II SA/Bd 712/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. oraz S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanowił: oddalić wniosek wobec J. S. W dniu [...] lutego 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadniła trudną sytuacją finansową spowodowaną zaciągnięciem kredytu na zakup mieszkania oraz koniecznością wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata. Jak wynika z wniosku, skarżąca zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz dwoma synami lat 20 i 25. Ich miesięczny łączny dochód wynosi [...]zł (netto około [...]zł). Posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Wskazała, że rata kredytu miesięcznie wynosi około [...] zł. Ponadto podała, iż nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżąca dysponuje kwotą dochodu w wysokości [...] zł miesięcznie. W przeliczeniu na jedna osobę dochód wynosi [...] zł miesięcznie. Należy stwierdzić, że nie jest przekonywujący argument podnoszony przez stronę, że miesięcznie jest zobowiązana do zapłaty raty kredytu z tytułu zakupionego mieszkania, gdyż w Polsce wiele gospodarstw domowych funkcjonuje w oparciu o kredyt bankowy. Ponadto wnioskodawczyni nie przedstawiła sytuacji majątkowej swoich pełnoletnich synów tzn. czy posiadają jakieś dochody. Poza tym należy wskazać, że prawem skarżącej jest złożenie skargi kasacyjnej a nie jej obowiązkiem. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.