II SA/Bd 687/08

Wojewódzki Sądu Administracyjny w Bydgoszczy Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia z dnia [...] czerwca 2008 r. [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 1 sierpnia 2008 r. H. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] czerwca 2008 r. [...]w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 100 zł. pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący złożył wniosek o doręczenie mu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, którego jak wskazał nie może "pozyskać". Formularz ten został skarżącemu przesłany 22 września 2008 r. celem jego wypełnienia i przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 7 października 2008 r. H. O. został dodatkowo wezwany do uzupełnienia informacji zawartych w nadesłanym wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 10 dni. Odpis wezwania skarżący odebrał 27 października 2008r. r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 22). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż intencją wnioskującego było w tej sprawie uzyskanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tak więc to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie zainteresowany nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Wyjaśnić należy, że przepis art. 255 p.p.s.a, który stanowił podstawę do wezwania skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji jest nie tylko podstawą prawną do działania umożliwiającego prawidłową ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy, ale regulacja ta pozwala także ubiegającemu się o przyznanie prawa pomocy na uzupełnienie wniosku w przypadku, kiedy okoliczności w nim wykazane nie okażą się wystarczające do stwierdzenia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Uchylenie się natomiast od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku informacji o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Podkreślenia wymaga, iż wezwanie z dnia 16 października 2008 r. stanowiło swoistą podpowiedź, za pomocą jakich dokumentów wnioskujący winien wykazać istnienie przesłanki warunkującej skorzystanie z prawa pomocy. Dotyczy to również ponoszonych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, aby umożliwić obiektywną i wolną od wątpliwości ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego. Brak informacji o kosztach utrzymania skutkuje tym, że wszelkie wątpliwości dotyczące możliwości płatniczych strony rozstrzyga się na jej niekorzyść. Stwierdzić należy, iż wnioskujący ograniczył się do przedstawienia informacji świadczących o złym stanie majątkowym. Podkreślić wymaga, iż nie wyjaśnił on jednakże tej nietypowej sytuacji, w której jest w stanie zapewnić sobie egzystencję w podstawowym zakresie. Niezbędne wydatki musi finansować przecież z jakiegoś źródła. Opisując swój stan majątkowy oraz możliwości płatnicze skarżący źródeł takich nie wykazał. Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego nie są znane, mimo istniejącego po stronie skarżącej ciężaru wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy. Skoro zatem przedstawiła ona dane niepełne, bądź ze sobą sprzeczne, to powinna liczyć się z tym, że Sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Jest zasadą, że do wniosku strony można przychylić się tylko wówczas, gdy przedstawi ona swoją sytuację majątkową oraz rodzinną w sposób wyczerpujący, logiczny i wiarygodny. W niniejszej sprawie, skarżący nie spełnił tego warunku. Nadto, w aktach administracyjnych znajduje się oświadczenie wnioskodawcy (protokół z wyjaśnień strony z dnia 15 kwietnia 2008 r.), iż w miejscowości W. przebywa z uwagi na pracę, co jest sprzeczne z informacją zawartą we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uznać zatem należało, iż tym samym nie wykazał okoliczności uzasadniających udzielenie jemu prawa pomocy. W świetle poczynionych powyżej uwag, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.