II SA/Bd 699/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. i Z. Ś. na decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Skarżący Z. Ś. i Z. Ś. wnieśli skargę na decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] 2005 r. m [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. W wykonaniu zarządzenia Sędziego, wobec występujących w sprawie rozbieżności skarżący zostali wezwani do jednoznacznego określenia przedmiotu zaskarżenia; w szczególności wskazania czy zaskarżają decyzję organu odwoławczego, czy też może I instancji, gdyż z adnotacji zawartej w piśmie z 7 sierpnia 2005 wynika, że skarżą decyzję Wójta (k.18). W odpowiedzi, zarówno Z. jak i Z. Ś. w piśmie z 1 września 2005 r. jednoznacznie oświadczyli, że zaskarżają decyzję Wójta Gminy D. z [...] 2005 r. m [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję organu I instancji. Wskazuje na to wyraźnie wola skarżących wyrażona w ich piśmie z 1 września 2005 r. Zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji organu I instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności takiej skargi wobec podstawowego ustawowego wymogu z art. 52 § 1 p.p.s.a. obligującego do wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Decyzja wydana przez organ odwoławczy jest zatem decyzją wydaną po wyczerpaniu środków odwoławczych i może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako nie dopuszczalną odrzucił.