II SA/Bd 711/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 maja 2014r. E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. wyjaśniło, że uwzględniło skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. ) – zwanej dalej "P.p.s.a". Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny może merytorycznie rozpoznać skargę jedynie w sytuacji, w której brak jest formalnych przeszkód do jej rozpoznania. Sąd administracyjny z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia określonych w art. 58 P.p.s.a. Przepis ten zawiera katalog przesłanek i procedurę odrzucenia skargi przez sąd administracyjny. Odrzucenie skargi jest następstwem m. in. jej złożenia po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W art. 53 § 1 P.p.s.a. przewidziano, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 30 kwietnia 2014 r., co oznacza, że ostatnim dniem do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego był dzień 30 maja 2014 r. Tymczasem skarga w przedmiotowej sprawie, jak wynika z daty stempla pocztowego, nadana została w placówce pocztowej w dniu 2 czerwca 2014 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego przepisem art. 53 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe na art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi