II SA/Bd 708/08
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2008-09-25
Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o opłacie adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, gdy jej uiszczenie naraża skarżących na niepowetowaną szkodę majątkową i utrudnia proces inwestycyjny?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o opłacie adiacenckiej zasługuje na uwzględnienie, gdy jej uiszczenie w znacznej kwocie naraża skarżących na niepowetowaną szkodę majątkową, która mogłaby utrudnić planowany proces inwestycyjny. W takich okolicznościach zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 PPSA dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Stan faktyczny
Skarżący E. i A. K. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta zobowiązującą ich do uiszczenia opłaty adiacenckiej w wysokości 152 889,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wnieśli o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jednorazowe uiszczenie tak znacznej kwoty narazi ich na niepowetowaną szkodę majątkową i utrudni planowany proces inwestycyjny.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. i A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
E. i A. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] zobowiązująca skarżących do uiszczenia opłaty adiacenckiej w wysokości 152889,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z dokonaniem podziału nieruchomości położonej w Inowrocławiu w rejonie ulic [...], [...], [...] działka nr [...] o powierzchni 1,7783 ha.
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2008 r. skarżący wystąpili o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywodząc, że uiszczenie jednorazowo tak znacznej sumy naraża ich na niepowetowaną szkodę majątkową. Argumentowali, że została ona naliczona niesprawiedliwie, biorąc pod uwagę wartość nakładów poczynionych przez skarżących na wskazaną nieruchomość, jak i planowany cel któremu ma ona służyć. Zdaniem wnioskodawców w sytuacji, gdy toczy się postępowanie w przedmiocie zasadności wysokości ustalonej kwoty opłaty adiacenckiej, właściwym jest wstrzymanie obowiązku jej zapłaty także z punktu widzenia ekonomiki tegoż postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniesienie skargi nie pociąga więc za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, przy czym po stronie wnioskodawcy występuje obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Sąd biorąc pod uwagę okoliczność, że wskutek wydania zaskarżonej decyzji, zobowiązano skarżących do uiszczenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., tj pojawienie się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Utrata tak znacznych środków finansowych musiałaby bowiem stanąć na przeszkodzie procesowi inwestycyjnemu skarżących. Z ich wniosku wynika, że na przedmiotowej nieruchomości prowadzą oni konieczne inwestycje pod zabudowę mieszkalną.
W tych warunkach, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło