II SA/Bd 718/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 967/11 w sprawie ze skargi H. S. na uchwałę Rady Miasta Włocławek z dnia 27 czerwca 2011 r. Nr XI/137/11 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Włocławek postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę H. S. na uchwałę Rady Miasta Włocławek z dnia 27 czerwca 2011 r. Nr XI/137/11 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Włocławek w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 967/11. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca złożyła skargę kasacyjną, która odrzucona została postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 r., wobec czego od dnia 26 stycznia 2012 r. postanowienie z dnia 12 grudnia 2011 r. stało się prawomocne. W dniu 23 lipca 2012 r. H. S. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej pod sygnaturą II SA/Bd 967/11. W związku z powyższym wnioskiem skarżąca wezwana została do wskazania, na jakiej podstawie opiera skargę o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wskazała, że wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie opiera na [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywne wymienione w art. 271 – 274 p.p.s.a. I tak, jak wynika z art. 271 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei na podstawie art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, przy czym w sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (art. 272 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie art. 272 § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Jak stanowi art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W myśl natomiast art. 273 § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów, o czym stanowi art. 274 p.p.s.a. Ponadto, jak wynika z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skarg o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na mocy z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z uwagi na fakt, iż argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu, skarżąca wezwana została do wskazania przyczyny uzasadniającej wznowienie postępowania. Jak wynika z odpowiedzi skarżącej na powyższe wezwanie, nie wskazała ona żadnego merytorycznego argumentu uzasadniającego wznowienie postępowania, mieszczącego się w wyżej wymienionym katalogu zawartym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazanie bowiem przesłanki [...], nie jest wystarczającym powodem wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądowym. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W przedmiotowej sprawie nie wskazano ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, w związku z czym na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.