II SA/Bd 717/08

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2008-10-13

Skład orzekający: sędzia WSA Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na zachowanie funkcjonariusza administracji publicznej, polegające na braku podjęcia czynności lub bezprawności działań, mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego na podstawie PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na zachowanie funkcjonariusza administracji publicznej, polegające na braku podjęcia czynności lub bezprawności działań, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 PPSA. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA z powodu niewłaściwości rzeczowej.
Stan faktyczny
W. K. złożyła skargę na zachowanie dyrektora Wydziału Polityki Społecznej Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego, które według skarżącej przejawiało się brakiem podjęcia czynności lub bezprawnością działań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. K. w przedmiocie zachowania funkcjonariusza postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. W. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, skargę na zachowanie J. H., dyrektora Wydziału Polityki Społecznej Kujawsko – Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w [...], które w opinii skarżącej przejawia się brakiem podjęcia czynności, bądź bezprawnością podjętych działań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, wniesiona skarga nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu, stanowi ona natomiast skargę ujętą w art. 227 kpa, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy, albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło