzji administracyjnej ani innego rozstrzygnięcia, o jakim mowa wart. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i tym samym należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna. Uzasadnia to, na mocy art. 58 § 1 pkt cytowanej ustawy odrzucenie skargi. Nadto należy mieć na uwadze, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji lub innego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym nie może być skuteczne pismo z 1 sierpnia 2005r. którym skarżący wnosi "odwołanie" od decyzji Okręgowej Komisji Lekarskiej w Ł. (właściwy zresztą byłby WSA w Łodzi) z dnia [...]2005r.