II SA/Bd 686/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie utraty statusu bezrobotnego oddala skargę. II SA/Bd 686/06 UZASADNIENIE Decyzją z [...] 2006 r., Nr [...] Starosta W. na podstawie art. 151 §1 pkt 1 i art. 145 §1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. KPA po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia 7 marca 2006 r. odmówił uchylenia decyzji Starosty W. nr [...] z dnia [...] 2005 r. o utracie przez M. Ł. z dniem [...] 2005 r. statusu osoby bezrobotnej. Organ pierwszej instancji uzasadniając swoje stanowisko oparł się o następujące ustalenia i rozważania: Decyzją z dnia [...] 2005 r., Starosta W. orzekł o utracie przez M. Ł. z dniem [...] 2005 r. statusu osoby bezrobotnej z powodu nie stawienia się w PUP w wyznaczonym terminie i nie powiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W dniu [...] 2006 r. M. Ł. złożyła od decyzji tej odwołanie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] 2006 r. orzekł, iż odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Podaniem z dnia 21 lutego 2006 r. M. Ł. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa w związku z art. 146 § 1, art. 147 i 148 § 1 kpa, wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, na mocy której utraciła status osoby bezrobotnej. Przedmiotowy wniosek M. Ł. uzasadniła tym, że organ orzekający w chwili wydania decyzji nie posiadał wiedzy o stanie faktycznym, okolicznościach i dowodach mających istotne znaczenie dla sprawy. Organ I instancji przyjął, iż wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art.145 § 1 kpa. ← M. Ł. żądając wznowienia postępowania w sprawie wskazała, iż zgodnie z art.145 § 1 pkt 5 kpa. postępowanie wznawia się, jeżeli wyjdą na jaw istotne okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. M. Ł. we wniosku o wznowienie postępowania oświadczyła, że w dniu 5 września 2005 r. faktycznie nie stawiła się w PUP. Twierdziła jednak, że następnego dnia była w urzędzie w okienku Informacji oraz, że poinformowała, iż powodem niestawiennictwa była choroba dziecka. Podniosła, że uzyskała wówczas informację, że w takiej sytuacji powinna przedstawić zwolnienie lub zaświadczenie lekarskie. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony i uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] 2005 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej w związku z niestawieniem się w PUP w wyznaczonym terminie tj. 5 września 2005 r. i nie powiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazał organ I instancji niesporne jest, że "wyznaczonym terminem" stawienia się M. Ł. w urzędzie pracy był 5 wrzesień 2005 r. Termin ten został podany M. Ł. do wiadomości co potwierdziła w dniu 3 sierpnia 2005r. własnoręcznym podpisem na karcie "potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy" W dniu 5 września 2005 r. M. Ł. nie zgłosiła się jednak do urzędu pracy, a ponadto w ciągu 5 dni od tej daty nie powiadomiła o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Odwołując się od decyzji Starosty W. M. Ł. wniosła o jej uchylenie zarzucając, iż zaskarżona decyzja pozbawiona jest zarówno uzasadnienia faktycznego jak i prawnego a nadto, że narusza art. 10 § 1 kpa, a także, iż rozstrzygnięcie to zostało oparte na dowodach, które jej zdaniem odbiegają od stanu faktycznego. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania, decyzją z [...] 2006 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uzasadniając swoje stanowisko podzielił ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji. Wskazał także, iż M. Ł. przed utratą statusu osoby bezrobotnej zgłaszała się w PUP przez okres 1 roku i wiedziała, że wizyty te są odnotowywane w karcie potwierdzeń gotowości do podjęcia pracy. Dlatego twierdzenie bezrobotnej, że w dniu 6 września 2005 r. zgłosiła się w Informacji jest niewiarygodne skoro przez rok zgłaszała się na stanowisku obsługi bezrobotnych. Ponadto wskazał, że w dniu 9 września 2004 r. M. Ł. zapoznała się z treścią informacji dla osób rejestrujących się w PUP. Z informacji tej wynika jak ma postąpić osoba w przypadku niezdolności do pracy. Bezrobotny ma zawiadomić PUP w terminie 2 dni od daty wystawienia zaświadczenia lekarskiego oraz dostarczyć to zaświadczenie bezzwłocznie po ustaniu przyczyny niezdolności do pracy i nie ma tu mowy, iż dotyczy ta procedura tylko osób z prawem do zasiłku. Ponadto wskazał, iż nie tylko okoliczności zdrowotnej osoby zainteresowanej to dotyczy. Również sprawowanie opieki nad chorym dzieckiem jest dokumentowane informacją (zaświadczenie, zwolnienie) medyczną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. Ł. wniosła o uchylenie wskazanej wyżej decyzji, podnosząc argumenty przedstawione już w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi powołując się na tożsame argumenty jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja podjęta w ramach wznowionego postępowania. W związku z tym w postępowaniu nie była dokonana merytoryczna ocena pierwotnej decyzji Starosty W. z dnia [...] 2005 r. nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej przez M. Ł., ale spełnienie przesłanek określonych w art. 145 § 1 kpa oraz ewentualny ich wpływ na prawidłowość pierwotnego rozstrzygnięcia. W związku z tym dokonując również oceny w postępowaniu sądowym, Sąd nie ocenia prawidłowości merytorycznej pierwotnej decyzji ale tej podjętej po wznowieniu postępowania. W przedmiotowej sprawie podstawę do wznowienia postępowania zdaniem skarżącej stanowiło wyjście na jaw nowych okoliczności, które nie były znane organowi w chwili orzekania, to jest przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, którą był brak wiedzy o stanie faktycznym, okolicznościach, dowodach mających istotne znaczenie dla sprawy w chwili wydania decyzji. Okolicznością taką zdaniem skarżącej było udzielenie przez pracowników PUP we W. błędnych informacji co do tego, iż jako usprawiedliwienie nieobecności brane są pod uwagę jedynie zwolnienia lekarskie lub zaświadczenie oraz to, iż siedząca w rejestracji osoba nie dopełniła formalności przez brak udokumentowania jej stawiennictwa w siedzibie organu administracji. Dokonując oceny tych zarzutów należy zauważyć, że te same okoliczności były podniesione w odwołaniu od decyzji pozbawiającej M. Ł. statusu osoby bezrobotnej, które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 30 stycznia 2006 r. Z pisma tego jednoznacznie wynika, iż odwołująca powoływała się na takie same fakty co we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, zaznaczając wyraźnie, iż w jej przekonaniu stanowiło to istotne naruszenie przepisów o postępowaniu. W związku jednak z tym, iż w oparciu o te same zarzuty było skonstruowane odwołanie jak i wniosek o wznowienie postępowania, to okoliczności te nie mogły być zakwalifikowane jako nowe, których nie znał organ prowadzący postępowanie, a skoro nie były one nowe to nie było podstaw do uchylenia w oparciu o nie pierwotnej decyzji, gdyż we wznowionym postępowaniu uchylenie decyzji może mieć miejsce tylko i wyłącznie w sytuacji stwierdzenia przesłanek umożliwiających wznowienie postępowania, a nie wówczas, gdy wystąpiła zdaniem wnioskodawcy jakaś nieprawidłowość w prowadzonym postępowaniu. Tak jak już było zaznaczone na wstępie postępowanie wznowieniowe, nie jest postępowaniem, w którym bierze się pod uwagę wszystkie ewentualne nieprawidłowości w postępowaniu, ale tylko te wyartykułowane w art. 145 § 1 kpa, a skoro żadna z przesłanek wymienionych w tym przepisie nie zaistniała to postępowanie organu administracji, w sytuacji braku stwierdzenia wystąpienia innych nieprawidłowości winno zostać ocenione jako prawidłowe, co skutkowało w efekcie finalnym oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.