II SA/Bd 714/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Prezydenta [...] postanawia: odrzucić skargę. II SA/Bd 714/14 UZASADNIENIE W dniu [...] maja 2014 r. Rada Miejska [...], na podstawie art. 229 pkt 3 i art. 38 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej zwanej k.p.a.), podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uznania skargi W. K. na działalność Prezydenta [...] za bezzasadną. Na powyższą uchwałę W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podniósł w skardze, że Prezydent [...] dopuścił się poświadczenia nieprawdy oraz nie wyciągnął konsekwencji służbowych wobec podległego mu pracownika, wobec czego przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej [...] jest niezgodna z prawem. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z wyrokami sądów powszechnych oraz opinią Wojewody i Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej doszło do nieprawidłowości w funkcjonowaniu Powiatowego Urzędu Pracy w [...], a mimo tego Prezydent [...] nie wyciągnął konsekwencji wobec Dyrektora PUP. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska [...] wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oraz stosownie do rozwiązań przyjętych w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). Zgodnie z art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W kontekście przedstawionych regulacji dotyczących zakresu właściwości sądów administracyjnych podstawowym zagadnieniem wymagającym wyjaśnienia jest kwestia dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na uchwałę Rady Miejskiej [...] w sprawie uznania za bezzasadną skargi W. K. z dnia [...] marca 2014 r. na działalność Prezydenta [...]. W przedmiotowej sprawie Rada Miejska [...] kwalifikując pismo z dnia [...] marca 2014 r. złożone przez skarżącego jako skarga w rozumieniu art. 227 k.p.a., na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. uznała tę skargę za bezzasadną. Okoliczności, iż pismo to stanowiło skargę, skarżący nie kwestionował. Zaznaczyć należy, że w myśl utrwalonego w doktrynie prawa administracyjnego stanowiska oraz orzecznictwie sądowym stanowiska, skarga, składana w trybie art. 227 k.p.a., uregulowana w Rozdziale II Działu VIII tego Kodeksu, zatytułowanego "Skargi i wnioski" stanowi odrębny, względem unormowanego w przepisach tego Kodeksu ogólnego postępowania administracyjnego rodzaj jednoinstancyjnego postępowania o charakterze administracyjnym, prowadzonego przez organy administracji publicznej na podstawie przepisów prawa administracyjnego i załatwianego w prawnej formie działania, jaką stanowi czynność materialno-techniczna, lecz który to sposób załatwienia sprawy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. postanowienia: WSA w Warszawie z 24.11.2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, WSA w Lublinie z 31.12.2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07 oraz WSA w Krakowie z 30.11.2009 r., sygn. III SAB/Kr 59/09). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny postanowieniem odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosowne rozstrzygnięcie zapaść może na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.