II SA/Bd 708/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B.N. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Bd 708/16 w sprawie ze skargi B.N. na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Wyrokiem z dnia 18 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę B. Ł. na decyzję Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego. W piśmie procesowym z dnia 7 listopada 2016 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2016 r., przy piśmie z 10 listopada 2016 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu [...] listopada 2016 r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) upłynął z dniem [...] grudnia 2016 r. Ponieważ skarżący w wyznaczonym terminie, tj. do [...] grudnia 2016 r. nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 21 lutego 2016 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia. Istotne jest również, że wraz ze sprzeciwem skarżący złożył w dniu 23 marca 2017 r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, na obowiązującym urzędowym formularzu PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył pisemny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, przy piśmie z 10 listopada 2016 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2016 r. W zakreślonym terminie, a więc do dnia [...] grudnia 2016 r., brak formalny wniosku nie został uzupełniony, ponieważ skarżący nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego rozstrzygnięcia wyjaśnić stronie należy, że stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie skarżący złożył w dniu 23 marca 2017 r. wniosek na urzędowym formularzu PPF. Wniosek ten, jako złożony w prawidłowej formie zostanie rozpoznany niezależnie od niniejszego rozstrzygnięcia w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku strony z dnia 7 listopada 2016 r.