II SA/Bd 701/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w części obejmującej odmowę wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Prezydenta Miasta W. z dnia [...] nr [...], 2. oddala skargę w pozostałym zakresie, 3. stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu w części określonej w punkcie 1 sentencji wyroku. II SA/Bd 701/10 Uzasadnienie Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. Nr [...], na podstawie art. 59 ust. 1 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] r. znak: [...], odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] r. znak: [...] udzielającą pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku mieszkalnego na terenie dz. Nr ½ KM 39 przy ul. [...] i postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. znak: [...]. W uzasadnieniu organ podzielił ustalenia organu I instancji, że D. S. wnioskujący o wznowienie postępowania nie mieści się w kręgu podmiotów, którym przysługuje status strony w postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego wydanego J. S. Powołano się na regulację zawartą art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego w brzmieniu po nowelizacji obowiązującej od 11 lipca 2003 r., z której wynika, że stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Dodatkowo organ podniósł, że wnioskodawca jako podstawę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 1 kpa dotyczący fałszywych dowodów stanowiących podstawę ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Aby skutecznie taką podstawę powołać, sfałszowanie dowodu winno zostać stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu lub innego organu, a taka okoliczność w sprawie nie zaistniała. Organ zakwestionował też termin wniesienia podania. Sprecyzowany wniosek o wznowienie postępowania złożono w organie 19 marca 2010 r. Wnioskodawca zarzucając sfałszowanie dowodów wskazał na opinię techniczną z lipca 2008 r., opinię kominiarską z 8 stycznia 2008 r., rysunek obiektu (przekroje i elewacje) z pieczęcią na jednym z nich z datą 2 października 2008 r. Tym samym nie został zachowany termin określony w art. 148 § 1 kpa. Organem właściwym do rozpoznania podania wnioskodawcy był Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, który zdaniem organu odwoławczego prawidłowo rozstrzygnął wniosek. W skardze do Sądu D. S. stwierdził, że organy nie odniosły się do jego zarzutów dotyczących istotnych odstępstw od pierwotnego projektu (wysokości budynku, spadku dachu, okapów, zamiany obrysu budynku, zasłonięcia komina i kwestii bezpieczeństwa). Podkreślił też, że wcześniej przekazał organowi dokumenty świadczące o nieprawidłowości inwestycji J. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem szczególnym. Pierwszy etap polega na zadbaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 kpa. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe, a także czy wniosek pochodzi od strony postępowania. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie 1 miesiąca, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest okoliczność określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa w podanym terminie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ stwierdził, że przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z [...] r. nr [...] udzielająca pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku mieszkalnego na terenie działki nr 1/2 KM 39 przy ul. [...] i postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] r. Organem właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji (art. 148 kpa). Składając wniosek do PINB mógł on dotyczyć rozstrzygnięcia tego organu, stąd organ ten nie miał podstaw do rozpoznania wniosku dotyczącego orzeczenia innego organu. Tym orzeczeniem było postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] r. przekazujące w trybie art. 65 kpa odwołanie skarżącego od decyzji Prezydenta z [...] r., uchylającej decyzję Prezydenta z [...] r. zatwierdzającą projekt budowy i budowę budynku gospodarczego w części dotyczącej rozbudowy budynku mieszkalnego z istotnymi odstępstwami w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. Należy jednak zwrócić uwagę, że pismem z [...] r. organ wezwał skarżącego do dokładnego sprecyzowania żądania w części dotyczącej postanowienia Prezydenta Miasta [...] z [...] r. W odpowiedzi skarżący oświadczył, że przekazana postanowieniem sprawa dot. rozbudowy z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ta kwestia zdaniem skarżącego nie została rozpatrzona. Nie wynika z tego wyjaśnienia, że skarżący podtrzymuje wniosek o wznowienie postępowania w tym zakresie. Jeśli nawet tak byłoby, co wymaga dodatkowego wyjaśnienia, to organ nie może orzekać w sprawie, w której nie jest właściwy. Działanie z naruszeniem przepisów o właściwości skutkuje podstawą do stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 kpa (pkt 1 sentencji wyroku). Wniosek o wznowienie w zakresie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w ocenie Sądu został prawidłowo rozpoznany. Stroną postępowania w sprawie zgody na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Wynika to wprost z treści art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Inwestorem jest J. S., stąd nie może mieć takiego statusu inny podmiot. Wobec ustawowego ograniczenia kręgu podmiotów, którym może przysługiwać status strony nie wchodzi w grę badanie interesu prawnego jakiegokolwiek innego podmiotu. Organ słusznie uznał, że nie było podstaw do wznowienia postępowania, odstępując tym samym od wydania postanowienia o treści pozytywnej, a następnie badania tego czy rzeczywiście zaistniała podstawa wznowienia. Niezależnie od tego organ wskazał, że także termin złożenia wniosku stoi na przeszkodzie do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania. Skarżący składając wniosek o wznowienie postępowania wskazał jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 1 kpa wyjaśniając, że fałszywe i niezgodnie z rzeczywistością (projektem) są dowody przyjęte przez inspektorów Nadzoru Budowlanego w trakcie kontroli na rozbudowywanym budynku. Zasadność zgłoszonej podstawy może być oceniana w postępowaniu po jego wznowieniu jednak po uprzednim ustaleniu, że wniosek został złożony w ustawowym terminie określonym w art. 148 kpa i, że pochodzi od strony. Oceniając terminowość złożenia wniosku organ stwierdził, że skarżący uchybił terminowi. Wniosek składa się w terminie 1 miesiąca do dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Podając, że organ oparł się na fałszywych i niezgodnych z projektem dowodach, skarżący dołączył opinię kominiarską z 8 stycznia 2008 r., opinię techniczną z lipca 2008 r. i stosowne rysunki. Należy więc uznać, że organ słusznie przyjął, że skarżący nie dochował terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, gdyż została ona wniesiona dopiero 18 marca 2010 r. Wcześniejsze formułowanie tylko zarzutów bez wyraźnego sprecyzowania odpowiedniego wniosku nie może odnieść zamierzonego skutku. Z tych względów decyzja odmawiająca wznowienia postępowania odpowiada prawu w części obejmującej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu. Skarżący w skardze podniósł, że wcześniej dołączył powołane dokumenty. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenia, gdyż wniosek o wdrożenie nadzwyczajnego trybu postępowania został sformułowany dopiero 18 marca 2010 r. W tych okolicznościach w opisanej części skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zatem Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.