II SA/Bd 718/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na pismo Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo Instytutu Pamięci Narodowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak wynika z analizy sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania, pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2008r. traktować należy, zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 63, poz. 424), jako wniosek o udostępnienie do wglądu kopii dotyczących go dokumentów (wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego), natomiast będące przedmiotem skargi pismo organu z dnia [...] sierpnia 2008r., jako pismo pozostawiające powyższy wniosek bez rozpoznania. Zgodnie z linią orzeczniczą utrwaloną przez wojewódzkie sądy administracyjne, a także Naczelny Sąd Administracyjny pozostawienie podania bez rozpoznania nie następuje w formie decyzji, czy też postanowienia, bowiem stanowi czynność materialno – techniczną, na którą skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie przysługuje. Nie pozbawia to jednak strony możliwości ochrony jej interesu prawnego, bowiem może ona złożyć zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) stosowanym w przypadkach nie uregulowanych przepisami ustawy o IPN. Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie złożył zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa., w tym przypadku skierowanego do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, a tym samym nie wyczerpał trybu określonego w tym artykule. Nadmienić należy, że pismo IPN z dnia [...] lipca 2008r. wraz ze wskazaniem na konieczność notarialnego poświadczenia podpisu, traktować należy jako swojego rodzaju wezwanie do usunięcia braków formalnych, od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Mając powyższe na uwadze, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.