II SA/Bd 69/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy Wandy Kłosowskiej sprawy ze skargi Mariusza M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie kierowców oddala skargę. Mariusz M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2007r., nr SKO[...] utrzymującą w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 2007 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz.U. Nr 2, poz. 15), decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Z akt sprawy wynika , że w związku ze złożonym przez Prokuraturę Rejonową we W. w dniu [...] października 2007 r., organ I instancji powyższą decyzją skierował skarżącego na badania lekarskie celem stwierdzenia przeciwwskazań lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi z powodu informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia mogących powodować jego niezdolność do prowadzenia pojazdów. Jak wskazał prokurator, w toku prowadzonego przeciwko Mariuszowi M. postępowania karnego (sygn. spr. II K [...]) ustalono, iż wyżej wskazany jest inwalidą, mającym problemy z kręgosłupem, a także trudności z poruszaniem się z powodu złamania pięty oraz kostki lewej nogi oraz choruje na serce. Prokurator powołał się na akta rentowe nr [...] Oddziału w T., potwierdzające wyżej wymienione przypadłości. Od decyzji Prezydenta Miasta W. skarżący złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W.. W jego ocenie nieuzasadnione jest skierowanie go na badania, gdyż zastrzeżeń do stanu jego zdrowia nie miała ani komisja orzekająca o stopniu jego niepełnosprawności w sierpniu 2007 r., ani egzaminator, przeprowadzający teoretyczny oraz praktyczny egzamin na prawo jazdy w październiku 2007 r. Wątpliwości co do jego stanu zdrowia nie mieli także lekarze z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, przeprowadzający w 2002 r. badanie, na podstawie którego uzyskał on świadectwo kwalifikacyjne, potrzebne do uzyskania licencji do prowadzenia działalności gospodarczej o charakterze transportowym. Mariusz M. wskazał ponadto, iż w związku z jego staraniem o zwrot odebranego mu prawa jazdy, Wydział Komunikacji w którym czynił powyższe starania, również nie miał zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. Zakwestionował wreszcie prawo prokuratora do wniesienia wniosku o wszczęcie postępowania w celu skierowania go na badania, podnosząc, iż prokurator nie jest w sprawie stroną, nie mieści się także w kręgu podmiotów wymienionych w § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. (Dz. U. Nr Nr2, poz. 15), nie ma ponadto prawa wglądu w dane zdrowotne w przypadku, gdy nie ma to związku z prowadzonym postępowaniem. Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr SKO – [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nie uwzględniło odwołania i utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ II instancji uznał, iż kwestionowana decyzja wydana została w wyniku powzięcia informacji o nasuwających się zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego, a informację tę uznać można za wiarygodną, jako, że wpłynęła od państwowego organu w związku z przeprowadzanymi przez niego czynnościami służbowymi. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy podniósł, iż Prokurator Rejonowy we W. działał na podstawie art. 182 i 188 kpa. i wniósł o skierowanie strony na badanie lekarskie z uwagi na nasuwające się zastrzeżenia co do jej stanu zdrowia. Na powyższą decyzję Mariusz M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając kwestionowanie jego stanu zdrowia za bezzasadne. Podtrzymał także brak, w jego mniemaniu, podstaw do uczestniczenia w niniejszej sprawie prokuratora, wskazując jednocześnie na stronniczość z powodu braku zainteresowania drugim uczestnikiem wypadku drogowego, w związku z którym to zdarzeniem prokuratura powzięła informacje o osobie skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu rozprawy zgłosił udział w sprawie Prokurator Prokuratury Okręgowej w B. i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowo-administracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Zwrócić należy uwagę, że jako materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organy wskazały przepis art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze.zm.). W myśl w/w przepisu w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Stosownie do przepisu § 2 ust.5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U nr 2 poz.15), starosta może skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Czy informacja przekazana w konkretnym przypadku, stanie się podstawą wydania decyzji, pozostawione jest ocenie organu uprawnionego do jej wydania. Przy czym w sytuacji gdy zostaje wydana, jej uzasadnienie powinno spełniać przesłanki określone art.107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Chodzi o to, aby tzw. uznanie administracyjne pozbawione było cech dowolności. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji podziela pogląd organu odwoławczego, iż Prezydent Miasta W. dokonując oceny informacji zawartej we wniosku Prokuratora Rejonowego we W., nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Opisane we wniosku prokuratora stan zdrowia skarżącego stanowi wystarczającą podstawę do skierowania skarżącego na badania. Natomiast dopiero badania lekarskie wykażą istnienie bądź brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez skarżącego pojazdem. Odnosząc się do udziału prokuratora w rozpoznawanej sprawie, Sąd podziela stanowisko organu, iż Prokurator Rejonowy we W. działał na podstawie art. 182 i 188 kpa. Prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Nadto prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art. 182-184, służą prawa strony. Wbrew stanowisku skarżącego Prokurator nie był organem ruchu drogowego , który ma prawo skierować kierującego pojazdem na badania. Dlatego podnoszony przepis w § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. (Dz. U. Nr Nr2, poz. 15),w rozporządzeniu, który dotyczy kierującego pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie dotyczył udziału prokuratora. Organem kierującym na badanie w rozpoznawanej sprawie był Prezydent Miasta W. Skierowanie na badanie nastąpiło na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy. Przepis ten stanowi, że badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 cytowanego powyżej rozporządzenia starosta może wydać skierowanie na badanie lekarskie, w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy, osobie posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem lub ubiegającej się o takie uprawnienie w przypadku otrzymania innej informacji wskazującej na występowanie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W ocenie Sądu wystarczającą informacją dla organu I instancji był wniosek Prokuratora Rejonowego we W., który jest dokumentem urzędowym w znaczeniu art. 76 § 1 Kpa. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako nieuzasadnioną.