II SA/Bd 690/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik ( spr) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 19 września 2006r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. II SA/Bd 690/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Prezydent Miasta B. przyznał W. B. zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności urodzonej 19 marca 1993 r. córki M. B. na okres od 1 marca 2006 r. do 31 marca 2009 r. w wysokości 144,00 zł. miesięcznie. W odwołaniu od powyższej decyzji W. B.l, wskazała, iż świadczenie powinno być jej przyznane od lutego 2005 r., bowiem niepełnosprawność jej córki trwa nieprzerwanie od 1996 r., co zostało stwierdzone wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] 2006 r. Wniosek dotyczący ustalenia dalszej niepełnosprawności Marty, złożyła 7 stycznia 2005 r., jednakże w wyniku błędnych decyzji Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności i Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B. nastąpiła przerwa w wypłacie świadczeń. Ponadto odwołująca się podnosiła, iż nie została poinformowana o obowiązku złożenia zaświadczenia z Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności celem uzyskania spłaty. Decyzją z dnia [...] 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 24 ust. 3a i 3b ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego przysługiwało W. B. od 1 marca 2006 r. bowiem w tym właśnie miesiącu złożyła do Urzędu Miasta B. wniosek o świadczenie (wniosek z dnia 23. 03. 2006 r.). W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję W. B. wniosła o przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego od dnia 1 lutego 2005 r., podnosząc, iż organ nie wziął pod uwagę, że pierwszy wniosek skarżącej dotyczący ustalenia dalszej niepełnosprawności M. B. został złożony 7 stycznia 2005 r., oraz iż nie uwzględnił wyroku sądowego zmieniającego orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 15 lutego 2005 r. i zaliczającego M. B. do osób niepełnosprawnych na okres do dnia 19 marca 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228 poz. 2255 ze zm., t. j. Dz. U. 2006 r. nr 139, poz. 992) zasiłek pielęgnacyjny przysługuje między innymi niepełnosprawnemu dziecku. Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. nr 105, poz. 881 ze zm.) postępowanie w sprawie o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego wszczyna się na podstawie wniosku, do którego należy dołączyć orzeczenie o niepełnosprawności w przypadku dziecka powyżej 16 roku życia, albo orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem daty powstania niepełnosprawności, albo orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, a nadto uwierzytelnioną kserokopię dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby ubiegającej się o zasiłek pielęgnacyjny. Z kolei z art. 24 ust 2 ustawy wynika, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego, przy czym w przypadku zależności przyznania świadczenia od niepełnosprawności osoby prawo do świadczenia takiej osobie ustala się, stosownie do ust. 3, do końca miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia o niepełnosprawności. W świetle wskazanego wyżej przepisu niewątpliwie wniosek jest czynnikiem, który uruchamia postępowanie w sprawie świadczenia, przy czym świadczenie może być przyznane najwcześniej od miesiąca złożenia wniosku w kompetentnym w tym zakresie organie. Inaczej mówiąc decyzja w przedmiocie świadczenia wywołuje skutki od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Przyznanie zatem z datą wsteczną poprzedzającą tenże miesiąc, prawa do świadczenia rodzinnego, nawet w przypadku wcześniejszego spełniania przesłanek do jego uzyskania, nie jest możliwe. Prawidłowa interpretacja zawartego w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. 2006 r. nr 139, poz. 992) sformułowania "począwszy od miesiąca (a nie od dnia), w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami" nakazuje przy tym przyjęcie, że przyznanie prawa do świadczenia następuje z pierwszym dniem miesiąca, w którym złożono wniosek, jeśli już w tymże dniu z załączonych do wniosku dokumentów wynikały przesłanki wymagane do uzyskania danego świadczenia. Unormowanie art. 24 ust. 2 ustawy zostało dodatkowo przez ustawodawcę skonkretyzowane w ust. 3a tegoż artykułu w odniesieniu do świadczeń zależnych od niepełnosprawności. W art. 24 ust. 3a wyraźnie wskazano, że nawet w określonej w nim sytuacji, to jest, gdy ma miejsce kontynuacja poprzedniego orzeczenia o niepełnosprawności (poprzednie orzeczenie utraciło ważność, a wydane zostało nowe zazębiające się czasowo z poprzednim) prawo do świadczeń rodzinnych (w tym do zasiłku pielęgnacyjnego), ustala się nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zainteresowany złożył wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego. Niewątpliwie chodzi tu o miesiąc złożenia wniosku o świadczenie w organie właściwym m. in. do przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, a nie wniosek o ponowne ustalenie niepełnosprawności, o którym mowa w art. 24 ust. 3b (zaświadczenie potwierdzające wystąpienie z takim wnioskiem załącza się do wniosku o świadczenie). Brak możliwości ustalenia prawa do świadczenia rodzinnego za okres poprzedzający miesiąc złożenia wniosku o jego przyznanie wynika dodatkowo z treści §12 ust 3 i 4 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. (Dz. U. nr 105, poz. 881). Jak wynika z akt administracyjnych wniosek skarżącej o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności córki wpłynął do Wydziału Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta B. w dniu [...] 2006 r. Do wniosku załączono wymagane dokumenty – wyrok sądowy z 13 lutego 2006 r. oraz orzeczenie o niepełnosprawności z 22 marca 2006 r. Stąd też właściwie interpretując wymienione wyżej przepisy ustawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. trafnie orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji przyznającej skarżącej prawo do świadczenia począwszy od dnia [...] 2006 r. Wcześniejsze przedłożenie przez skarżącą w organie I instancji, to jest łącznie z pozostałymi dokumentami, zaświadczenia potwierdzającego złożenie w dniu 7 stycznia 2005 r. wniosku o ponowne ustalenie niepełnosprawności M. B., nie miałoby wpływu na treść wydanej przezeń decyzji w zakresie daty początkowej pobierania zasiłku pielęgnacyjnego. W ocenie Sądu miałoby to znaczenie jedynie w sytuacji przewidzianej w § 12 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia z dnia 2 czerwca 2005 r., jednakże sytuacja taka nie zaistniała w niniejszej sprawie. Uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. W związku z zawartym w skardze wnioskiem podnieść należy, że sąd administracyjny nie jest kompetentny do wydania, w przypadku uwzględnienia skargi, rozstrzygnięcia merytorycznego, co wynika z art. 145 i następnych cyt. ustawy.